«Αφήστε μας να χορέψουμε»: Η τέχνη του χορού σε ασφυξία

 

Όπως αναφέρθηκε, η τέχνη του χορού και οι άνθρωποι που την υπηρετούν έχουν οδηγηθεί σε ασφυξία. Τα μικρά παιδιά δεν μπορούν να χορέψουν, οι επαγγελματίες αντιμετωπίζονται υποτιμητικά και οι σπουδαστές παραμένουν εγκλωβισμένοι στην Κύπρο.

 

Σε ενημερωτική συνάντηση που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα στο Εγκώμιο Πολιτιστικό Κέντρο επισημάνθηκε το γεγονός ότι η Κύπρος, παρά τη διαχείρισιμη επιδημιολογικά εικόνα, είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που εξακολουθεί να διατηρεί τις σχολές έντεχνου χορού κλειστές «με τη χρήση προσχημάτων που αγγίζουν τα όρια της ασυναρτησίας, μη επιτρέποντας σε χιλιάδες παιδιά να επανέλθουν σε συνθήκη κανονικότητας ασκώντας την τέχνη που αγαπούν».

 

Στην εκδήλωση μίλησαν χορογράφοι και δάσκαλοι χορού, η Μάχη Δημητριάδου Λίνταλ, η Έλενα Χριστοδουλίδου και ο Μιχάλης Βαρνακίδης των Rebel Dancers, καθώς επίσης οι σπουδαστές Μάριος Λύρας και Κατερίνα Φιλοθέου. Οι επαγγελματίες θεωρούν ότι ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι κι ότι η κρίση της πανδημίας απλώς ανέδειξε περισσότερο από ποτέ τις κραυγαλέες αδυναμίες του συστήματος, που διαχρονικά αφήνει θεσμικά ανοχύρωτη την τέχνη τους. Τονίζουν μάλιστα ότι η παρούσα κρίση έπρεπε να αξιοποιηθεί ως ευκαιρία για να τεθούν επιτέλους κανόνες στη διαδικασία αδειοδότησης των σχολών. Να σημειωθεί ότι η σχετική νομοθεσία δεν έχει ποτέ εφαρμοστεί, γεγονός που θέτει σοβαρό ζήτημα σε ό,τι αφορά την ποιότητα εκπαίδευσης αλλά και την ασφάλεια των παιδιών.

 

«Δεν υπάρχει επίσημο πρωτόκολλο για την επιστροφή στις σχολές χορού και ούτε αναμένουμε να υπάρξει» ανέφερε η Έλενα Χριστοδουλίδου. Ο Μιχάλης Βαρνακίδης πρόσθεσε ότι οι σχολές απλώς αναμένουν τις ημερομηνίες όπου θα μπορούν να επαναλειτουργήσουν και μπορούν να εγγυηθούν ότι θα προσφέρουν τα μαθήματά τους υπεύθυνα και ελεγχόμενα.  

Την ίδια στιγμή, 25 σπουδαστές χορού σε σχολές της Αθήνας μόνο είναι οι τελευταίοι των τελευταίων στις σχετικές λίστες των προς αναχώρηση φοιτητών, παρά το γεγονός ότι η φύση του αντικειμένου τους είναι τέτοια που επιτάσσει τη δια ζώσης παρακολούθηση των μαθημάτων, αλλά και καθημερινή ομαδική εξάσκηση. «Φοβόμαστε ότι θα καταστραφούμε. Βλέπουμε να πηγαίνει χαμένη η απαιτητική δουλειά που είχαμε κάνει όλα αυτά τα χρόνια» ανέφεραν οι δύο σπουδαστές, που τονίζουν ότι σωματικά μένουν πίσω και θα δυσκολευτούν πολύ να καλύψουν το χαμένο έδαφος, τη στιγμή που οι συμφοιτητές τους στην Ελλάδα έχουν ήδη μπει στην τρίτη εβδομάδα επιστροφής στις αίθουσες διδασκαλίας (από τις 18/5). Αυτό που εισπράττουν οι νεαροί σπουδαστές είναι ότι το αντικείμενο των σπουδών τους «δεν είναι αντάξιο των υπουργικών κριτηρίων».

 

Στην ενημερωτική συνάντηση έγινε παράλληλα αναφορά στη διαχρονική μειωτική αντιμετώπιση του χορού, που αναδεικνύεται από καταγεγραμμένα περιστατικά κατά μέτωπον προσβολών μαθητριών χορού από φανατικούς θεολόγους και πιέσεων να επιδίδονται σε πιο «θεάρεστες τέχνες». Την ίδια στιγμή οι δημιουργοί αντιμετωπίζονται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας και δεν τους αναγνωρίζονται θεμελιώδη επαγγελματικά δικαιώματα.

Οι συμμετέχοντες προανήγγειλαν σειρά δράσεων και δημόσιων παρεμβάσεων για να διακδικήσουν τα αιτήματά τους.