Το ράλι αυξήσεων δεν έχει τέλος. Αρχής γενομένης από τα καύσιμα τα οποία παρασύρουν στο διάβα τους και όλα τα υπόλοιπα. Κάθε εβδομάδα αναπηδούν με το μαλακό, για να μην μας έρθει ταμπλάς. Επαναλαμβάνω κάτι που γράφω κάθε φορά που καταπιάνομαι με αυτό το θέμα. Αυτές τις τιμές είχαμε λίγο-πολύ όταν έφτασε στα 140 δολάρια το βαρέλι (147 τον Ιούλιο του 2008 και 139 πριν από ενάμιση χρόνο, τον Μάρτιο του 2022). Σήμερα η τιμή στην παγκόσμια αγορά βρίσκεται στα 95 δολάρια περίπου το βαρέλι και ο ντόρος που γίνεται είναι ωσάν να έφτασε το προαναφερόμενο επίπεδο. Φανταστείτε τι πρόκειται να συμβεί αν εκτοξευτεί σε τιμές του 2008 και 2022. Στο σημείο αυτό, κάποιοι ειδικοί επικαλούνται διάφορους παράπλευρους παράγοντες για να αιτιολογήσουν την παραδοξότητα. Κατά πόσο είναι πειστικοί εναπόκειται στην κρίση του καθενός μας.

Οι τιμές των προϊόντων στα ράφια των υπεραγορών, το ίδιο. Εβδομάδα με βδομάδα ανεβαίνουν. Ακόμη και σε αυτά που εφαρμόστηκε το μέτρο με μειωμένο ή μηδενικό ΦΠΑ. Αυτά κι αν είναι ταχυδακτυλουργικά κόλπα! Οι παρατηρητικοί το έχουν εντοπίσει πριν από την έρευνα του Κυπριακού Συνδέσμου Καταναλωτών, η οποία επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές και με μελέτη του ξεδιαλύνει τα κόλπα αναφέροντας για την κατάσταση, που επικρατούσε πριν και μετά την εφαρμογή του μηδενικού συντελεστή ΦΠΑ, πως αυξήθηκαν οι τιμές σε αρκετά από τα βασικά είδη λίγες μέρες πριν να τεθεί σε ισχύ ο μηδενικός συντελεστής ΦΠΑ.

Τα επιτόκια ενάμιση χρόνο τώρα, καλπάζουν, ανεβάζοντας στα ύψη τη δόση των δανειοληπτών. Και το βέβαιο, ο ρυθμός αύξησης των τιμών και κατ’ επέκταση του κόστους ζωής είναι κατά πολύ υψηλότερος από τον ρυθμό αύξησης των μισθών. Απαισιόδοξες είναι οι προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τον πληθωρισμό στην ευρωζώνη, τις οποίες (προβλέψεις) αναθεωρεί προς τα πάνω. Η αύξηση των τιμών είναι ταχύτερη από αυτή του κόστους παραγωγής, παραδέχονται ανώτατοι αξιωματούχοι της Ε.Ε. και ομολογούν ότι αυτό σημαίνει πως τα περιθώρια κέρδους έχουν αυξηθεί. Ο πληθωρισμός της απληστίας ή αλλιώς greedflation, είναι το φαινόμενο που οι ίδιοι ανώτατοι αξιωματούχοι, με πρώτη την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), Κριστίν Λαγκάρντ, αναγνωρίζουν πλέον ως μία από τις βασικές αιτίες που σπρώχνει τις τιμές προς τα πάνω. Η κ. Λαγκάρντ άφησε αιχμές για επιχειρήσεις που βρήκαν ευκαιρία να αυξήσουν τα περιθώρια κέρδους μέσα στην οικονομική αβεβαιότητα. Από την άλλη, η ίδια με τη σειρά της, αυξάνει κάθε τρεις και λίγο τα επιτόκια για να φρενάρει, όπως ισχυρίζεται, τον πληθωρισμό. Μ’ αυτά και μ’ αυτά, καταλήγουμε σε ένα φαύλο κύκλο, του οποίου την περίεργη αυτή αλυσίδα πληρώνουν τα νοικοκυριά που ψάχνουν απεγνωσμένα τις λύσεις για την επιβίωσή τους.

Η ακρίβεια είναι γεγονός το οποίο ταλανίζει ολόκληρο τον πλανήτη και φυσικά πλανάται πάνω κι από τη χώρα μας. Η διαφορά από χώρα σε χώρα έγκειται στο καπάκι της αισχροκέρδειας και πόσο κοστολογείται. Το φαινόμενο παρατηρείται εδώ και σχεδόν δύο χρόνια, μέσα από διάφορες αιτιολογίες. Τι μέτρα λαμβάνει η Πολιτεία; Προφανώς κανένα που να μπορεί να τη φρενάρει ή έστω να την ανακουφίσει. Και πώς να ληφθούν τη στιγμή που ο υπουργός Οικονομικών δηλώνει πως η κυβέρνηση, λόγω της κατάστασης –αναγνώριση της ακρίβειας αφενός- επεξεργάζεται κάποια μέτρα, αλλά, αν χρειαστεί… –άγνοια αφετέρου. Δηλαδή, ακόμη δεν χρειάζεται…

Ως πού θα πάει αυτή η κατάσταση;