Αυτά που ζούμε τις τελευταίες μέρες στην Ελλάδα με τις πυρκαγιές, δεν θα πω ότι δεν έχουν προηγούμενο, διότι έχουν! Και είναι ολόϊδιο κάθε φορά…
Άκουσα σήμερα από ραδιοφωνικό σταθμό των Αθηνών, απόσπασμα της αναμετάδοσης μιας πολύ καλής δημοσιογράφου, από ένα από τα μέτωπα στις μεγάλες πυρκαγιές του 2021, που κάηκε ή μισή Βαρυμπόπη (στα βόρεια της Αθήνας), και ένα μεγάλο κομμάτι τις βόρειας Εύβοιας.
Διατυπώνονταν και τότε οι υπόνοιες και για χέρι εμπρηστών. Έβγαιναν και τότε διάφοροι υπουργοί που υπόσχονταν ότι «οι εμπρηστές θα λογοδοτήσουν στην Δικαιοσύνη». Και ακούγαμε τις ίδιες συμβουλές να καθαρίζουμε τα ξερόχορτα στις αυλές και γύρω από τα σπίτια μας, και να μην πετάμε τσιγάρα από τα ανοικτά παράθυρα των αυτοκινήτων μας.
Την Πέμπτη όμως, και ενώ είχε αναζωπυρωθεί η φωτιά στην οροσειρά της Πάρνηθας, της «Ψυχής της Αθήνας», όπως το λέμε αυτό το αγέρωχο (στα μάτια μου, όσο και αν έχει καεί) βουνό, ακούσαμε τον Υπουργό Κλιματικής Κρίσης και Προστασίας του Πολίτη, Βασίλη Κικίλια, να αποκαλεί «αλητήριους» τους συλληφθέντες ως ύποπτοι για πολλαπλούς εμπρησμούς εκεί. Και προαναγγέλλει, «θα σας πιάσουμε, και θα λογοδοτήσετε στην Δικαιοσύνη».
Ας το εκλάβω ως αστοχία, την οποία και αποδίδω στην μεγάλη πίεση που δέχεται όλο το σύστημα όταν ζώνουν την χώρα φυσικές καταστροφές.
Η ατιμωρησία ήταν, και παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της Ελλάδος. Η αιτία βρίσκεται στην νοοτροπία, γενικώς. (Κυβερνώντων και κυβερνομένων). Η ουσία είναι στην νομοθεσία, και στην εφαρμογή των ποινών όταν υπάρχει τελεσίδικη καταδικαστική απόφαση. Ο εμπρησμός, για να καταλάβετε, είναι ακόμα πλημμέλημα. Που σημαίνει ότι όταν δικαστείς (και αυτό μπορεί να πάρει και έως 3-5 χρόνια), και όταν καταδικαστείς, η ποινή σου δεν θα είναι παραπάνω από 1 χρόνο (κι ας έχεις κάψε όλο τον Έβρο), άρα σε λίγους μήνες θα είσαι έξω.
Δεν είμαι υπέρ ενός κράτους-φόβητρου. Ρομαντικά (και κατά άλλους βλακωδώς), πιστεύω ακόμα ότι η υπευθυνότητα, η εντιμότητα, η ακεραιότητα και η αλληλεγγύη, δεν επιβάλλονται, αλλά μαθαίνονται. Από το σπίτι, από το σχολείο, από τα πρόσωπα που επιλέγονται να υπηρετήσουν τους θεσμούς του Κράτους.
Αλλά, για να φύγουμε επιτέλους από τον μόνιμο «εγκλεισμό» μας, ας ανοίξουμε λίγο, μαζί με το μυαλό, και την εικόνα γύρω μας – αυτήν που βλέπετε στην φωτογραφία, που είναι ο δορυφορικός χάρτης της NASA, που δείχνει τις φωτιές που έκαιγαν το 24ωρο της περασμένης Τετάρτης. Όπως επισημαίνει ο δημοσιογράφος και αρχισυντάκτης της Καθημερινής Λουκάς Βελιδάκης, ασφαλώς και φαίνεται το πρόβλημα στην γειτονιά μας, στην Ελλάδα, αλλά όπως καίγεται ο Έβρος, καίγεται και το Τσανάκαλε της Τουρκίας, μεγάλο μέρος της Αλβανίας, της Ιταλίας, της Ρουμανίας κλπ.
« Αυτό – λέει – δίνει μια πρόχειρη απάντηση στην «άποψη» περί σκόπιμων εμπρησμών (από μετανάστες, πράκτορες, σκοτεινά κέντρα, κλπ), που διακινείται από ακροδεξιές αμοιβάδες και λοιπούς νεο-ταλιμπάν του ανορθολογισμού – είδα ακόμη και αναρτήσεις περί της ανάγκης… για χούντα, ώστε να μην μας βάζουν φωτιές οι πρόσφυγες και να σβήνουν οι φλόγες από το φύσημα του πατριωτικού μας σθένους. Κι από κάτω ένα κάρο λαικ και καρδιές. Είδαμε και αναρτήσεις που (για να το πω κομψά) λειαίνουν τις γωνίες γύρω από την αυτοδικία (αφού δίκασαν και καταδίκασαν τους μετανάστες, χωρίς να έχουν στοιχεία). Δεν αντέχεται τόση βλακεία… κι εδώ δεν χωράει καμία κομψότητα.» Και καταλήγει: Όλες οι καταγγελίες πρέπει να ελέγχονται εξονυχιστικά και να παρουσιάζεται ισχυρή τεκμηρίωση. Τα επίσημα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι η συντριπτική πλειονότητα των πυρκαγιών εκδηλώνεται από ανθρώπινη ανοησία και αν δεν τεθεί άμεσα υπό έλεγχο -η φωτιά, η ανοησία αδύνατο-, ξεφεύγει με τη βοήθεια των ισχυρών ανέμων και της καύσιμης ύλης, που περισσεύει λόγω της παρατεταμένης περιόδου καυσώνων που προηγήθηκαν.
Υπάρχει επιστημονική τεκμηρίωση για το τι συμβαίνει με τις mega fires. Αυτό που απαιτείται (κι αναγνωρίζει η κυβέρνηση) είναι πρόληψη και σοβαρή προετοιμασία για όλα τα ενδεχόμενα. Πρόκειται για σύγχρονη πρόκληση, διεθνή, που ανήκει στη σφαίρα της κλιματικής κρίσης. Η κυβέρνηση το αντιλαμβάνεται, ευτυχώς. Ορισμένοι αυτόκλητοι εθναμύντορες, με περιορισμένο βεληνεκές σκέψης, όχι και μέσα στη θολούρα τους ξεκινούν έναν χορό των τεράτων, που μόνο σε άσχημα μονοπάτια οδηγεί.
Χάνουμε δάση, μην χάσουμε και το μυαλό μας.»
