Την επομένη της επίσκεψης του Προέδρου της Δημοκρατίας, στο Στρασβούργο, όπου μίλησε στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ο Αβέρωφ Νεοφύτου εξέδωσε μια σύντομη αλλά δηκτική ανακοίνωση προκειμένου να σχολιάσει την αναφορά του Νίκου Χριστοδουλίδη ότι θέλει να είναι ο Πρόεδρος που θα λύσει το Κυπριακό. Αυτή ήταν μόλις η δεύτερη ή τρίτη παρέμβαση του Αβέρωφ Νεοφύτου από την ημέρα που εγκατέλειψε την ηγεσία του Δημοκρατικού Συναγερμού, μετά την ήττα, από τον πρώτο γύρο, των προεδρικών εκλογών της 5ης Φεβρουαρίου.
Η παρέμβαση Νεοφύτου, απ’ ότι πρόσεξα ενόσο βρισκόμαστε ακόμα στο Στρασβούργο, ήταν και μοναδική ανακοίνωση που εκδόθηκε την επομένη της ομιλίας του Προέδρου Χριστοδουλίδη στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Σίγουρα το να μην εκδόθηκαν ανακοινώσεις από άλλα κόμματα δεν έχει να κάνει με την άγνοια του γεγονός ή γιατί είχαν πιο σοβαρά θέματα να τους απασχολήσουν. Αλλά ελάχιστο ενδιαφέρει εάν το ένα κόμμα ή το άλλο βγάζει ανακοινώσεις. Και δεν γνωρίζουμε εάν η παρέμβαση του συναγερμικού βουλευτή Λευκωσίας προέκυψε μετά από άρνηση του δικού του κόμματος να σχολιάσει κατά ανάλογο τρόπο την προεδρική ομιλία στο Στρασβούργο, ή μια συγκεκριμένη ατάκα της ομιλίας.
Αυτό που καταγράψαμε εμείς δημοσιογραφικά – γιατί δεν ξέρω πόσοι εκεί έξω στον υπόλοιπο κόσμο ασχολήθηκαν – δεν ήταν τίποτε περισσότερο από μια ακόμα σκηνή στην συνεχιζόμενη εδώ και μερικά χρόνια προσωπική κόντρα που υφίσταται ανάμεσα στους Αβέρωφ Νεοφύτου και Νίκο Χριστοδουλίδη. Τα πως και γιατί ξεκίνησε η συγκεκριμένη κόντρα έχουν λεχθεί κατ’ επανάληψη στη διάρκεια του προεκλογικού ουκ ολίγες φορές και δεν έχει οποιαδήποτε σημασία να τα επαναφέρουμε. Εξάλλου οι εκλογές έχουν τελειώσει εδώ και τέσσερις μήνες.
Παρ’ όλο ότι έκαστος έχει λάβει τη θέση που του αναλογεί μετεκλογικά, εντούτοις η (κάτι παραπάνω από απλή) κόντρα ανάμεσα στους δύο συνεχίζει να υφίσταται. Μια κόντρα που βγαίνει από μέσα τους όποτε τοποθετούνται, είτε δημόσια είτε κατ’ ιδίαν. Φαίνεται πως κανένα εκ των δύο δεν είναι διατεθειμένος να γυρίσει σελίδα και να προχωρήσει προς την επόμενη ημέρα. Που ενδεχομένως εάν προχωρήσουν πάρα κάτω θα δουν με πιο καθαρή εικόνα την σημερινή πραγματικότητα και αποδώσουν καλύτερο πολιτικό έργο.
Ο Αβέρωφ Νεοφύτου, από μια μακροσκελή ομιλία, άρπαξε ένα τιτλάκι που έπαιξε στα μέσα ενημέρωσης για να ασκήσει, με κάπως ειρωνικό ύφος, κριτική στον Νίκο Χριστοδουλίδη επειδή είπε ότι μπορεί να καταστεί ο Πρόεδρος που θα λύσει το Κυπριακό. Δηλαδή τι ανάμενε, ότι θα στεκόταν ενώπιον των ευρωβουλευτών για να τους πει ότι δεν προτίθεται να λύσει το Κυπριακό;(!) Και όταν του λέει πως πρέπει να είναι αυτός οδηγός τι άραγε θέλει να πει; Μήπως αυτά που ο ίδιος ο Νεοφύτου είχε προτείνει προεκλογικά και τα οποία η συντριπτική πλειοψηφία του εκλογικού σώματος τα έχει απορρίψει, αναγκάζοντας τον παράλληλα να εγκαταλείψει άρον-άρον και την προεδρία του ΔΗΣΥ;
Από την άλλη, ο Νίκος Χριστοδουλίδης πρέπει κάποια στιγμή να αντιληφθεί ότι οι εκλογές έχουν τελειώσει, κέρδισε την κάλπη τον Αβέρωφ Νεοφύτου και να κλείσει το θέμα. Δεν μπορεί να αισθάνεται, να πιστεύει και να υποψιάζεται πως πίσω από κάθε κριτική που του ασκείται, ή πίσω από κάθε τοποθέτηση του Δημοκρατικού Συναγερμού βρίσκεται στο αόρατο χέρι του Αβέρωφ. Πρέπει κάποια στιγμή να προσπεράσει αυτό το θέμα και να κοιτάξει να δει τα σοβαρά ζητήματα που υπάρχουν εκεί έξω από τον Λόφο. Θα πρέπει επίσης να δει την όποια κριτική του ασκείται με διαφορετικό μάτι και όχι να υποψιάζεται πλεκτάνες που θέλουν να τον πλήξουν. Αντίπαλους και επικριτές πάντοτε θα έχει, ούτε και η κριτική πρόκειται να σταματήσει.
Η κόντρα των δύο πολιτικών δύσκολα θα σταματήσει. Αν και βεβαίως αμφότεροι έχουν αρκετά κοινά χαρακτηριστικά (τα οποία εύκολα εντοπίζουν όσοι συνεργάστηκαν μαζί τους) είναι δύο πολιτικοί με διαφορετικές πολιτικές αντιλήψεις. Δεν υπάρχει περίπτωση να συμφωνήσουν, ό,τι και να συμβεί. Η κόντρα τους δεν πρόκειται να σταματήσει. Όμως, κάποια στιγμή και οι δύο θα πρέπει να κοιτάξουν προς την επόμενη ημέρα. Διαφορετικά θα κουράσουν, και η κούραση θα προκαλέσει απαξίωση.
