Στη μελέτη διαφορετικών προσεγγίσεων, αντιλήψεων και απαντήσεων στο ερώτημα για τη ζωγραφική σήμερα στοχεύει η ομαδική έκθεση με τίτλο «Painting Notes» (Σημειώσεις Ζωγραφικής), που παρουσιάζει από τις 4 Μαΐου  η Art Seen. 

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες Βαγγέλης Γκόκας, Γκάρι Κόλκλαφ, Παναγιώτης Δουκανάρης, Γιοστ Μίνστερ, Ραϋμόντη Περώ, Αντρέας Σάββα και Ελένη Φύλα. Στην έκθεση θα παρουσιαστούν νέα έργα που εστιάζουν στη ζωγραφική του σήμερα, σε επιμέλεια Μαρίας Στάθη.

Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν τηv Παρασκευή 4 Μαΐου στις 18:30 και η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 22 Ιουνίου.
 
Η έκθεση εξετάζει τις διαδικασίες και το θέμα της σύγχρονης ζωγραφικής υπό την έννοια του μίνιμαλ της πρωτοποριακής πρακτικής στις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής με ποικίλες αναφορές και υλικά, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης κλωστής από καμβά, λωρίδων από καμβά, ζωγραφικής σε ξύλο ή σε καμβά σε διάλογο με αντικείμενα που βρέθηκαν και εγκαταστάσεις.

Πρόκειται για μια προσπάθεια να δείξει τη χρήση της ζωγραφικής στην πρακτική του κάθε καλλιτέχνη και τη διακριτική του προσέγγιση στο πως αντιμετωπίζει σύγχρονα ζητήματα. Η πρόθεση της έκθεσης είναι να αποκαλύψει τις διαφορετικές πτυχές του τρόπου με τον οποίο μπορεί να κατασκευαστεί ή να αποδομηθεί η ζωγραφική για να δημιουργηθούν κριτικές συζητήσεις.
 
Βαγγέλης Γκόκας  

Πολυάριθμα μικρά πορτρέτα, σε μέγεθος σπιρτόκουτου, επιζητούν μια εκ του πλησίον θέαση, ανόμοια με εκείνη που ένας σημερινός θεατής έχει συνηθίσει. Πρόκειται για εικόνες ανθρώπων που ζουν ή έζησαν, άσημους και διάσημους, με τους οποίους ο Bαγγέλης Γκόκας είχε ή έχει μία ουσιαστική ή περιστασιακή σχέση, που κράτησαν το βλέμμα του ή τη σκέψη του για λίγο ή πολύ, που τον επηρέασαν ή επηρεάστηκαν από αυτόν, ηθελημένα ή αθέλητα. Αναγνωρίζουμε λογοτέχνες, εικαστικούς, πολιτικούς, ηθοποιούς, αλλά συναντάμε και άλλα άγνωστα σε εμάς ή φανταστικά πρόσωπα. Ενδιάμεσα αφηρημένες φόρμες ή εικόνες αντικειμένων, λειτουργούν σαν συνδετικές παρενθέσεις.

Το μικρό μέγεθος και η όμοια με παιδικό παιχνίδι φόρμα αίρουν την υπερβολική σοβαρότητα του πορτρέτου, τις αναγωγές στην ιστορία της τέχνης, τις προσωπολατρικές ή ναρκισσιστικές προεκτάσεις του θέματος. Είναι μικρές ανάσες ανάμνησης στο μυαλό ενός υποκειμένου, που μπορούν να συνδυαστούν λογικά ή συνειρμικά να πλάσουν αφηγήσεις. Τα μικρά τουβλάκια μπορούν να αναδιαταχθούν κατά βούληση, όπως οι σκέψεις στην πορεία μιας μέρας.
 
O Βαγγέλης Γκόκας γεννήθηκε το 1969 στην Κόρινθο, σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Θεσσαλονίκης (1988-1994), στη Σχολή Καλών Τεχνών της Βαρκελώνης και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (2007).

