Η Τουρκιά προέβη σε μια βίαιη προσπάθεια αλλαγής του status-quo στη Πύλα. Μια κίνηση με στόχο πολλαπλά οφέλη. Απόκτηση στρατιωτικού πλεονεκτήματος έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας στην περιοχή, διάνοιξη δυνατότητας απ’ ευθείας πρόσβαση στο παραλιακό μέτωπο της Λάρνακας και αν και εφόσον θα το έκρινε αναγκαίο θα μπορούσε να αποκόψει και τη διακίνηση μεταξύ των αγγλικών βάσεων. Δεύτερο στόχευε και στοχεύει με αυτή τη κίνηση στην αναβάθμιση του ψευδοκράτους.
Διότι τυχόν ολιγωρία της ΟΥΝΦΥΚΥΠ και πολύ περισσότερο του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ θα συνιστούσε αποδοχή ύπαρξης μιας άλλης οντότητας στην Κύπρο, η οποία δικαιούται να λαμβάνει και λαμβάνει αποφάσεις ακόμα και ενάντια στα Ηνωμένα Έθνη.
Θεωρώ ότι αυτός ο δεύτερος στόχος έγινε ξεκάθαρος εξ’ αρχής από τον Ερσίν Τατάρ και επιβεβαιώθηκε μετά τη συνεδρία του τουρκικού υπουργικού συμβουλίου από τον ίδιο τον Ερντογάν. Τι είπε ο Ερντογάν; Ότι δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να αποφασίζει τι θα κάνει ο ‘ τ/κ λαός’ στο «κυρίαρχο έδαφος της ΤΔΒΚ»! Ξεκάθαρος. Επίσης, κατά τρίτον, μια τέτοια κίνηση αν περνούσε θα ενίσχυε της εικόνα Ερντογάν και Τατάρ στο εσωτερικό τους κοινό. Κατά τέταρτο, θα έθετε στην πράξη και μάλιστα με την ανοχή της διεθνούς κοινότητας τη βασική θέση Τουρκίας και Τατάρ για την επανέναρξη των συνομιλιών. Δηλαδή τη θέση για συνομιλίες πάνω σε μια νέα βάση. Μια βάση όπου θα αναγνωριστεί εκ των προτέρων η ύπαρξη δύο οντοτήτων στην Κύπρο με δική τους κυριαρχία έκαστη. Άρα ο θεμέλιος λίθος των δύο κρατών.
Ευτυχώς από τη μια η βίαιη, εκτός ορίων φυσική επίθεση κατά των ειρηνευτών, η δυνατότητα παρεμπόδισης της διακίνησης μεταξύ των αγγλικών βάσεων που θα αποκτούσε σε ενδεχόμενη αποδοχή της κίνησης τους και η επιτυχής αντίδραση της κυβέρνησης από πλευράς της έφερε θετικό αποτέλεσμα. Αποτέλεσμα το οποίο έχει εκφραστεί μέσον της τοποθέτησης του Συμβουλίου Ασφαλείας αλλά και του γεγονότος ότι έχει εκτεθεί διεθνώς η Τουρκία. Ορθά επισημαίνεται από πολιτικές δυνάμεις και πρόσωπα ότι θα μπορούσε η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ να ήταν ισχυρότερη. Ας μη ξεχνούμε όμως δύο πράγματα. Ότι προϋπήρξαν και άλλες προελάσεις του κατοχικού στρατού εντός της νεκρής ζώνης και υπήρξε απάθεια έως ανοχή. Και δεύτερο να μην λανθάνει της προσοχής μας πόσο έχουν αλλάξει οι διεθνείς συνθήκες και δεδομένα.
Θεωρώ ότι η βάση πάνω στην οποία επιτεύχθηκε αυτό που έχει επιτευχθεί, στην Πύλα, πέραν από τους λόγους που προανέφερα, είναι η εξής: η ορθή προσέγγιση της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Κυπριακό. Η επιμονή για επανέναρξη των συνομιλιών στη βάση αρχών που προνοούνται από τις αποφάσεις του ΟΗΕ και της ΕΕ, στα πλαίσια του ΟΗΕ και οι πρωτοβουλίες που έχουν αναληφθεί δημιούργησαν το έδαφος, τη βάση για να υπάρξει η συγκεκριμένη αντίδραση της διεθνούς κοινότητες.
Τα επόμενα βήματα πρέπει να αφορούν κινήσεις για έμπρακτη επιμονή της διεθνούς κοινότητας στην απόφασή της, και υπόδειξη σε όλους του πραγματικού ρόλου της Τουρκίας στο νησί και το Κυπριακό και οικοδόμηση πλέγματος κινήσεων που θα οδηγήσουν στην επανέναρξη των συνομιλιών εντός των παραμέτρων του ΟΗΕ. Σε αυτή την προσπάθεια θεωρώ ότι πρέπει να εστιασθεί και η συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου τη πρώτη Σεπτεμβρίου. Το βασικό που θα πρέπει να αποφέρει αυτή η σύνοδος του Εθνικού Συμβουλίου είναι οι τρόποι που θα αξιοποιηθεί η λανθασμένη και απαράδεκτη συμπεριφορά της Τουρκίας στην Πύλα. Μια συμπεριφορά που κρίθηκε απαράδεκτη από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα. Μια συμπεριφορά που καταδεικνύει ότι η Τουρκία δεν θέλει λύση αλλά διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, κράτους-μέλους του ΟΗΕ και της ΕΕ, μέσον της επιβολής της αναγνώρισης δύο κρατών. Η ώρα για δράση είναι τώρα. Γιατί κερδήθηκε η πρώτη μάχη, αλλά ο πόλεμος δεν έληξε.
