Το Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου, στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 20 χρόνια από την ίδρυσή του, φιλοξενείται στην Κύπρο την τραγωδία του Σοφοκλή Αντιγόνη, σε μια παραγωγή για την οποία ο σκηνοθέτης Σάββας Στρούμπος κέρδισε το Βραβείο Αρχαίου Δράματος των Βραβείων «Κάρολος Κουν» και των Βραβείων Κριτικών Θεάτρου και Μουσικής 2020/21.
Είναι το αποτέλεσμα πολύμηνου εργαστηρίου πάνω στην αρχαία Τραγωδία, που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2018 και αντιμετωπίζει την Αντιγόνη ως ένα έργο για την επανεκκίνηση της ζωής μετά τον πόλεμο. Για τις ανάγκες της ερευνητικής διαδικασίας δημιουργήθηκε νέα μετάφραση του έργου από τον Δημήτρη Δημητριάδη.
Θα δοθεί μόνο μια παράσταση την Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου στην Κεντρική Σκηνή του Σατιρικού.
Πρόκειται για μια παραγωγή της Ομάδας Σημείο Μηδέν, η οποία παρουσιάστηκε με εξαιρετική επιτυχία για μια τριετία (2019-2021) και τώρα επιστρέφει για να παρουσιαστεί και στην Κύπρο. Στην Ελλάδα ταξίδεψε σε επιλεγμένους σταθμούς, ενώ οι θεατές είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν μία νέα, δεύτερη, εκδοχή της.
Παράσταση
- Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου, Λευκωσία, Σατιρικό Θέατρο, Κεντρική Σκηνή, 7.30μ.μ. tickethour.com.cy
Συντελεστές
- Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης
- Σκηνοθεσία, διαμόρφωση χώρου, επιμέλεια κοστουμιών: Σάββας Στρούμπος
- Φωτισμοί: Κώστας Μπεθάνης
- Μουσική: Λεωνίδας Μαριδάκης
- Δραματολόγος: Μαρία Σικιτάνο
- Ηθοποιοί: Έβελυν Ασουάντ (Αντιγόνη), Κωνσταντίνος Γώγουλος (Κρέων), Έλλη Ιγγλίζ (Τειρεσίας – κορυφαία Χορού), Άννα Μαρκά–Μπονισέλ (Ισμήνη – Αγγελιαφόρος), Γιάννης Γιαραμαζίδης (Αίμων), Ρόζυ Μονάκη (Ευρυδίκη – κορυφαία Χορού), Μπάμπης Αλεφάντης, Ντίνος Παπαγεωργίου (Φύλακας – Εξάγγελος).
- Χορός: η Ομάδα «Σημείο Μηδέν»
Τραγωδία για τη διεκδίκηση της ζωής
Η ακατάβλητη επιθυμία της Αντιγόνης να θάψει τον νεκρό αδερφό της παρά τις διαταγές του Κρέοντα, δεν τη συνδέει μονάχα με τον κόσμο των νεκρών της και της οικογένειάς της. Ξεκινώντας από τη διεκδίκηση της ταφής απέναντι στην κρατική εξουσία, οδηγείται στη διεκδίκηση νέων όρων για την επανεκκίνηση της ζωής στην πόλη μετά τον πόλεμο. Η Αντιγόνη επιχειρεί να ενώσει Μνήμη και Πόλη, Ύπαρξη και Ιστορία, Εξέγερση και Κοινωνία.
«Τίποτα δεν είναι πλέον όπως πριν! Και το ερώτημα τίθεται αναπόφευκτα: Προς τι το θέατρο;» σημειώνει ο σκηνοθέτης Σάββας Στρούμπος. «Ίσως η απάντηση βρίσκεται στην προσπάθεια να μετασχηματίσουμε το τραυματικό βίωμα σε δημιουργικό υλικό κι έπειτα στη βαθιά επιθυμία να επικοινωνήσουμε αυτό το εσωτερικό ταξίδι, αναζητώντας διαρκώς νέους τρόπους έκφρασης, ίσως και μια νέα οπτική για τη ζωή και την τέχνη».
Ο ίδιος εξηγεί ότι στη δεύτερη εκδοχή της παράστασης ερευνάται ποια είναι σήμερα η σχέση μας με το εκρηκτικό σύμπαν αυτής της τραγωδίας «μετά από μια χρονιά που άλλαξε ριζικά τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τη ζωή και τον θάνατο, την αξία των κοινωνικών δεσμών και των ανθρώπινων σχέσεων».