Γκάρι Κόλκλαφ
 
«Προτού δημιουργήσω τα έργα μου, η διεργασία ξεκινά με την αναζήτηση απο υπάρχουσες φωτογραφίες του φυσικού κόσμου. Εικόνες τοπίων ή δασών που δεν έχω περπατήσει ποτέ και δέντρα που δεν έχω δει ή άγγιξει. Ψάχνω για μια συνηθισμένη εικόνα κι ένα κενό σημείο στον οποίο μπορώ να προβάλω μια νέα ερμηνεία. Εσκεμμένα παρερμηνεύω αυτές τις εικόνες, φαντάζομαι αυτήν την ηρεμία γεμάτη δυνατότητες επικείμενης ανακάλυψης ή καταστροφής.»
 
Ο Γκάρι Κόκλαφ γεννήθηκε το 1977 στο Exeter, του Ηνωμένου Βασιλείου και ζει στο Λονδινο. Σπούδασε στο The Chelsea College of Art & Design 1996-1999 και στο Central Saint Martins 2008-2009 όπου μέχρι σήμερα διδάσκει.

 

Παναγιώτης Δουκανάρης 

Τα έργα που παρουσιάζονται στην έκθεση αποτελούν αποτέλεσμα μιας συνεχής αναζήτησης των δυνατοτήτων του υλικού της ζωγραφικής. Ο καμβάς σαν ο κατά συνθήκη φορέας της εικόνας στην δουλειά μου προσεγγίζεται σαν το κύριο μέσο έκφρασης με έμφαση στις υλικές του δυνατότητες. Μεταπλάθεται, ξηλώνεται και ξαναπλέκεται, αποδημείτε και αλλοιώνεται ανατρέποντας την συνήθη σχέση υποστηρίγματος – εικόνας και προσδίδοντας της μια άλλη διάσταση. Το υποστήριγμα χάνει το ‘υπό’ του, και η εικόνα τη υπεροχή της.  Ως εκ τούτου τα αυστηρά όρια μεταξύ του τι είναι ζωγραφική, γλυπτική και εγκατάσταση συγχέονται και διευρύνεται το πεδίο.
 
O Παναγιώτης Δουκανάρης γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1991. Ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονική. Αποφοίτησε από το Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ (2015). Συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφία στο Birmingham City University στο School of Arts στην Αγγλία από όπου και έλαβε πτυχίο Μάστερ στις Καλες Τέχνες (2016). Το 2016-17 δούλεψε σαν Βοηθός Καθηγητής στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Καλών Τεχνών του ΑΠΘ.

 

Γιοστ Μίνστερ

Ο Γιοστ Μίνστερ χρησιμοποιεί τη μέθοδο του κολάζ εισάγοντας και συναρμολογώντας επαναλαμβανόμενα στοιχεία που γίνονται μέρος ενός ζωγραφικού χώρου. Τα έργα συχνά επιλύονται ως ανεξάρτητα γλυπτά ή κρεμασμένες κατασκευές που πλαισιώνουν το χώρο καθώς και καταγράφουν μικρά περιστατικά που προκύπτουν. Ο Münster χρησιμοποιεί σχήματα από θραύσματα προσόψεων, σιλουέτες και μεμονωμένα γεωμετρικά στοιχεία από το αστικό περιβάλλον. Οι ζωγραφικοί πίνακές και οι εγκαταστάσεις από ξύλο, χρώμα, καμβά και χαρτί πειραματίζονται με τα χρώματα και την βαμμένη επιφάνεια για να δημιουργήσουν μια σειρά έργων που εξερευνούν το πεδίο αναπαράστασης. Το έργο του εκτείνεται και συνδέει τη ζωγραφική με τη γλυπτική; ωθώντας και δοκιμάζοντας τα όρια του τι μπορεί να είναι ζωγραφική».

Ο Γιοστ Μίνστεργεννήθηκε το 1968 στην Ουλμ της Γερμανίας. Ζει και εργάζεται στο Λονδίνο. Σπούδασε Καλές Τέχνες στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Στουτγάρδης και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στην Σχολή Καλών Τεχνών του Goldsmiths College of Art του Λονδίνου. 

