Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Η Κυβέρνηση ανακοίνωσε, πρόσφατα, νέα μέτρα για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων από τις αυξήσεις των τιμών στα καύσιμα και, συνεπακόλουθα, σε πολλά άλλα προϊόντα, αγαθά και υπηρεσίες, προβάλλοντας, μάλιστα, τον ισχυρισμό ότι μπορεί και το κάνει αυτό λόγω της σωστής οικονομικής πολιτικής που ακολούθησε, η οποία της επιτρέπει να έχει πλεονάσματα και τη δυνατότητα να τα αξιοποιεί όταν αυτό κρίνεται απαραίτητο.
Προβάλλει, επίσης, έναν ακόμα ισχυρισμό: Ότι με τα μέτρα της έχει πρωτοπορήσει στην Ευρώπη, με αποτέλεσμα σήμερα πολλές χώρες να αντιγράφουν τα δικά της μέτρα και πολιτικές.
Οι κυβερνητικοί ισχυρισμοί έχουν μία δόση αλήθειας, όμως πρόκειται για αποτέλεσμα επιφανειακών αναλύσεων και, προφανώς, πολιτικών ισχυρισμών, στο πλαίσιο της ενίσχυσης της εικόνας της Κυβέρνησης και του Προέδρου της Δημοκρατίας.
Η εικόνα και των δύο έχει υποστεί πολλαπλά πλήγματα από την ανάληψη της προεδρίας από τον κ. Χριστοδουλίδη και τίποτα στον ορίζοντα δεν δείχνει ότι αυτό θα αλλάξει. Και δεν θα αλλάξει παρά τις εντεινόμενες προσπάθειες του Προεδρικού και των υπουργών του ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2028.
Προσπάθειες που θα ενταθούν και θα υποστηριχθούν με περισσότερα κρατικά κονδύλια και υποσχέσεις το διάστημα που ακολουθεί μέχρι τις προεδρικές εκλογές του Φεβρουαρίου 2028.
Μια πιο βαθιά ανάλυση, όμως, των πραγμάτων τείνει να υποδείξει ότι η σύγκριση δεν πρέπει να γίνεται με το τι δίνεται σήμερα και ποια είναι η εικόνα των κρατικών οικονομικών, αλλά με το ποια θα μπορούσε να είναι αυτή.
Πόσο καλύτερα θα μπορούσαν να είναι τα δημόσια οικονομικά, πόσο καλύτερα τα μέτρα, πόσο καλύτερη η λεγόμενη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση και πόσο υψηλότερο το βιοτικό επίπεδο των χαμηλών εισοδηματικών στρωμάτων του λαού. Και, βεβαίως, πόσο διαφορετική και πιο αποτελεσματική θα έπρεπε να είναι η διαχείριση των σοβαρών προβλημάτων και ζητημάτων που ταλανίζουν την κολοβή Δημοκρατία και πατρίδα μας.
Για παράδειγμα, θα πρέπει αυτή η Κυβέρνηση, πριν λήξει η θητεία της και πριν ο Πρόεδρος εγκαταλείψει το Προεδρικό, να μας πει πώς και γιατί οι δαπάνες προσωπικού έχουν εκτοξευθεί και θα εκτοξευθούν ακόμα περισσότερο την επόμενη τριετία, όταν, υποτίθεται, βρισκόμαστε σε μια περίοδο ελέγχου των δαπανών και, ταυτόχρονα, στον αιώνα της ηλεκτρονικής επανάστασης και της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Μια τεχνολογική εξέλιξη που λογικά θα έπρεπε να μειώνει τις δαπάνες και όχι να τις αυξάνει και να βελτιώνει την παραγωγικότητα στον δημόσιο τομέα και, κατ’ επέκταση, και στον ιδιωτικό. Πράγμα που, δυστυχώς, δεν παρατηρείται.
Όταν οι αριθμοί λένε την αλήθεια
Και όταν, μάλιστα, οι αριθμοί καταγράφουν την αλήθεια και την κατάντια μας, τα όποια λόγια και οι όποιες ατάκες ωραιοποίησης δεν την αλλάζουν. Σύμφωνα, λοιπόν, με στοιχεία από το ίδιο το Υπουργείο Οικονομικών, οι δαπάνες προσωπικού στον δημόσιο τομέα -δηλαδή αυτές του κεντρικού κράτους που αφορούν το κρατικό μισθολόγιο με τα παρεμφερή του, δηλαδή το συνολικό του κόστος- καταγράφουν μια αυξητική πορεία, με ρυθμούς τρομερά ανοδικούς. Το 2021 το σύνολο των δαπανών για το κρατικό μισθολόγιο («Δαπάνες Προσωπικού», «Σύνολο Αποδοχών»), δηλαδή εξαιρουμένων των δαπανών για συντάξεις και φιλοδωρήματα, ανερχόταν σε 2 δισ. και 116 εκατ. ευρώ. Τρία χρόνια μετά, το 2024, οι δαπάνες αυτές ανήλθαν σε 2 δισ. και 767 εκατ. ευρώ, το 2027 έχει προϋπολογιστεί να φθάσουν στα 3 δισ. και 96 εκατ. ευρώ και το 2029 υπολογίζεται ότι θα ξεπεράσουν τα 3 δισ. και 500 εκατ. ευρώ.
