Οι αλήθειες στο βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη

Πριν να διαβάσω το βιβλίο, για τον Βαρουφάκη είχα την άποψη, όπως και οι περισσότεροι, ότι ήταν ο άνθρωπος που ήθελε να βγάλει την Ελλάδα από τη ζώνη του Ευρώ με όλες τις καταστροφικές συνέπειες που αυτό εξυπακούετο. 
Το νέο βιβλίο του πρώην υπουργού έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και συζητήσεις άμα τη εμφανίσει. Ο Γιάνης Βαρουφάκης, πιο αποκαλυπτικός από ποτέ, γράφει για τα παρασκήνια του 2015 που οδήγησαν στην «Ελληνική Άνοιξη», στο δημοψήφισμα, στο οποίο ο ελληνικός λαός είπε όχι με συντριπτική πλειοψηφία ενάντια στα μνημόνια και την ξένη εξάρτηση.
Τίποτα δεν μένει κρυφό σε αυτό το βιβλίο. 
Και οι προτάσεις με τις οποίες διαπραγματεύτηκε ο Βαρουφάκης καμία σχέση με αυτό που όλοι πιστεύαμε και τον κατηγορούσαμε.
• Αναδιάρθρωση του χρέους με βάση συμφωνίες ανταλλαγής του χρέους τις οποίες τραπεζίτες σε όλο τον κόσμο θα θεωρούσαν λογικές και ορθές 
• Πρωτογενές πλεόνασμα του προϋπολογισμού 1,5% στο διηνεκές
• Δημιουργία αναπτυξιακής τράπεζας 
• Δημιουργία δημόσιας “κακής Τράπεζας” για την αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων 
• Ριζικές μεταρρυθμίσεις σε διάφορες αγορές που πλήττουν τα καρτέλ και τις πρακτικές της ολιγαρχίας.
Αυτές τις προτάσεις, όπως αποκαλύπτει στο βιβλίο του, τις είχε θέσει προηγούμενα σε ηγέτες και παράγοντες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι ενώ συμφωνούσαν μαζί του, στις κρίσιμες συναντήσεις του Eurogroup, μπροστά στον Σόιμπλε, κανένας δεν τον στήριξε.
Ο Βαρουφάκης αφιερώνει τις 800 και πλέον σελίδες του βιβλίου σε όσους πασχίζουν για τον έντιμο, λογικό συμβιβασμό, αλλά προτιμούν να ισοπεδωθούν παρά να καταλήξουν συμβιβασμένοι. 
Το βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη έχει τουλάχιστον τρεις αναγνώσεις:
• Χρονικό των γεγονότων του 2015 όταν οι δανειστές της χώρας ρίσκαραν την ακεραιότητα της Ευρώπης για να αναπαραγάγουν την άνομη εξουσία τους, επεκτείνοντας στο διηνεκές τη γενικευμένη πτώχευση της ελληνικής κοινωνίας
• Εξιστόρηση ενός ακόμα «επεισοδίου» της ελληνικής ιστορίας όπου η διάσπαση του εσωτερικού μετώπου έφερε την ήττα
• Καταγραφή συναρπαστικών συζητήσεων με ανθρώπους που καθορίζουν τις τύχες μας, π.χ. τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, την Κριστίν Λαγκάρντ, τον Μάριο Ντράγκι, τον Εμμανουέλ Μακρόν, τον Μπάρακ Ομπάμα.
Εκείνο που μου έκανε εντύπωση είναι το πώς υποδέχτηκαν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 25ης Ιανουαρίου 2015 οι Υπουργοί της Κυβέρνησης Τσίπρα. «Περίμενα στην αίθουσα συσκέψεων με τους υπόλοιπους Υπουργούς», γράφει ο Βαρουφάκης, «παρακολουθώντας τα τελευταία αποτελέσματα του δημοψηφίσματος στις οθόνες. Όταν εμφανίστηκε το εντυπωσιακό 61,35% υπέρ του όχι με ποσοστό συμμετοχής 62,5%, πετάχτηκα από την καρέκλα μου σηκώνοντας πανηγυρικά τη γροθιά στον αέρα. Τότε, κοιτάζοντας γύρω μου, συνειδητοποίησα ότι ήμουν ο μόνος στο δωμάτιο που πανηγύριζε!»
Γνωστή η συνέχεια: Ο Βαρουφάκης υπέβαλε την παραίτηση του στον Τσίπρα, ο οποίος δεν ήταν στην αίθουσα, αλλά με το ίδιο μούδιασμα δέκτηκε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, ενώ είχε ήδη αποφασίσει ότι παρά την ετυμηγορία του λαού θα δεχόταν το απεχθές μνημόνιο.
Πάντως, είτε διαφωνεί κάποιος είτε συμφωνεί, το βιβλίο του Βαρουφάκη αξίζει να διαβαστεί. Δίδει τη δική του εκδοχή για όσα συνέβηκαν τους 5 μήνες που όντας Υπουργός Οικονομικών διαπραγματεύτηκε με την Τρόικα.
Πρέπει να αναφέρω ότι, με την έκδοση του βιβλίου  του στα αγγλικά, τα σχόλια των διεθνών μέσων ήταν πολύ θετικά. Η  αγγλική Guardian έγραψε: «Το βιβλίο του Βαρουφάκη είναι ένα από τα κορυφαία απομνημονεύματα όλων των εποχών, και μια από τις πιο ακριβείς και λεπτομερείς περιγραφές του κόσμου των ισχυρών». Οι Times αναφέρουν: «Το βιβλίο με ωμή διαύγεια ανατέμνει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι ηγέτες της ΕΕ. Βρίσκει τη ρίζα της αποτυχίας της Ευρώπης με ακρίβεια. Ο Βαρουφάκης έχει τις σημαντικότερες πολιτικές αρετές – θάρρος και ειλικρίνεια». «Καθηλωτικό, γράφει η Observer, ένας φοβερός απολογισμός της δολοπλοκίας που εκτυλίχτηκε στην υπόθεση του ελληνικού χρέους το 2015…»