Ας ξεκινήσουμε με μιαν ευχή, που στα πρώτα μου δημοσιογραφικά χρόνια τη λέγαμε μάλλον ως παράπονο: «Δεν έχει ειδήσεις τον Αύγουστο».
Μακάρι να μην έχει! Μακάρι! Να βάζουμε μουσικάρες στα ραδιόφωνα. Στις τηλεοράσεις ταινίες. Και στις εφημερίδες, όπως παλιά, χρονογραφήματα…
Και τα διαδικτυακά; θα πείτε… Ξέρω ’γω; Να πάρουν κανά ηρεμιστικό, λέω. Για να μην χρειαστεί να πάρουμε και μεις. Εγώ π.χ., έκανα ήδη μια γενναία κίνηση: Απενεργοποίησα όλες τις ειδοποιήσεις στο κινητό μου. Τα notifications. Απ’ όπου κι αν προέρχονται. Εφημερίδες. Sites. Κυβερνητικές υπηρεσίες – κυρίως οι φορολογικές. Όπως και αυτές της κινητής τηλεφωνίας, των τραπεζών, αεροπορικών εταιρειών και τα συναφή.
Κράτησα μόνο τις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Αθηνών. Τα πολιτιστικά καλοκαίρια στην Ελλάδα, είναι αξεπέραστα.
Αν και, τώρα τελευταία, βλέπω πως γίνονται και ορισμένες νοθείες που δεν μου αρέσουν. Κυρίως στο Ηρώδειο, αν και όπως μαθαίνω απ’ τους –πιο έγκυρους από μένα– πολιτιστικούς συντάκτες, το Φεστιβάλ Αθηνών τελείωσε στις 30 Ιουλίου και ό,τι γίνεται/ παίζεται από εδώ και πέρα στο Ηρώδειο είναι από ιδιωτικούς παραγωγούς και ατζέντηδες. Όπως και να έχει, θα έπρεπε να υπάρχει κάποιο «σώμα» που να εγκρίνει τις όποιες μουσικές ή θεατρικές παραστάσεις. Για να μην γίνεται το Ηρώδειο «Διογένης Παλλάς» ή/και «Δελφινάριο»!
Στην Ελλάδα βλέπετε (όπως και στην Κύπρο, που σε πολλά την αντιγράφει), έχει προκύψει μια κακή συνήθεια τα τελευταία ιδίως χρόνια, που έχει καταστήσει σχεδόν νόμο το «όλοι, για όλα». Δηλαδή, ο δημοσιογράφος να γίνει εστιάτορας, η ηθοποιός διατροφολόγος, ο ποδοσφαιρικός παράγων δήμαρχος, ο ιατρός περιφερειάρχης, ο περιφερειάρχης χορευτής, ο χορευτής κριτής στο Voice!
Το περίφημο «έκαστος στο είδος του και ο Λουμίδης στους καφέδες» –από τις πιο ιστορικές και επιτυχημένες διαφημιστικές καμπάνιες στην Ελλάδα– αντικατοπτρίζει ακριβώς αυτό που δεν συμβαίνει σήμερα. Ισχύει μόνο για λίγους, που το σέβονται. Οι πολλοί δεν νοιάζονται.
Ο κ. Μητσοτάκης επέστρεψε από την επίσκεψη – αστραπή στην Κύπρο, όπου οι γνωρίζοντες περισσότερα από εκείνα που φαίνονται ή ανακοινώνονται, ξέρουν ότι οι κατ’ ιδίαν συζητήσεις του πρωθυπουργού με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, κάθε άλλο παρά εθιμοτυπικές ήταν. Το σίγουρο, μαθαίνουμε, είναι ότι κάποιος πρέπει να αλλάξει ρότα – κι αυτός δεν είναι ο Έλληνας πρωθυπουργός. Ας το αφήσουμε ως εδώ το πράγμα. Μακάρι να πάνε όλα κατ’ ευχήν.
Ο «μύθος» του αμερικανικού μπάσκετ, Έρβιν Μάτζικ Τζόνσον, 63, που πολλοί ειδικοί τον θεωρούν τον μεγαλύτερο point-guard (πλέι-μέικερ) όλων των εποχών, βρέθηκε και αυτό το καλοκαίρι στην Ελλάδα. Πήγε και στη Μύκονο, οπωσδήποτε κι στην κοσμοπολίτιτκη Ψαρρού κι έκανε στο τουίτερ αυτήν την ανάρτηση που, αν χρεωνόταν ως διαφήμιση, θα κόστιζε πολλά:
«Η (σύζυγός του) Cookie και εγώ, περάσαμε μια ολόκληρη μέρα στη Μύκονο, στην Ελλάδα. Κάναμε μια στάση και στο Nammos Village, όπου γινόταν το πιο καταπληκτικό ημερήσιο πάρτι που ήταν τίγκα στον κόσμο. Το εστιατόριο ήταν γεμάτο, δεν υπήρχε τραπέζι ούτε για δείγμα, Nike! Αν πάτε ποτέ στη Μύκονο, πρέπει οπωσδήποτε να κάνετε μια στάση στο Nammos Village. Μπορείτε να ψωνίσετε, να φάτε και να περάσετε υπέροχα στην παραλία. Όλος ο κόσμος εκεί περνούσε υπέροχα».
Αυτές οι μη πληρωμένες διαφημίσεις, από ανθρώπους που δεν είναι απλώς προσωπικότητες, αλλά έχουν γράψει ιστορία με τα επιτεύγματά τους, είναι η καλύτερη διαφήμιση που μπορεί ν γίνει σε μια χώρα, σε έναν τόπο. Η Μύκονος, είναι ένα πολύ ιδιαίτερο νησί. Έχει, ίσως, μερικές από τις ωραιότερες παραλίες και θάλασσες σε όλες τις Κυκλάδες. Και ανέκαθεν είχε τα μαγαζιά εκείνα, εστιατόρια και κλαμπ, που μαγνήτιζαν το διεθνές τζετ σετ.
Πριν από κάποια χρόνια, τα χρόνια της χρηματιστηριακής τρέλας και του της εύκολης κονόμας, το νησί πλημμύρισε από νεόπλουτους, που ακόμα και μες στον ύπνο τους είχαν μια Ντομ Περινιόν αγκαλιά κι ένα πούρο δυο μέτρων στο στόμα. Αυτή η πλούσια πλέμπα χάλασε και άλλαξε την κοσμοπολίτικη αύρα του νησιού. Που όμως σιγά-σιγά φαίνεται να την ανακτά πάλι, καθώς μπήκαν και αυστηροί κανονισμοί στα μαγαζιά της αρπαχτής.
Επίσης, το νησί ξανάγινε μία απαραίτητη στάση για εκείνους τους πραγματικά σημαντικούς ανθρώπους που καταπλέουν εκεί για μια-δυο μέρες με τα σκάφη τους. Ίσως, εκτός από τους αυστηρούς αγορανομικούς κανόνες που έχουν θεσπιστεί και εφαρμόζονται, να έχει παίξει ρόλο και το γεγονός ότι λόγω του πολέμου στην Ουκρανία και του εμπάργκο κατά των Ρώσων, η πελατεία των ολιγαρχών έχει ευτυχώς εκλείψει.
