Διάβαζα την περασμένη Πέμπτη στον «Φ» ένα σχόλιο της Μαριλένας Παναγή, της δημοσιογράφου που γνωρίζει όσο λίγοι συνάδελφοί της τον τομέα της Υγείας. Έλεγε, λοιπόν, η Μαριλένα ότι η ρήση «πλησιάζουμε στο τέλος» της πανδημίας, που ακούγεται όλο και πιο συχνά από χείλη αρμοδίων και μη, αποδεδειγμένα δεν ισχύει.
Έχει δίκιο, βέβαια, καθώς όλο και πιο συχνά οι επιστήμονες τονίζουν ότι θα χρειαστεί και τρίτη δόση του εμβολίου το φθινόπωρο, ενώ όλα συγκλίνουν στο να κάνουμε το εμβόλιο για Covid-19 μια φορά το χρόνο. Τουλάχιστον μέχρι να υπάρξει ένα φάρμακο που θα αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τον ιό.
Η διαπίστωση της Μαριλένας, αλλά και οι διαρκείς εκνευρισμοί και τα παράπονα του τελευταίου καιρού για τις δυσλειτουργίες της πύλης και την ταλαιπωρία στα κέντρα εμβολιασμού, με έβαλαν σε σκέψεις. Συμμερίζομαι τις ανησυχίες, βλέπω τα προβλήματα που σαφώς υπάρχουν και δημιουργούνται. Παρόλα αυτά δεν θεωρώ απόλυτα δικαιολογημένες τις διαμαρτυρίες που ακούγονται σχεδόν από παντού. Αν δει κανείς τη μεγάλη εικόνα, εύκολα αντιλαμβάνεται ότι η γκρίνια δεν ευσταθεί σε τέτοια έκταση και, ίσως, να είναι κομματάκι άδικη.
Όταν ήλθε η πανδημία στην Κύπρο, τον Μάρτιο του 2020, το μέλλον φάνταζε ζοφερό. Οι ειδικοί, με βάση προηγούμενη εμπειρία, ανέμεναν πως το εμβόλιο θα έπαιρνε δύο χρόνια να κατασκευαστεί. Πολλοί τείναμε να πιστέψουμε πως η Κύπρος δεν θα εξασφάλιζε αρκετά για όλους, ο κορωνοϊός θα μας κατέβαλε, τα lockdown θα ήταν η καθημερινότητά μας και η κυβέρνηση θα δυσκολευόταν να διαχειριστεί την αναπόφευκτη οικονομική δυσπραγία.
Ένα χρόνο και δυο μήνες μετά, αποδεδειγμένα πλέον, πολλά από τα άκρως απαισιόδοξα σενάρια που κυριαρχούσαν τότε δεν έχουν υλοποιηθεί. δεν βγήκαν. Σε προσωπικό επίπεδο, η η οικογένειά μου στην πλειοψηφία της έχει κάνει τη μία ή και τις δύο δόσεις του εμβολίου. Σε ό,τι αφορά, μάλιστα, το Κέντρο Υγείας στη Λακατάμια, όπου εμβολιάστηκα, μόνο εγκωμιαστικά είναι τα σχόλιά μου. Άψογοι λειτουργοί υγείας, καμία αναμονή και καλή ενημέρωση για το κάθε βήμα που προηγείται, ή έπεται της ένεσης.
Παρατηρούνται, πράγματι, πολλά προβλήματα με την πύλη εμβολιασμού. Αυτό οφείλεται όχι μόνο σε τεχνικούς και ανθρώπινους παράγοντες (κάποτε αναπόφευκτους σε ένα σύστημα που δεν έχει μάθει να λειτουργεί υπό πίεση), αλλά και στο ότι οι συμπολίτες μας συνωστίζονται διαδικτυακά για να εξασφαλίσουν το εμβόλιο της προτίμησής τους. Σε άλλες χώρες, όπως στην Ελλάδα, την Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, ο κόσμος δεν έχει επιλογή. Παρ’ όλα αυτά, η Κύπρος αρχίζει τώρα να εμβολιάζει ηλικίες κάτω των τριάντα, ενώ στις πιο πάνω τρεις χώρες (με πολύ μεγαλύτερο πληθυσμό είναι αλήθεια), εμβολιάζονται αυτή την εποχή μεγαλύτεροι σε ηλικία άνθρωποι. Αν, μάλιστα, η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε κάνει καλύτερους υπολογισμούς, προβλέψεις και συμφωνίες με τις εταιρείες (σε αυτά φέρει ευθύνη και η δική μας Επίτροπος Στέλλα Κυριακίδου) τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα.
Το κράτος λειτούργησε και σε ό,τι αφορά την οικονομία. Μέχρι σήμερα τουλάχιστον, η πανδημία δεν επέφερε την καταστροφή που αρκετοί από εμάς αναμέναμε. Παρά τα τρία lockdown, δεν είδαμε πολλές ιδιωτικές επιχειρήσεις να κλείνουν. Ο τομέας της εστίασης, παρ’ ότι επηρεάστηκε πολύ, παραμένει σε λειτουργία. Δεν γνωρίζω τι θα γίνει μετά τις εκλογές της 30ης Μαΐου, αλλά το γεγονός ότι η οικονομία άντεξε οφείλεται και στους χειρισμούς της κυβέρνησης, που στην ουσία αδρανοποίησε χιλιάδες απολύσεις εργαζομένων, με έμπρακτη οικονομική στήριξη στις επιχειρήσεις. Αναμφίβολα, η κατάσταση θα μπορούσε να είναι καλύτερη, αν η Κύπρος δεν είχε περάσει από τις συμπληγάδες του 2013 κι αν το πολιτικό μας σύστημα άφηνε κατά μέρος την εσωστρέφεια. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν έγινε τίποτα κι ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες δεν λειτούργησαν.
Τα μίντια γνωρίζουν ότι οι αρνητικές ειδήσεις πουλάνε. Ελκύουν τηλεθεατές, χρήστες, ακροατές και αναγνώστες. Από την άλλη, οι κυβερνήσεις ωραιοποιούν την πραγματικότητα για να αντισταθμίσουν την κριτική και τη φθορά που φέρνει η εξουσία. Η αλήθεια, επομένως, βρίσκεται πάντοτε κάπου στη μέση. Σε αυτή τη συγκυρία που μας έλαχε να ζούμε, προσπαθώ να μην αγνοώ και να αναγνωρίζω τα θετικά. Όχι γιατί μου αρέσει να εθελοτυφλώ, αλλά γιατί με την γκρίνια και τον αρνητισμό δεν ξεπερνιούνται τα δύσκολα.
Φιλελεύθερα, 16.5.2021.
