13 χρόνια μετά από την έναρξη του, το No_Body αλλάζει όνομα πρεσβεύοντας ένα καινούργιο αέρα ανανέωσης που εμπεριέχει εξίσου σημαντικές παρουσιάσεις.

Μετά από ένα επιτυχημένο κύκλο, γεμάτο συνεργασίες με καταξιωμένους καλλιτέχνες από Κύπρο και το εξωτερικό, καλωσορίζουμε το On_Bodies Festival, που πραγματοποιείται το σαββατοκύριακο 16 και 17 Οκτωβρίου, στις 6.30μ.μ, στη Στέγη Χορού Λευκωσίας.

Φέτος, το φεστιβάλ είναι χωρισμένο στις κατηγορίες: «Bodies on Stage» παρουσιάζοντας 20λεπτά έργα στην κύρια σκηνή και «Bodies in the Garden» με 5λεπτά σόλο στον εξωτερικό χώρο.

Πρόγραμμα 

Σάββατο 16 Οκτωβρίου 

  • Ελιάν Ρουμιέ ιντεκάλ / انتقال
  • Ζωή Γιωργαλλή & Melissa Garcia Carro Εκεί που συναντιούνται δυο γραμμές
  • Κόρες Out of data
  • Διαμάντω Χατζηζαχαρία ΑΙΘΡΙΟ
  • Ναταλία Παναγιώτου & Ζωή Ελευθερίου HOME. Where is home?

Κυριακή 17 Οκτωβρίου

  • Ελισάβετ Παναγιώτου Ναι; Εγώ μιλώ;
  • Χάρις Ιακώβου ΠΕΝΤΕ ΛΕΠΤΑ μετΕΝΘΥΜΗΣΗΣ  
  • Άνθη Κέττηρου Legless
  • Αθηνά Γεωργίου The Sari
  • Δήμητρα Καλλίτση The importance of dancing like an idiot, 2021

 

 

 

ιντεκάλ / انتقال 

Αποδημώ, αλλάζω τόπο, ξεριζώνομαι, φεύγω από τη χώρα και  εγκαθίσταμαι σε μία άλλη, ξεμακραίνω. Μια συνεχής διαδικασία ξεριζώματος και επανεγκατάστασης. Μία μετάβαση. Μία μετάβαση δεν είναι γραμμική και δεν έχει μία μόνο κατεύθυνση. Αποτελείται από μία μίξη στοιχείων όπως άλλωστε και εγώ, όπως άλλωστε και όλοι μας. Το έργο «ιντεκάλ / لاقتنا » είναι μια δουλειά επηρεασμένη από την καταγωγή μου. Ένα σόλο εμπνευσμένο από την εξιστόρηση σημαντικών γεγονότων ενός ανθρώπου – του πατέρα μου – που κλήθηκε να μεταβιβαστεί σε ένα νέο τόπο.Ένα σόλο που άρχισε να παίρνει μορφή μέσα από αφήγηση για την σχέση του με τη Συρία, τη γενέτειρά του, και την Ελλάδα, το σπίτι του.

  • Χορογραφία – Ερμηνεία – Ηχητικός σχεδιασμός: Ελιάν Ρουμιέ
  • Αφήγηση: Γεώργιος Ρουμιέ Φωτογραφία: Υπατία Κορνάρου,
  • Κωνσταντίνος Σοφικίτης, Γεώργιος Αναστασάκης και Alessandro de
  • Matteis Βίντεο: Alessandro de Matteis

Εκεί που συναντιούνται δυο γραμμές

To “Εκεί που συναντιούνται δυο γραμμές” είναι μια παράσταση σύγχρονου χορού για όλες τις ηλικίες. Η παράσταση χρησιμοποιεί το σώμα και την κίνηση για να εκφράσει απλές μαθηματικές έννοιες όπως γεωμετρικά σχήματα, μοτίβα, συμμετρία. Τι εικόνες και τι ιστορίες δημιουργούνται στη σκηνή όταν συναντιούνται δυο γραμμές;

  • Χορογραφία – Ερμηνεία: Ζωή Γιωργαλλή, Melissa Garcia Carro
  • Μουσική: Hannah Marshal, Colleen

Out of data

Ο τελευταίος ενάμιση χρόνος φαίνεται να καλεί τους ανθρώπους να αλλάξουν τα δεδομένα της ζωής τους σε ζητούμενα. Τα βιώματα μας έφεραν την έννοια της κανονικότητας από το παρασκήνιο στο προσκήνιο. Μια κανονικότητα ρευστή, εύθραυστη και ταυτόχρονα εύπλαστη σαν πλαστελίνη.

