>>Από το επίσημο τούτο βήμα (τι λέω;) επιθυμώ διακαώς να ευχηθώ στην πρόεδρο της παιδικής χαράς καλά ξεμπερδέματα. Άκυρο, ξανά από την αρχή. Εύχομαι στην πρόεδρο του ΔΗΣΥ καλά ξεμπερδέματα, και να με συγχωρέσει η κ. Αννίτα Δημητρίου για την αναφορά σε «παιδική χαρά», αλλά με αναπληρωτή πρόεδρο τον Ευθύμιο Δίπλαρο δεν θεωρείσαι και κόμμα το οποίο διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο. Περισσότερο θυμίζει την Ομόνοια.
Αν και μεταξύ, μας μπορεί να γράφω κανένα αστείο (τη βδομάδα) για τον Ευθύμιο Δίπλαρο, πλην όμως αναγνωρίζω ότι είναι δεινός πολιτικός (όπως λέμε δεινός κολυμβητής) και εκτιμώ βαθύτατα την ρητορική του ικανότητα και την βαθυστόχαστη συλλογιστική του. Η οποία (συλλογιστική του ανδρός), οφείλω να ομολογήσω ότι μού θυμίζει δελτίο καιρού της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας για τη θάλασσα. «Ταραγμένη έως πολύ ταραγμένη».(Και στα προσήνεμα τρικυμιώδεις)». Και να ευχηθώ στον κ. Δίπλαρο να μαντρώσει τους ψηφοφόρους του κόμματος, όπως έπραξε και με τα αγρινά. Πάντως, πέραν του ότι τα καταφέρνει με τα ζώα, κατάφερε (είναι καταφερτζής, πως να το κάνουμε;) να φέρει κοντά (τουλάχιστον για σκοπούς φωτογράφισης) τον δήμαρχο Πάφου Φαίδωνα Φαίδωνος και τον πρώην βουλευτή και υποψήφιο περιφερειάρχη (που λέει ο λόγος) Κώστα Κωνσταντίνου, ο οποίος μοιάζει με τον καλό ποιμένα (δεν εννοώ ότι μοιάζει με βοσκό) ο οποίος μαζεύει τις ψήφους του ΔΗΣΥ, που έχουν προδιάθεση να μετακινηθούν σε άλλη στάνη.
Άλλωστε, είναι κάτι που φαίνεται και μετά την εκλογή του θα ήταν χρήσιμο να χρησιμοποιείται η φωτογραφία του στις εκστρατείες που στοχεύουν όλους όσοι χρωστούν στο δήμο ή στον Επαρχιακό Οργανισμό Αυτοδιοίκησης, προκειμένου να εξαναγκαστούν πληρώσουν. Με αυτό δεν υπαινίσσομαι πως προκαλεί φόβο, αλλά όταν μιλά από τηλεοράσεως είναι προτιμότερο να μην παρακολουθεί τις δηλώσεις του ο άμαχος πληθυσμός. Πάντως, όπως γράφτηκε, οι δύο άνδρες (Φαίδωνας και Κώστας Κωνσταντίνου) συναντήθηκαν κατόπιν προτροπής του Ευθύμιου Δίπλαρου. Και για να πω το ήμαρτον μου, και μένα αν με καλούσε ο Ευθύμιος Δίπλαρος να συναντήσω τον κ. Κωνσταντίνου προτείνοντάς μου €5.000, μέχρι και selfie θα έβγαζα μαζί του.
>>Αλλά για να σοβαρευτούμε λίγο, βλέποντας προχθές μια φωτογραφία με την Αννίτα Δημητρίου περιστοιχιζόμενη από την ηγεσία το κόμματος, έτσι όπως κάθονταν όλοι γύρω της, παρ’ολίγον να κλάψω αναλογιζόμενος ότι επρόκειτο για ένα κόμμα με ιστορία. Αλλά ας μην αναφέρομαι στην ιστορία αφού περισσότερο η εικόνα παρέπεμπε σε παραμύθι. Έτσι όπως είδα την Αννίτα να κοιτάζει περίλυπη στο κενό, μου θύμισε την Χιονάτη με τους εφτά νάνους. Ίσως επειδή στην ίδια αίθουσα βρισκόταν και ο κακός λύκος (από άλλο παραμύθι). Δεν αποκλείω δε, η ίδια η Αννίτα να σκεφτόταν ότι είναι η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων (ή των τραυμάτων του κόμματος). Πάντως, πρέπει να συγχαρούμε τον ΔΗΣΥ και για το γεγονός ότι περιέλαβε στο ψηφοδέλτιο του και δύο γυναίκες, έστω και αν η νυν ευρωβουλευτής ή (κατά κάποιους) ευρωβουλεύτρια, αξίζει 5-6 άνδρες μαζί. Και δεν είναι σχήμα λόγου, υπό την έννοια ότι την είδαμε να πολεμά τους τρομοκράτες της Χαμάς, όπως ο Δον Κιχώτης (του Μιγκέλ ντε Θερβάντες) τους ανεμόμυλους. Αν και η ίδια δεν είναι ανεμόμυλος αλλά μία επαναστάτρια (ήμαρτον σύντροφε Στέφανε Στεφάνου) η οποία καταπολεμά το άδικο, στηρίζοντας τον Νετανιάχου και άλλους της αυτής συνομοταξίας, συνεχίζοντας το έργο του Ηρώδη.
