Η ΑΝΑΓΚΗ για ενότητα, ως βασικό εργαλείο για την αντιμετώπιση των εξελίξεων σε σχέση με το εθνικό θέμα, επιβάλλεται. Το αναφέρουμε όλοι, το ζητούμενο είναι κατά πόσο το επιδιώκουμε πραγματικά.
Το ζητούμενο είναι κατά πόσο αυτό που ρητορικά αναφέρεται μπορεί, στο τέλος, να επιτευχθεί. Συνήθως, το θέμα της ενότητας είναι ζήτημα, για το οποίο έχει ευθύνη η εκάστοτε κυβέρνηση. Διαχρονικά αξιολογώντας το θέμα τούτο, διαπιστώνεται πως στις περισσότερες φάσεις της ιστορίας αυτού του τόπου επικράτησε η διχόνοια. Σε πολύ λίγες περιπτώσεις, σε ιδιαίτερες περιόδους επιτεύχθηκε η ενότητα. Σε μια πατρίδα, εδάφη της οποίας βρίσκονται υπό κατοχή, κανονικά η ενότητα θα έπρεπε να ήταν μονόδρομος. Δεν είναι όμως!
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ της Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, μιλώντας στη διάρκεια της εκδήλωσης, που οργάνωσε ο Δήμος Αμμοχώστου, ανέφερε, μεταξύ άλλων, για το ζήτημα της ενότητας τα εξής: «Οφείλουμε να στοχεύσουμε όλοι μαζί ενωμένοι σε αυτή την επιτυχία χωρίς μεταξύ μας ανταγωνισμούς και άγονες αντιπαραθέσεις. Ας μην αναζητάμε νικητές και ηττημένους, ας μην αναζητούμε πατριώτες και μη πατριώτες. Είμαι εδώ και έχω ευθύνη με απόλυτο σεβασμό στην όποια κριτική, να ενώσω τον κυπριακό λαό. Όσο δεν υπάρχει λύση είμαστε όλοι ηττημένοι, όλοι οι Ελληνοκύπριοι και όλοι οι Τουρκοκύπριοι». Αυτό είναι και το βασικό στοιχείο, το ζήτημα: Όσο δεν υπάρχει λύση, σωστή, βιώσιμη και δημοκρατική, δεν μπορεί κανείς να μιλά για νικητές και ηττημένους.
ΣΑΦΩΣ και στη δημοκρατία οι διαφορετικές απόψεις, οι διαφωνίες εν γένει, αποτελούν βασικό συστατικό. Επιβάλλεται να υπάρχουν. Με την ενότητα δεν αναιρούνται απόψεις και προσεγγίσεις. Θα σημειώναμε και με κατηγορηματικό τρόπο πως είναι ανάγκη, επιβάλλεται, να υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις. Κι αυτό θα βοηθήσει στη διαμόρφωση πολιτικών και προσεγγίσεων.
ΜΕΣΑ από ελεύθερες και χωρίς δογματισμούς συζητήσεις, μπορεί να βοηθηθεί η εθνική υπόθεση. Να διαμορφωθούν συνθήκες για ενιαίες συλλογικές προσεγγίσεις. Διαχρονικά και όχι μόνο στην Κύπρο, η σύνθεση απόψεων βοηθά όλους. Συνήθως συμβάλει ώστε να κινηθούν αποφάσεις προς τη σωστή κατεύθυνση. Όποτε τούτο έχει δοκιμαστεί σαφώς και ήταν παραγωγικό. Αλλά το θέμα είναι πως δεν επιλέγεται συχνά αυτή η συνταγή. Η ΕΝΟΤΗΤΑ δεν πρέπει να είναι ένα σύνθημα. Για να είμαστε σωστοί μέχρι τώρα λειτούργησε μόνο ως σύνθημα. Μπορεί να δοκιμάσθηκε, αλλά δεν πέτυχε. Να προσπαθήσουμε πρέπει ακόμη μια φορά, με συναίσθηση ευθύνης και με κάθε σοβαρότητα. Για να επιτευχθεί ο μεγάλος διαχρονικός στόχος της απελευθέρωσης χρειάζεται ενότητα και συστράτευση όλων των δυνάμεων, της κοινωνίας, των πολιτών.
