Τα Εγκληματικά Διαλείμματα του Κυπριακού. Όταν συνειδητοποιήσουμε ότι δεν μας παίρνει πια, ούτε μία ώρα να χάνουμε από την προσπάθεια να κρατήσουμε ζωντανό το σχεδόν «κλινικά νεκρό» πλέον εθνικό μας πρόβλημα, και να δηλώνουμε «παρόντες», ενεργά, ακόμα και αν δεν κινείται τίποτα γύρω, μόνο τότε υπάρχει ελπίδα να γίνει κάτι – όπως, με πίκρα, λέμε.
Ποτέ δεν κατάλαβα τι περιμένουμε μετά από κάθε ναυάγιο; Να πείσουμε τον «έξω κόσμο», ή ακόμα και τους εαυτούς μας, ότι δεν φταίμε εμείς, αλλά οι άλλοι; Ωραία! Ας πούμε ότι τους πείθουμε. Και τους άλλους και, έστω, και τους εαυτούς μας. Έχει σημασία;
Θα συνταχθούμε με θεωρίες της ανοησίας που ακούγονται κατά καιρούς από φλογερούς πατριώτες – πρόσφατα την ακούσαμε και από … ιερά χείλη, ότι περίπου θέλει ιώβεια υπομονή η μάχη για την ελευθερία, όσα χρόνια και αν περάσουν. Ναι! Τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς είχε η Ελλάδα για να απελευθερωθεί από τον τουρκικό ζυγό. Ναι. ΟΚ…
Ζούμε την ίδια εποχή, ε; Έχουμε, ταχα, την ίδια παγκόσμια υποστήριξη επάνω στην οποία τσιμεντώθηκε ,όχι το «ναι» του Χριστόφια, αλλά το κίνημα του φιλελληνισμού, το οποίο άλλαξε τα δεδομένα της Επανάστασης το ’21; Είναι καλό να μαθαίνεις από την Ιστορία. Αρκεί να μην την διαβάζεις με φακούς παραμορφωτικούς από τον εθνικισμό σου.
Η προηγούμενη προσπάθεια, που ξεκίνησε με ενθουσιασμό και ελπίδες το 2016, και ναυάγησε στο ελβετικό ορεινό θέρετρο του Κραν Μοντανά τον Ιούνιο του 2017, έμεινε ανενεργή έκτοτε. Κυρίως κατά την δεύτερη 5ετή θητεία του Αναστασιάδη, που ξεκίνησε το 2018. Ο Χριστοδουλίδης, ήταν τότε υπουργός του των Εξωτερικών, και θυμάμαι σαν σήμερα που αναρτούσε στο τουίτερ ειδυλλιακές φωτογραφίες από το θέρετρο του Μον Πελεράν, που ηταν ο προθάλαμος του Κραν Μοντανά, και είχε γεννήσει ελπίδες.
Ως Πρόεδρος της χώρας τώρα, ξεκίνησε μια προσπάθεια νέα. Ιδέα του, που προώθησε προεκλογικά, ήταν να πιέσει την ΕΕ να εμπλακεί πιο ενεργά για το Κυπριακό, ώστε η άλλη πλευρά (τουρκική και τουρκοκυπριακή) να αισθανθεί μεγαλύτερη πίεση από αυτήν που άσκησε σχεδόν μόνη της η Λευκωσία στο παρελθόν. Οι πρώτες ενδείξεις, με την θετική ανταπόκριση της Γερμανίας, δείχνουν ένα καλό. Μικρό μεν, αλλά τουλάχιστον «κάτι» καλύτερο από την πλήρη ακινησία. Την οποία εμείς, όπως πάντα, χρεώνουμε στην «αδιάλλακτη Άγκυρα».
Ας δεχτούμε, έστω, ότι η Τουρκία πράγματι ευθύνεται για όλα τα ναυάγιά μας στις συνομιλίες. Μπορεί όμως αυτός να είναι λόγος να εγκαταλείψουμε εμείς το πρόβλημά μας για πέντε ολόκληρα χρόνια; Άλλαξε μήπως η θέση της Τουρκίας σήμερα; Όχι!
Γιατί, τότε, ξεκινά μια νέα προσπάθεια ο Χριστοδουλίδης; Ειρωνικά ρωτάω, γιατί εγώ εκθειάζω την προσπάθειά του να πείσει τους Ευρωπαίους εταίρους μας να εμπλακούν στο Κυπριακό πιο ενεργά. Είναι μια ιδέα, που ξέρω ότι την είχε από παλιά. Και την καλλιεργούσε στο μυαλό του, βλέποντας το Κυπριακό να διολισθαίνει πάλι προς την γνωστή χειμερία νάρκη του.
Όμως γιατί, ενώ είχε αυτό το όραμα, δεν προσπάθησε να αφυπνίσει τον προκάτοχό του που, κατά πολλούς, στην δεύτερη θητεία του «άφησε» το Κυπριακό στη κακή του μοίρα. Γιατί δεν του είπε «Πρόεδρε, να εμπλέξουμε πιο ενεργά τις Βρυξέλλες. Όσο αδιάλλακτοι και αν είναι οι Τούρκοι, εμείς ας επιμείνουμε»; Αυτήν την ίδια απορία, διαβεβαιώ τους αναγνώστες μας ότι διατυπώνουν πάρα πολλοί ξένοι ηγέτες και αξιωματούχοι στην βελγική πρωτεύουσα.
Δεν είναι η πρώτη φορά που, κυρίως λόγω εκλογικών υποχρεώσεων, το Κυπριακό μπαίνει στον πάγο. Αυτό συμβαίνει και στην άλλη πλευρά, αλλά αυτό δεν μας ενδιαφέρει. Εμείς είμαστε υπό κατοχή. Αυτοί, κατακτητές. Μια χαρά είναι! Έχουν καταλάβει το οικόπεδο που ήθελαν.
Για χρόνια φωνάζω ότι το Κυπριακό δεν αντέχει ούτε μιας ημέρας αποχή από την προσπάθεια επίλυσής του. Έναν Επίμονο Κηπουρό θέλουμε, σαν τον μέγα Ρέϊφ Φάϊνς ως διπλωμάτη στον πρωταγωνιστικό ρόλο της ομώνυμης της ταινίας (φωτό) που, παρά την συντριβή του από την άγρια δολοφονία της ακτιβίστριας γυναίκας του, ήταν αποφασισμένος, όσο επικίνδυνο κι αν ήταν, να ερευνήσει την υπόθεση και να βρει τον δολοφόνο. Ο Επίμονος Κηπουρός, δεν άφησε ούτε μια μέρα να πάει χαμένη. Δείτε την ταινία. Και συμφωνήστε μαζί μου να στείλουμε όλους μας τους πολιτικούς για ένα σταζ σε γεωπονική σχολή!