Ραϋμόντη Περώ

«Οι πίνακες μου δημιουργούνται μέσα από μια χρονοβόρα διαδικασία μέσω προσθετικών και αφαιρετικών μεθόδων πάνω σε καμβά με λαδομπογιά. Στοιχεία σύνθεσης συνυπάρχουν με ‘unconventional’ αντισυμβατικές τεχνοτροπίες και χειρονομίες, διατηρώντας έτσι την αίσθηση της αμεσότητας και του ατυχήματος ‘αccident’ συνυπάρχουν με τα δομημένα ζωγραφικά θέματα. Οι πίνακες παρουσιάζουν μια διαδρομή, ένα ταξίδι που δεν ορίζεται από κάποιο σημείο αρχής ή τέλους – δημιουργώντας μια συνέπεια, μια οργανική καταγραφή και τέλος το αποτέλεσμα της αυτοεκτέλεσής τους». 
 
H Ραϋμόντη Περώ γεννήθηκε το 1989 στη Λεμεσό, Κύπρο. Ζει και εργάζεται στο Λονδινο. Η Περώ έλαβε πτυχίο Μάστερ στη Ζωγραφική απο το Royal College of Art του Λονδίνου (2013) και πριν σπούδασε στο The Slade School of Fine Art του Λονδίνου (2011).

Αντρέας Σάββα

«Τα “Κλειστά Μοτίβα” στα έργα μου αφορούν στην πρόθεση να βάλω στην ζωγραφική επιφάνεια ανάλογα διατετεγμένα μοτίβα όπως κάνω και στις μεγάλες εγκαταστάσεις. Χτίζεται ένας χώρος, ανεξάρτητα από το υλικό που χρησιμοποιώ κάθε φορά, αρχιτεκτονικά ισορροπημένος και πάντοτε πολλαπλασιάσιμος μέχρι να μην υπάρχει τέλος. Το αξίωμα επανέρχεται: η συνεχής επέκταση του χώρου που αναπτύσσεται ο ανθρώπινος πολιτισμός. Στην ενότητα αυτή σημαντικό ρόλο παίζει η ζωγραφική επιφάνεια που με μια ιδιαίτερη τεχνική, δίνει ένα λείο βελούδινο χώρο για να αναπτυχθούν τα μοτίβα. Η διαδικασία αυτή είναι η απόλυτη αντιστοιχία στον τρόπο που κατασκευάζω τα έργα μου.»

Ο Ανδρέας Σάββα γεννήθηκε στη Κερύνεια, Κύπρος. Ζει και εργάζεται στη Κύπρο και το εξωτερικό. Ο Σαββα διαχειρίζεται μέσα από το εικαστικό του λεξιλόγιο θέματα κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής υφής. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή καλών Τεχνών της Αθήνας (1991-1996) και παρακολούθησε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα Ψηφιακές Μορφές Τέχνης στην ίδια σχολή (2002-2004).

Ελένη Φύλα

«Τα χρώματα κι οι σχέσεις τους, η ποπ κουλτούρα και τα παράδοξα της. Υπάρχουν κάποια αντικείμενα, καταστάσεις, χρώματα, άνθρωποι που με μαγνητίζουν. Ίσως γιατί έχουν κάποια σχέση με παλιά μου ρούχα, χρόνια, στυλ, ενδιαφέροντα. Είναι πολύπλοκο να κατανοήσω τι είναι αυτή η έλξη. Ένα είδος έξαψης. Θέλησα επιτακτικά αυτά τα αντικείμενα. Με μαγνήτιζε και η ιστορία που κουβαλούσαν. Γιατί οι ιδιοκτήτες τους τα είχαν κρατήσει αν και σπασμένα;»
 
Η Ελένη Φύλα γεννήθηκε το 1988 στη Λευκωσία, Κύπρο όπου ζει και εργάζεται. Αποφοίτησε από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (2015) φοίτησε στη Σχολή Εφαρμοσμένων και Καλών Τεχνών της Θεσσαλονίκης (2007-9) και στην École National Supèrieure des Beaux Arts στο Παρίσι (2011-12).

Art Seen, Αρχ. Μακαριου 66Β, Cronos Court, Λευκωσία, Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή 15.30 – 19.00 ή με ραντεβού, 22006624

Κύρια φωτογραφία: Βαγγέλης Γκόκας, «James Ensor», 2017, λάδι σε μουσαμά.