Για κάποιους οι οποίοι επωφελούνται από το ΓεΣΥ, η συζήτηση που ξεκίνησε σχετικά με αλλαγές που προσπαθεί να εφαρμόσει ο ΟΑΥ και προσκρούει σ τοίχο από συγκεκριμένους, προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία.
Σε αυτούς τους κάποιους συμπεριλαμβάνομαι και εγώ προσωπικά, ως άτομο με συγκεκριμένο πρόβλημα υγείας, για το οποίο η χρήση των υπηρεσιών του σχεδίου γίνεται κάθε μήνα. Είτε για ραντεβού με ειδικούς γιατρούς συγκεκριμένων και δυσκολοεύρετων ειδικοτήτων, είτε για θεραπείες, είτε για φαρμακευτική αγωγή, είτε για εξετάσεις.
Στο ίδιο έργο θεατές είναι και αρκετοί ασθενείς οι οποίοι περιμένουν επί μήνες σε ορισμένες περιπτώσεις για ένα ραντεβού στον ιατρό τους διότι οι λίστες με τα ραντεβού είναι τεράστιες. Αυτό ίσως οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι σε αρκετές ειδικότητες ο αριθμός των ιατρών είναι αρκετά μειωμένος.
Από προσωπική εμπειρία, η ειδικότητα της ενδοκρινολογίας συγκαταλέγεται σε αυτές τις ειδικότητες και χρειάστηκε να διευθετηθεί ραντεβού σε γιατρό εκτός ΓεΣΥ, είτε γιατί ο γιατρός δεν είχε σύντομα ραντεβού, είτε επειδή αδυνατούσε να προχωρήσει σε συγκεκριμένη εξέταση η οποία δεν καλύπτεται από το ΓεΣΥ.
Οι αντιδράσεις των ιατρών του δημοσίου για την απόφαση επίλυσης του προβλήματος με επέκταση του προγράμματος απογευματινής λειτουργίας των εξωτερικών ιατρείων, ως ένα βαθμό είναι δικαιολογημένες, γιατί αποδεδειγμένα ασθενείς κλείνουν ραντεβού σε δύο ιατρούς ταυτόχρονα με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν διαθέσιμα ραντεβού.
Τα προβλήματα στο σύστημα σίγουρα δεν μπορούν να λυθούν με μία μόνο απόφαση. Πρέπει όλοι οι εμπλεκόμενοι, όλοι όμως, να κάτσουν να συζητήσουν και να πάρουν αποφάσεις οι οποίες θα είναι υπέρ των ασθενών, κάτι που σε ορισμένες περιπτώσεις ξεχνιέται.
Επίκεντρο των προσπαθειών θα πρέπει να είναι ο ασθενείς στους οποίους οι γιατροί προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Αυτό επισημαίνεται γιατί έζησα περιπτώσεις ιατρών να μην προχωρούν σε συγκεκριμένη ενέργεια για ασθενή, μόνο και μόνο επειδή η υπηρεσία που θα προσφέρεται δεν καλυπτόταν από το σχέδιο, ενώ άλλος γιατρός προχώρησε κανονικά με τα όσα του πρόσφερε το σύστημα γιατί, ακριβώς, ήθελε να βοηθήσει τον ασθενή.
Σίγουρα όλες οι προσπάθειες που γίνονται αποσκοπούν στην βελτίωση του ΓεΣΥ για να επωφελούνται όλοι και είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι τόσα χρόνια μετά την έναρξη της λειτουργείας του, ακόμα γίνονται αυτές οι προσπάθειες. Όμως, ο χρόνος περνάει και αυτοί που ουσιαστικά ταλαιπωρούνται είναι μόνο οι ασθενείς. Μπορεί οι υπηρεσίες που προσφέρονται να καλύπτουν ως ένα βαθμό τις ανάγκες, αλλά οι βελτιώσεις είναι απαραίτητες. Αν οι αρμόδιοι δεν το καταλάβουν αυτό, τότε το σύστημα θα συνεχίζει με τα σημερινά δεδομένα και ουσιαστικά η ταλαιπωρία θα χτυπήσει κόκκινο.