  • Χορογραφία & Εκτέλεση: Κόρες (Άντρια Κωνσταντίνου, Αυγουστίνα Τρίαρου, Ελισάβετ Παναγιώτου, Σοφία Ηρακλέους)
  • Μουσική Σύνθεση και Επιμέλεια: Βασίλης Φιλίππου
  • Υποστήριξη: Kalla Dancing Studio, T.E.A.M Hip-Hop Collective Center
  • Ζωγραφιές: Αλεξάνδρα Αντρέου & Άντρεα Διάκου
  • Τραγούδι: I wanna dance with somebody – Whitney Houston

ΑΙΘΡΙΟ

Το ΑΙΘΡΙΟ είναι ένας χορός. Θα ήθελα να ήταν κάτι παραπάνω απ΄αυτό αλλά είναι μόνο ένας χορός. Σ΄αυτόν τον χορό, χορεύω τις στιγμές που με είδα ν΄αλλάζω. Στη θέση σου δεν θα έπαιρνα αυτό τον χορό στα σοβαρά. Κανείς δεν το κάνει έτσι κι αλλιώς. Άλλωστε είναι μόνο ένας χορός.

  • Χορογραφία/Ερμηνεία: Διαμάντω Χατζηζαχαρία

Ευχαριστώ τους Μαρίνα Σοφοκλέους, Dara Milovanovic, Ζωή

Γιωργαλλή, Melissa Garcia Carro και Oisín Ó Catháin. Ξέρουν γιατί.

HOME. Where is home?

Home. Οίκος. Σπίτι. Σώμα. Ο τόπος που διαμένουμε. Το πνεύμα και η ψυχή που κατοικούν στο σώμα μας. Ο οίκος του Θεού, ο ναός. Η οικογένεια. Ό,τι κι αν σημαίνει ο οίκος ή το σπίτι, είναι σίγουρα κάτι πολύ προσωπικό, κάτι πολύ δικό μας. Ίσως η βάση μας, οι ρίζες μας, η αρχή και το τέλος. Η Ζωή Ελευθερίου και η Ναταλία Παναγιώτου ενώνουν τις Τέχνες τους για να εξερευνήσουν πόσο σημαντικές είναι αυτές οι έννοιες. Πώς μοιάζει κάποιος που νοιώθει χαμένος στον οίκο του; Όταν τίποτα δεν του είναι οικείο. Πού ανήκει τελικά όταν δεν βρίσκει να ανήκει πουθενά;

  • Σύλληψη ιδέας: Ναταλία Παναγιώτου
  • Δημιουργία και περφόρμανς: Ζωή Ελευθερίου και Ναταλία Παναγιώτου

Ναι; Εγώ μιλώ;

Κάποτε, ή μάλλον… συχνά, οι καθημερινές μου δράσεις

συνοδεύονται από κενά μνήμης/

– Έκλεισα την πρίζα του υπολογιστή; – και από τα χειρότερα πιθανά σενάρια σε περίπτωση μη-έκβασης τους/ 

-Ναι, αλλά αν δεν την έκλεισα και ο υπολογιστής υπερφορτιστεί, ο φορτιστής εκραγεί και μετά καεί όλο το σπίτι ενόσω εγώ θα λείπω; –

Τα σενάρια που μπορεί να ξέρω ότι είναι μακριά αλλά μου υπενθυμίζω ότι συνεχίζουν να είναι πιθανά. Κάποτε, οι καθημερινές μου δράσεις μοιάζουν με μια πολύ σημαντική αποστολή όπου τίποτα δεν επιτρέπεται να πάει λάθος αλλά όλα δύναται να αποβούν μοιραία.

Σημ. Μέρη της δημιουργικής διαδικασίας για αυτό το κομμάτι προέκυψαν από τη συμμετοχή στο Performing Biography Workshop της Λίας Χαράκη.

  • Δημιουργία – Εκτέλεση: Ελισάβετ Παναγιώτου
  • Φωνητική Καθοδήγηση: Βασίλης Φιλίππου

ΠΕΝΤΕ ΛΕΠΤΑ μετΕΝΘΥΜΗΣΗΣ

Αναπολώ. Η πράξη της ανάκλησης μνήμης αποτελεί ταξίδι στο παρελθόν, κατά την οποία η ύπαρξη αποσυνδέεται από το παρόν. Αν βρίσκομαι σωματικά στο τώρα και νοητικά στο τότε, πού τοποθετούμαι χρονικά κατά τη διάρκεια της θύμησης; Εκείνη την αόριστη στιγμή, το σώμα δεν καταγράφει μνήμη. Τι θυμάμαι από τις στιγμές κατά τις οποίες θυμάμαι; Τα “ΠΕΝΤΕ ΛΕΠΤΑ μετΕΝΘΥΜΗΣΗΣ” επιδιώκουν τη δημιουργία νέας μνήμης μέσω του χρονικού παράδοξου της πράξης της αναπόλησης.