Εν πάση περιπτώσει, ας μου επιτραπεί να μην κατανοώ την αναφορά, ότι οι δύο γυναίκες υποψήφιες για την Ευρωβουλή, δεν ψηφίστηκαν αλλά περιελήφθησαν στο ψηφοδέλτιο του ΔΗΣΥ με ποσόστωση. Και επειδή, όπως είναι γνωστόν στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ ή έστω την Πινδάρου, ότι η ευστροφία δεν αποτελεί το δυνατό μου σημείο, ακούγοντας στις ειδήσεις ότι μπήκαν στο ψηφοδέλτιο μέσω της ποσόστωσης διερωτήθηκα αν μιλάμε για κόμμα ή για χαλούμι. Ώρα είναι τώρα να κηρύξουμε την κ. Ελένη Σταύρου κάτι σαν Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευση (ΠΟΠ). Εντάξει, για ένα κόμμα το οποίο εκτός από μεγάλους ηγέτες έβγαλε και μεγάλους χαλβάδες, η κ. Ελένη Σταύρου μοιάζει με όαση στην κόλαση αν και το ποιος είναι η όαση και ποιος η κόλαση, αποτελεί ερωτηματικό.
>>Δεν έφταναν αυτά, παρουσιάστηκε σε βίντεο πρώην στέλεχος του κόμματος το οποίο, επίσης είχε κοσμήσει τα ψηφοδέλτια του (εκλεγόμενος και βουλευτής) να βρίζει κατά σκαιό τρόπο, αντίπαλη ομάδα. Ναι, πρόκειται για τον Ευγένιο (;) Χαμπουλά, ο οποίος απευθυνόμενος σε ακροατήριο, αφού εκστόμισε την ακατάληπτη φράση «εγώ ούτε κόκα ούτε ηρωίνη» άρχισε να πηδά και να δέρνει (λεκτικώς) αντίπαλη ομάδα την οποία πέρασε «γενεές δεκατέσσερις».
Απλώς σκέφτηκα, πως αν είπε όσα είπε χωρίς να βρίσκεται υπό την επήρεια ουσιών, τότε το πρόβλημα είναι ακόμη μεγαλύτερο, από όσο φάνηκε αρχικά στο σχετικό βίντεο. Ένας τέτοιος λαμπρός (δεν εννοώ κρουσμένος) πολιτικός έμεινε εκτός ψηφοδελτίου του ΔΗΣΥ και ύστερα διερωτώνται κάποιοι γιατί χάνει έδαφος το κόμμα. Δεν ξέρω τι άλλο θα δούμε σε αυτή την χώρα. Την οποίαν τι τελευταίες μέρες λάμπρυνε δια της παρουσίας του ο Πρόεδρος της Γερμανίας. Δόθηκε δε τέτοια προβολή ωσάν να είμαστε συστατικό μέρος του Άξονα. Όργωσε όλη την Κύπρο, σε σημείο που διερωτήθηκα κατά πόσον έψαχνε μέρος κατάλληλο για στρατόπεδα συγκέντρωσης, αν τυχόν και χρειαστεί η λειτουργία τους στο μέλλον. Βεβαίως αστειεύομαι διότι η Γερμανία του σήμερα δεν είναι η Γερμανία του 1940 και δεν αποκλείεται στην Ευρωπαϊκή Κύπρο να υπάρχουν περισσότεροι ναζιστές από ότι στην ίδια τη Γερμανία. Πάντως, η αλήθεια είναι ότι η προβολή του ήταν τέτοια που παρέπεμπε στο να δείξει η κυβέρνηση και ο Πρόεδρος πως έπραξαν και κάτι θετικό στον ένα και πλέον χρόνο της διακυβέρνησης του τόπου. Ως προς το πόσο φίλοι μας είναι οι Γερμανοί, θα διαπιστωθεί στην πορεία και σε βάθος χρόνου. Ήρθε, τον φιλοξενήσαμε, φάγαμε ήπιαμε ή μάλλον έφαγαν ήπιαν, είπαν και μια θετική κουβέντα στο ποτό επάνω, αλλά όλα θα κριθούν σε κάποιες πιο κρίσιμες ώρες. Ας πούμε σε μια κρίση με την Τουρκία, σε μια δύσκολη οικονομική κατάσταση. Και μην νομίζουν ότι ξεχάσαμε τον κ. Σόιμπλε και όσους εδώ στην Κύπρο έπιναν νερό στ’ όνομά του.
