ΣΑΡΑΝΤΑ εννέα χρόνια από τότε. Από εκείνον τον μαύρο καταστροφικό Ιούλιο του 1974. Του χρόνου θα συμπληρωθεί μισός αιώνας κι ακόμη η κατοχή συνεχίζεται και βιώνουμε τις επιπτώσεις της.
Ακόμη, όπως έγραψε ο Λιπέρτης:
Καρτερούμεν μέραν νύχταν
να φυσήσει ένας αέρας
στουν τον τόπον πο ν καμένος τζι’ εν θωρεί ποτέ δροσιάν Για να φέξει καρτερούμεν το φως τζιήνης της μέρας πον να φέρει στον καθ’ έναν τζιαι δροσιάν τζαι ποσπασιάν
ΕΧΟΥΝ περάσει σαράντα εννέα συναπτά έτη, 49 μακρόσυρτα μνημόσυνα. Σαράντα εννέα χρόνια πόνου και θρήνου. Τα γεγονότα γνωστά: Εξαρχής υπονομεύθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία, στα πλαίσια των σχεδιασμών αυτών υπήρξε η ανατροπή του Μακάριου και πέντε ημέρες μετά έγινε η εισβολή της Τουρκίας. Σχεδόν πέντε δεκαετίες από τότε. Κάτω από το βάρος της συνεχιζόμενης κατοχής τμήματος της χώρας μας από την Τουρκία, εξακολουθώντας να βιώνουν τις επιπτώσεις από αυτό την τραγωδία. Νεκροί, αγνοούμενοι, πρόσφυγες.
ΟΠΩΣ είναι γνωστό, η διαδικασία των διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό έχει «παγώσει», παρά τις κάποιες προσπάθειες, από τη σύνοδο του Κραν Μοντάνα, το καλοκαίρι του 2017. Αυτό δεν σημαίνει το τέλος του δρόμου. Η διαδικασία των διαπραγματεύσεων δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι, όμως, το μοναδικό εργαλείο, μεθοδολογία για να επιτευχθεί συμφωνία στο Κυπριακό. Για να έχει σημασία ο διάλογος πρέπει να είναι παραγωγικός και να στοχεύει στο προφανές. Να επιτευχθεί λύση του Κυπριακού. Κι όταν αναφερόμαστε σε συμφωνία εννοούμε ότι θα πρέπει να απαλλάσσει τη χώρα από την κατοχή. Να οδηγεί στην απελευθέρωση και όχι στη νομιμοποίηση των αποτελεσμάτων της εισβολής και κατοχής. Ο μόνιμος μας στόχος είναι η απελευθέρωση.
Η ΚΑΤΟΧΙΚΗ δύναμη παρά την αλλαγή προσωπείου για σκοπούς εξυπηρέτησης συγκυριακών της επιδιώξεων, παραμένει μια ταραχοποιός χώρα. Πρόκειται για την κατοχική πλευρά, τον κατακτητή και θα είναι απέναντί μας όσο συνεχίζει να κρατά, διά της ισχύος, εδάφη μας. Σαράντα εννέα χρόνια, σχεδόν μισός αιώνας είναι μεγάλη περίοδος. Πολλά τα χρόνια της κατοχής. Ο ελληνισμός παρά τις δυσκολίες, έχει το βαρύ χρέος, την υποχρέωση να ανατρέψει τα κατοχικά δεδομένα. Κι αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με αγώνες και θυσίες. Με ενότητα και αγώνα, με ξεκάθαρο το στόχο. Δεν νομιμοποιούμε τα αποτελέσματα της εισβολής και κατοχής. Μόνη λύση η απελευθέρωση της πατρίδας από άκρη σε άκρη. Αυτό είναι μονόδρομος για όλους μας.