Δηλαδή, μέσα σε επτά χρόνια, από το 2021 έως το 2027, θα καταγραφεί μία αύξηση της τάξης σχεδόν του 1 δισ. ευρώ και μέσα σε εννέα, από το 2021 έως το 2029, μία αύξηση της τάξης σχεδόν του 1,5 δισ. ευρώ! (Δεν ξέρω πόσα θαυμαστικά πρέπει να βάλω).
Δεν έχω στοιχεία για άλλες χώρες του δικού μας ή και μεγαλύτερου μεγέθους. Δεν νομίζω, όμως, ότι σε προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες καταγράφεται κάτι παρόμοιο, δηλαδή μια αύξηση στο μισθολόγιο της τάξης του 65% και, κατά μέσο όρο, 7,2% ετησίως.
Σαφώς, το κείμενο δεν στρέφεται κατά των εργαζομένων στο δημόσιο, όμως δεν είναι άμοιροι ευθυνών ούτε οι εργαζόμενοι, ούτε οι συνδικαλιστικοί ηγέτες τους, ούτε οι συντεχνίες τους, ούτε και οι συντεχνίες γενικότερα. Στρέφεται εναντίον των αλόγιστων απαιτήσεων και της νοοτροπίας του «εγώ» και του «ό,τι θέλει ας γίνει παρακάτω με τους υπόλοιπους».
Στρέφεται, βεβαίως, και κυρίως εναντίον όσων κυβέρνησαν τον τόπο τα τελευταία χρόνια, από την κρίση του 2012-2013 μέχρι σήμερα, οι οποίοι ποτέ δεν είχαν την τόλμη να τιθασεύσουν το τέρας του κρατικού μισθολογίου ούτε και να αξιοποιήσουν τα κρατικά έσοδα κατά τρόπο ορθολογικό και με προτεραιότητες.
Να αξιολογήσουν τις ανάγκες του τόπου και της κοινωνίας και να διαμοιράσουν την πίτα των εσόδων όπως πρέπει και όπως επιβάλλεται. Αν γινόταν αυτό και οι εκάστοτε κυβερνώντες και κυβερνήσεις έβλεπαν πιο μπροστά και πιο μακριά, πιο μελετημένα, πιο επιστημονικά, λιγότερο κομματικά και με μεγαλύτερη κοινωνική ευαισθησία, ούτε σκάνδαλα τύπου Βασιλικού θα είχαμε, ούτε έργα ατέλειωτα, ούτε μισθολόγια αυτού του μεγέθους, ούτε συντάξεις πείνας και βεβαίως ούτε μέτρα-ασπιρίνες για «ασθένειες» όπως του σημερινού μεγέθους του πληθωρισμού και των τιμών προϊόντων, αγαθών και υπηρεσιών.
Ούτε «πανατόλ» για αντιμετώπιση του τεράστιου στεγαστικού προβλήματος, που κυρίως πλήττει τα νεαρά ζευγάρια και τους νέους ανθρώπους.
Δυστυχώς, οι ηγέτες αυτού του τόπου δεν έχουν καταλάβει ότι τα καλά νούμερα και οι καλές αξιολογήσεις είναι εφήμερα και δεν διασφαλίζουν το αύριο. Και, κυρίως, δεν εξασφαλίζουν μια ευημερούσα κοινωνία, όσο οι πόροι αυτού του κράτους δεν διανέμονται δικαιότερα και ορθολογιστικότερα. Και συμβαίνει αυτό γιατί τις αποφάσεις τις παίρνει το βαθύ κράτος και τις διαμορφώνουν οι πολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες και τα συμφέροντα εντός και γύρω από αυτές. Με άλλα λόγια, μόλις έφυγε η Τρόικα αρχίσαμε τα ίδια.
Το λέει και η Τεχνητή Νοημοσύνη
Σημείωση: Σύμφωνα με ανάλυση της Τεχνητής Νοημοσύνης (https://gemini.google.com/app/3f95cdf5528bd9e8), το κόστος του κρατικού μισθολογίου στην Κύπρο είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη, με αποτέλεσμα να «εκτοπίζει (crowding out) άλλες κατηγορίες δαπανών. Για κάθε 100 ευρώ που δαπανά το κυπριακό κράτος, σχεδόν τα 30 ευρώ πηγαίνουν σε μισθούς και ωφελήματα, αφήνοντας πολύ μικρότερο περιθώριο για:
• Ανάπτυξη & Υποδομές (πράσινη μετάβαση, δρόμους, λιμάνια, τεχνολογικές υποδομές).
• Κοινωνική Προστασία (στοχευμένες μεταβιβάσεις σε ευάλωτους, στεγαστικά προγράμματα).
• Έρευνα & Καινοτομία».
ΔΑΠΑΝΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΣΕ ΕΚΑΤ. ΕΥΡΩ
2021 2022 2023 2024 2025 2026 2027 2028 2029
2116 2210 2471 2767 2926 3085 3096 3330 3503
*Για τα έτη 2021 – 2025 οι δαπάνες είναι πραγματικές και για τα υπόλοιπα προϋπολογιζόμενες
Πηγή: κρατικοί προϋπολογισμοί
* Δημοσιογράφος – Πρώην αρχισυντάκτης Οικονομικού Φιλελευθέρου
