Όσο περνούν τούτες οι μέρες, οι διαδοχικές αιματηρές μέρες, δεν αρκεί η δικαιολογία του αρχικού αιφνιδιασμού και του θυμού από την ακραία βία της Χαμάς. Είναι ώρα να δούμε, επιτέλους, την τραγωδία στη γειτονιά μας με ανοιχτά μάτια κι αυτιά. Η κάθε κατοχή ούτε παραγράφεται, ούτε νομιμοποιείται, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Η βία και η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν έχουν χρώμα και θρησκεία. Κι οι νεκροί κι οι τραυματίες δεν κουβαλούν τα διακριτικά της θρησκείας ή της καταγωγής τους…
Ξένοι ηγέτες και αξιωματούχοι περιηγούνται τη φλεγόμενη Μέση Ανατολή για να μας πείσουν πως κάνουν ό,τι μπορούν, όχι για να επιτύχουν την κατάπαυση της νέας πολεμικής σύρραξης, της βίας και της θηριωδίας αλλά για να στηρίξουν το Ισραήλ διασφαλίζοντάς του ακόμα και τη στρατιωτική επάρκεια για άσκηση τής «νόμιμης άμυνας». Και το καινούργιο, μετά τις εκατόμβες των θυμάτων, να υπομνήσουν πως το (πολεμικό) παιχνίδι πρέπει να παίζεται «εντός πάντα των oρίων που θέτουν το διεθνές δίκαιο και το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο. Η δε υπεύθυνη ενάσκηση του δικαιώματος αυτού, αποτελεί σαφή θέση και της Ευρωπαϊκής Ένωσης» (ΕΕ), όπως μάς θύμισε προχτές ο δικός μας υπουργός των Εξωτερικών. Αυτά είναι που επαναλαμβάνουν καθημερινά, μαζί και με άλλους περίεργους όρους, οι περιοδεύοντες «ειρηνοποιοί»…
Μια τέτοια διορθωτική προσθήκη έσωσε(;) την κατάσταση ώστε να μην εκτεθεί περισσότερο η ΕΕ. Η τοποθέτηση της Προέδρου της, σε κοινή συνέντευξη τύπου μαζί με τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό, προκάλεσε έντονη κριτική και αντιδράσεις (χαρακτηριστική ήταν η οργισμένη παρέμβαση της Ιρλανδής ευρωβουλεύτριας Κλερ Ντέιλι). Τελικά εκείνο που προστέθηκε ήταν «η ανάγκη σεβασμού του διεθνούς δικαίου»…
Ο Αμερικανός Πρόεδρος έσπευσε στην περιοχή σε «μια σημαντική επίδειξη της υποστήριξης των ΗΠΑ προς τον κορυφαίο σύμμαχό τους στη Μέση Ανατολή μετά την επίθεση της Χαμάς». Έτσι μάς είπαν από τον Λευκό Οίκο και τώρα αισθανόμαστε, οι κοντινοί και οι πιο πέρα στην περιοχή, …ανακουφισμένοι. Πάντως, μια και πήγε κατά κει, εξέφρασε «τα πιο βαθιά συλλυπητήριά του για τις ζωές αθώων που χάθηκαν στην έκρηξη σε νοσοκομείο στη Γάζα», το μαζικό φονικό που ακύρωσε και την τετραμερή με την Παλαιστινιακή Αρχή, την Ιορδανία και την Αίγυπτο. Τώρα που γράφεται αυτό το κείμενο, αναζητούνται ακόμα νεκροί και τραυματίες στα συντρίμια του νοσοκομείου Αλ-Άχλι στη Γάζα. Ο αριθμός των θυμάτων αναφέρεται με ενδεικτικές εκτιμήσεις σε ένα μεγάλο εύρος. Έτσι μετρούνται κι οι ζωντανοί κι οι πεθαμένοι. Οι αλληλοκατηγορίες για το ποιος προκάλεσε την τραγωδία συνεχίζονται, τώρα πια με τη βοήθεια της τεχνολογίας ακόμα και για τεχνητές «αποδείξεις».
Ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν δήλωσε πως «ελπίζει αυτό να αποτελεί ένα σήμα πως αυτή η σύγκρουση πρέπει να σταματήσει το συντομότερο…». Για ποια, ακριβώς, σύγκρουση μιλούσε; Άραγε για τα πεδία των μαχών στην Ουκρανία, χωρίς να μάς εξηγήσει πώς βρέθηκε εκεί, εκτός έδρας; H συνέχεια των ειδήσεων το έκανε σαφές πως μιλούσε για την Παλαιστίνη. Πόσες, άραγε, ακόμα χιλιάδες της νέας γενιάς των Ουκρανών και των (εισβολέων) Ρώσων πρέπει να σκοτωθούν, μαζί και Ουκρανοί άμαχοι, για να ακουστεί κι εκεί εκείνο το «σήμα πως αυτή η σύγκρουση πρέπει να σταματήσει το συντομότερο»; Χώρια το διεθνές δίκαιο…
Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ έδειξε κι αυτή τη βδομάδα διαβασμένος για τη Μέση Ανατολή. Μιλώντας σε συνέδριο στο Πεκίνο σημείωσε πως «δεν μπορεί να δικαιολογήσει τη συλλογική τιμωρία των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας» και πως «έχει πλήρη συναίσθηση της βαθιάς αγανάκτησης του Παλαιστινιακού λαού έπειτα από 56 χρόνια κατοχής». Ζήτησε, ακόμα, την άμεση κήρυξη ανθρωπιστικής εκεχειρίας. Κι εμείς που δεν φτάσαμε τα 56 χρόνια και δεν στενοχωρούμε οποιονδήποτε λόγω απουσίας (ευτυχώς) οποιασδήποτε ενεργού πολεμικής σύρραξης και ζούμε με την απειλή σαράντα χιλιάδων κατοχικών στρατευμάτων, τι πρέπει να προσδοκούμε; Xάθηκε, άραγε, από τους υπολογιστές του ΟΗΕ το «folder» τής (για μόνο 49 και κάτι χρόνια) κατοχής τής Κύπρου; Mήπως το έσβησε ο προηγούμενος φεύγοντας ή τον κατέστρεψε διπλωματικός ιός; Aς έστελλε άλλο ένα αντίγραφο το υπουργείο μας των Εξωτερικών…
Ενδιαφέρουσες ήταν οι δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας σε κοινή συνέντευξη τύπου με τον Λιβάνιο συνάδελφό του. Συγκεκριμένα, κατηγόρησε το Ισραήλ για πολιτική κατοχής και εποικισμού της Παλαιστίνης. Ανάμεσα σε άλλα, προκλητικά ενδιαφέροντα, επέστησε την προσοχή στην ορολογία που χρησιμοποιείται και, τέρμα τα ψέματα, γιατί… «Καταλαμβάνεις τη γη κάποιου. Όχι μόνο την καταλαμβάνεις αλλά κατάσχεις το σπίτι τους, το κατεδαφίζεις, τους πετάς έξω, μετά φέρνεις κάποιον άλλο και τον βάζεις εκεί, και μετά βρίσκεις έναν όρο γι’ αυτό, το αποκαλείς “επανεγκατάσταση”. Κι όμως, πρόκειται για κλοπή». Πόσο πειστικά τα λέει! Τόση ήταν η αναίδεια του σουλτανικού αξιωματούχου…
Είναι μήπως ώρα για ένα …Νόμπελ Ειρήνης για τον σουλτάνο!
ktsimillis@cytanet.com.cy
