Στίγμα της Ημέρας από τον Στράτο Φαναρά, πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας ερευνών και δημοσκοπήσεων Metron Analysis, με το ακόλουθο σημείωμά του χθες στο Facebook:
«Προσπαθώ», γράφει, «να καταλάβω ποιο είναι το επιχειρησιακό σχέδιο της Χαμάς. Και δεν μπορώ να πιστέψω ότι αποφάσισαν να κάνουν αυτή την εισβολή και τις δολοφονίες χωρίς να υπολογίζουν ότι θα υπάρχουν βαρύτατες συνέπειες εναντίον της Γάζας επειδή πήραν και …200 ομήρους ως ανάχωμα. Η μόνη λογική υπόθεση είναι ότι είχαν διαβεβαιώσεις για διεύρυνση του μετώπου της επίθεσης με τη συμμετοχή και τρίτου(ων) ισχυρού συμμάχου(ων)».
«Επομένως», καταλήγει ο Φαναράς, «δυο τινά μπορούν να συμβαίνουν:
1. Κάποιοι καιροφυλακτούν για να παρέμβουν τις αμέσως επόμενες ημέρες στη σύγκρουση έχοντας ένα επιχείρημα ότι ο Νετανιάχου ξεπέρασε τα όρια της αναλογικότητας στην απάντηση του, πράγμα εντελώς ανησυχητικό για τις διαστάσεις που θα πάρει η σύγκρουση ή
2. Κάποιοι τους «άδειασαν» και παρά τις διαβεβαιώσεις που είχαν είναι τώρα μόνοι τους και θα αφανιστούν.
Ας επιφυλαχθούμε και ας προσέχουμε, λοιπόν, ίσως να μην έχουμε δει όλο το σενάριο ακόμα».
Πολύ ενδιαφέρον άρθρο έγραψε την περασμένη Δευτέρα στην εφημερίδα «Τα Νέα» η Ινώ Αφεντούλη, δημοσιογράφος και εκτελεστική διευθύντρια του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων στην Αθήνα, με τίτλο «Γιατί δεν πρέπει να ηττηθεί το Ισραήλ». Η απάντησή της, όπως διατυπώθηκε και στη ραδιοφωνική εκπομπή μου χθες στην ΕΡΤ, ήταν ότι αν ηττηθεί αυτό θα προσφέρει στην Τεχεράνη (που σαφώς, πρόσθεσε με βεβαιότητα, διοργάνωσε, χρηματοδότησε και στήριξε όλην αυτήν την επιχείρηση της Χαμάς), ακόμα μεγαλύτερο ρόλο και επιρροή στην περιοχή, πέραν του ελέγχου της Συρίας και του Λιβάνου που ήδη έχει, εις βάρος όχι μόνο της ασφάλειας του Ισραήλ αλλά και της σταθερότητας της Ανατολικής Μεσογείου. Δηλαδή, της περιοχής όπου υπάρχουμε και εμείς…
(*) … αν δεν το έχουμε καταλάβει ακόμα και συνεχίζουμε να τηρούμε ίσες αποστάσεις και να δικαιολογούμε τα αίσχη της Χαμάς με το αισχρό «ναι μεν, αλλά»….
Στο μεταξύ, εδώ στην Ελλάδα, έχουμε επαναληπτικές αυτοδιοικητικές εκλογές την ερχόμενη Κυριακή, στους δήμους και στις περιφέρειες όπου δεν εξελέγησαν υποψήφιοι με την πρώτη. Η μη συμμετοχή των πολιτών στον α΄ γύρο έφτασε έως και το 70% σε πολλούς μεγάλους δήμους. Αυτό δεν είναι καλό για την δημοκρατία. Είναι όμως κατανοητό, καθώς η απογοήτευση από την μία των πολιτών για υποσχέσεις και δεσμεύσεις των προηγούμενων εκλεγέντων δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Κάτι που είδαμε και βιώσαμε με τον πιο επίπονο τρόπο στις πρόσφατες καταστροφές από πυρκαγιές και πλημμύρες. Όπου δεν καθαρίστηκαν ποτέ τα κλαδιά και τα ξερόχορτα σε ανοικτούς χώρους των δήμων. Οι κοίτες ποταμών και ρεμάτων, επίσης, δεν καθαρίστηκαν, με αποτέλεσμα και να πιάσουν φωτιά μέσα και έξω, αλλά κυρίως να υπερχειλίσουν από τα ορμητικά νερά που έπεσαν με τις φοβερές καταιγίδες που είχαμε.
>Τους λίγους δήμους και περιφέρειες που τα πράγματα έγιναν όπως έπρεπε, οι δημοτικοί άρχοντες που έκαναν καλή δουλειά ευτυχώς δεν βγήκαν από κανέναν κομματικό σωλήνα. Αναμένεται, ελπίζω και τις τωρινές εκλογές, έστω σε λίγο πιο πολλές περιοχές, να δούμε ανθρώπους που ξέρουν και αγαπούν τον τόπο τους και όχι να βλέπουν την Τοπική Αυτοδιοίκηση μόνο ως σκαλοπάτι ανέλιξης στο κόμμα, με πιο υψηλές βλέψεις.
>Όσον αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ, το αποτέλεσμα των πρόσφατων αυτοδιοικητικών εκλογών είναι σχεδόν ταυτόσημο με αυτό των βουλευτικών . Ήταν και είναι κακό και στις δύο περιπτώσεις. Κι αντανακλάται πιο πολύ στον νέο πρόεδρο του κόμματος, ο οποίος εξελέγη με πανηγυρικά ποσοστά. Οπωσδήποτε είναι νωρίς ακόμα να κριθεί. Είθισται όμως, η εκλογή ενός νέου προσώπου στην ηγεσία μιας παράταξης να συνοδεύεται έστω με μια μικρή άνοδο ποσοστών στην πρώτη κάλπη. Πόσο μάλλον στη συγκεκριμένη περίπτωση της πανηγυρικής εκλογής του εν λόγω στην ηγεσία του κόμματος. Αυτό δεν συνέβη. Το αποτέλεσμα των τοπικών εκλογών δείχνει τον ΣΥΡΙΖΑ εντελώς στάσιμο. Θα έλεγα, ακόμα και πελαγωμένο. Το βλέπεις καθαρά στα πρόσωπα πολλών σοβαρών στελεχών του.
