Έχουμε επισημάνει αρκετές φορές στο πρόσφατο παρελθόν ότι οι δημόσιες παρεμβάσεις των συντεχνιών της ΑΗΚ διακρίνονται από υπευθυνότητα, γνώση του αντικειμένου, έγνοια για το δημόσιο συμφέρον αναφορικά με τα ενεργειακά και δικαιολογημένη ανησυχία για τη βιωσιμότητα του οργανισμού στον οποίο δουλεύουν.
Σε πολλές από τις επί μέρους παρεμβάσεις τους, οι συντεχνίες είχαν και έχουν δίκαιο. Και για τον σοβαρό κίνδυνο να μην μπορεί το κυπριακό ηλεκτρικό σύστημα να ανταποκριθεί στις ανάγκες των καταναλωτών και της οικονομίας και στις στρεβλώσεις της πολυετούς μεταβατικής ρύθμισης ηλεκτρισμού, που έκανε πλούσιους μια δράκα επιχειρηματίες και για τα αδιέξοδα της λεγόμενης ανταγωνιστικής αγοράς ηλεκτρισμού και για την ανεπάρκεια αρμόδιων αρχών, επιτροπών και φορέων.
Αλλά, τι είναι αυτό που ανακοίνωσαν την Πέμπτη; Τι σημαίνει ότι θα λειτουργούν με προσωπικό ασφαλείας από τις 7:00 το πρωί της Πέμπτης, 9 Ιουλίου 2026 (σ.σ. μέχρι νεωτέρας;), οι βάρδιες στους ηλεκτροπαραγωγούς σταθμούς Βασιλικού, Δεκέλειας και Μονής και ότι δεν θα πραγματοποιούνται προσθέσεις ή αφαιρέσεις μονάδων από το σύστημα ηλεκτρισμού;
Εκεί που όλο και περισσότεροι αντιλαμβάνονται τώρα τον κίνδυνο που οι συντεχνίες επισημαίνουν εδώ και πολύ καιρό, για την ανεπάρκεια του συστήματος να ανταποκριθεί σε περιπτώσεις σοβαρών βλαβών ή μετά το 2029, όταν θα αποσυρθούν ενεργοβόρες και ρυπογόνες γεννήτριες, έρχονται οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να θέσουν την ασφάλεια του σσυτήματος, την οικονομία και την αξιοπρεπή ανθρώπινη διαβίωση υπό αμφισβήτηση και σε κίνδυνο, απλά για να εφαρμόσουν μέτρα διαμαρτυρίας;
Δεν μπορούν να γίνουν πολλά, μάνι-μάνι, για να διορθωθούν ελλείψεις, παραλείψεις και λάθη πολλών ετών. Το ξέρουν οι συντεχνίες και οφείλουν να μην θέσουν τον πληθυσμό και τη χώρα μπροστά σε πολύ σοβαρές περιπέτειες. Αν μη τι άλλο, για να μην φορτωθούν εν τέλει οι ίδιες την ευθύνη που στην πραγματικότητα βαραίνει άλλους.
ΧΡΥΜΑ