  • Ιδέα – Εκτέλεση: Χάρις Ιακώβου

legless

Ποιος είμαι εγώ; Ποιος είσαι εσύ; Ποιοι είμαστε μαζί; Είναι πραγματικά αναγκαίο να γεμίσει η άδεια καρέκλα ώστε να ολοκληρωθεί το «λειψό» αυτό κουαρτέτο; …είναι αδύνατον να μην ανήκει κάποιος σε κοινωνικές ομάδες, σχέσεις ή κουλτούρα… Οι άνθρωποι τοποθετούνται απαραιτήτως σε συγκεκριμένους ιστούς στους οποίους ανήκουν [και] οι άνθρωποι εμπλέκονται σε κοινωνικές δράσεις, τις οποίες δεν είναι απόλυτα ελεύθεροι να επιλέξουν. Επιπλέον, όταν ξεπεραστούν τα όρια του να ανήκει κάποιος σε συγκεκριμένους ιστούς σχέσεων, δεν πρόκειται πια για ελευθερία από τις σχέσεις αλλά για διαφορετική οργάνωση σχέσεων [που δημιουργεί] ένα συνονθύλευμα νέων συνδέσεων. (Colhoun 2003, σελ. 536-537)

  • Ιδέα – Έρευνα: Άνθη Κέττηρου
  • Περφόρμανς – Συν δημιουργία: Άνθη Κέττηρου, Γιώργος Μπίζιος,
  • Βάρσια Αδάμου
  • Κείμενο: Βάρσια Αδάμου, Άνθη Κέττηρου
  • Σχεδιασμός και δημιουργία σκηνικού: Χρυσταλένη Κέττηρου

The Sari

Το Σάρι είναι ύφασμα με συγκεκριμένο μήκος και φάρδος. Είναι στενό και μακρύ σαν μονοπάτι. Τυλίγεται με ιδιαίτερο τρόπο γύρω από το σώμα της χορεύτριας και είναι βαμβακερό για να απορροφά τον ιδρώτα μετά από την πολύωρη, καθημερινή και εξαντλητική άσκηση στον κλασικό Ινδικό χορό. Διαφέρει από το παραδοσιακό ένδυμα των Ινδών γυναικών στο μήκος, στο πλάτος και στην ποιότητα του υφάσματος. Το Σάρι, μέσα από τα βιώματα της χορεύτριας και την μακρόχρονη, αργή πορεία εκμάθησης του χορού, αρχίζει να αποκτά την δική του υπόσταση.

  • Ιδέα – Χορογραφία: Αθηνά Γεωργίου
  • Χορογραφία Ινδικού χορού Tillana Mohana: Adyar K Lakshman
  • Περφόρμερ: Αθηνά Γεωργίου
  • Μουσική/Φωνητικά: Adyar K. Lakshman, Gundecha Brothers
  • Σχεδιασμός ήχου και βίντεο: Άννα Τσιάρτα
  • Διδασκαλία Ινδικού χορού: Radha Anjali

Στο βίντεο χρησιμοποιήθηκαν αποσπάσματα ταινίας του DD Bharati για την περφόρμερ Chandralekha

The importance of dancing like an idiot

Join me σε ένα εκστατικό, λυτρωτικό, ομαδικό χορό! Αυτή είναι η ευκαιρία μας να χορέψουμε μαζί σαν τρελοί – όσο πιο γελοίοι μοιάζουμε τόσο το καλύτερο. Η ευκαιρία μας να διαχωρίσουμε το εγώ μας από τις πτυχές της ταυτότητάς μας στις οποίες συνήθως επικεντρωνόμαστε, να θυμηθούμε την αίσθηση του «ανήκειν», του να είμαστε μέρος κάτι μεγαλύτερου από εμάς, να επανασυνδεθούμε με κάτι πιο αρχέγονο. Το έργο είναι εμπνευσμένο από τα Μεγάλα Διονύσια που γιορτάζονταν στην Αρχαία Ελλάδα και όπου η κοινότητα συμμετείχε σε ομαδικούς «εκστατικούς» χορούς.

Το έργο αναπτύχθηκε σε συνεργασία με την Ελένη Πασιά και τον Άντη Σκορδή και παρουσιάστηκε μέσα στα πλαίσια της Εικαστικής Φιλοξενίας Ξαρκής 2020, που διοργανώθηκε από το Ξαρκής με τη στήριξη των Πολιτιστικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας & Πολιτισμού, Κύπρος.

Μουσική: Σύνθεση και ερμηνεία Άντης Σκορδής (παρουσιάζεται ως ηχογράφηση για τους σκοπούς αυτής της παρουσίασης)

Φωτογραφίες: Νάσια Παπαβασιλείου και Εύα Παπαβασιλείου