Την πρόσφατη ποιητική συλλογή του «Σμπαράλια 2» απαγγέλει την Κυριακή 6 Φεβρουαρίου ο Κώστας Ρεούσης, στο Plato’s Bar & Restaurant στην εντός των τειχών Λευκωσία.
Στην εκδήλωση θα μιλήσουν για τον ποιητή οι Κωνσταντίνος Παπαθανασίου και Βασίλης Λαλιώτης.
Θα διατεθούν 20 αντίτυπα της προαναφερθείσας έκδοσης στην τιμή των 10 ευρώ έκαστο. Το μαγαζί θα λειτουργήσει έκτακτα και θα σερβίρονται μόνο ποτά. Η εκδήλωση είναι μια σύμπραξη της «Υπερπραγματικής Φράξιας Λευκω©ίας» [έτος ιδρύσεως 2005] και του ιδιοκτήτη του «Plato’s Bar & Restaurant», Λεωνίδα Λεβέντη.
Η ποιητική συλλογή «Σμπαράλια 2» [Ένα Ποίημα σε 12 Ώρες & 3 Φωνές] κυκλοφορεί από το 2020 από τον αθηναϊκό εκδοτικό οίκο Τυφλόμυγα. Είναι η δεύτερη οριστική έκδοση, με την πρώτη να έχει εξαντληθεί, και περιλαμβάνει δύο σημαντικές αλλαγές στη στιχοπλοκία.
Το ποίημα άρχισε να γράφεται τμηματικά το καλοκαίρι του 2013 και δημοσιεύτηκε – στα χρόνια που ακολούθησαν μέχρι την πρώτη έκδοση του 2018 – σε συνέχειες στο βραχύβιο λογοτεχνικό περιοδικό της Λάρισας «Θράκα» και στο ιστολόγιο του Κώστα Ρεούση «Ασκληπιείο της πικροσύνης».
Γράφει για το βιβλίο ο ποιητής, μεταφραστής και ισπανιστής Βασίλης Λαλιώτης, στο οπισθόφυλλο: «Και μόνο ότι ο Ρεούσης, υπερπραγματιστής με το χάρισμα να συνθέτει μάχες λέξεων που δεν βρωμάνε λεκτικό των κεκυρωμένων υπερρεαλιστών, βάζει το χρόνο του ρολογιού στον υπότιτλο της συλλογής, σημαίνει ότι η πορεία του τον έφερε σε μια στροφή. Η ωροθεσία, της οποίας επιφανής στιγμή είναι εκείνο το ποίημα του Έλιοτ, φέρνει το λόγο του Ρεούση, σε μια διαπραγμάτευση νομίζω με τη μοντερνιστική ποίηση. Το βιβλίο που διαβάζεται και οριζοντίως σαν τρία ξεχωριστά ποιήματα, έχει μια πενθοφόρο διάσταση την οποία η ακοίμητος πηγή του καλπάζοντος λεκτικού του δωρίζει με άλματα συμπλεγμάτων λέξεων υπερρεαλιστικής υφής. Μοιάζει λίγο λες και το παραλήρημα του οποίου αποκοπή είναι το μοντερνιστικό ποίημα να σκίζεται για να φανεί πως το γραπτό είναι ένα είδος ορατού, ενός φλεγόμενου λεκτικού παγόβουνου από κάτω».
Ο Κώστας Ρεούσης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1970. Ζει και δημιουργεί, εδώ και 20 χρόνια, στο αστικό κέντρο της Λευκωσίας –τόπος καταγωγής του πατέρα του (για την ακρίβεια από το τουρκοκρατούμενο χωριό Τύμβου της επαρχίας Λευκωσίας). Στα ελληνικά γράμματα εμφανίστηκε με τη συλλογή «Χαμαιλέων», που τύπωσε στην Αθήνα το 1995. Μέρος του έργου του έχει μεταφραστεί και παρουσιαστεί στα ισπανικά, τα ιταλικά και τα πορτογαλικά της Βραζιλίας. Ποιήματά του συμπεριλήφθηκαν στον επετειακό τόμο για τα 100άχρονα του Υπερρεαλισμού με ποιητές ζώντες και τεθνεώτες απ’ όλο τον κόσμο, «Poesía: 100 años de Surrealismo», ed. Blanco Móvil, no 145-146, Mexico, otoño-invierno 2019-2020, επιμέλεια-ανθολόγηση Φλοριάνο Μαρτίνς, από τη μεριά των Ελλήνων, μαζί με τους Ανδρέα Εμπειρίκο και Μάτση Χατζηλαζάρου.
