Πάνω από το τραπέζι, ο όγκος των επιστολών από τράπεζες για δάνεια που δεν… εξυπηρετούνται, από εταιρίες και οργανισμούς για ασφάλιστρα που δεν… καταβάλλονται και για οφειλόμενα ποσά που έχουν συσσωρευτεί.
Και βέβαια οι απλήρωτοι λογαριασμοί του νερού, του ηλεκτρικού ρεύματος, των τηλεφωνικών, των τηλεοπτικών, των διαδικτυακών υπηρεσιών. Κάτω από το τραπέζι, η μητέρα μονογονιός προσπαθεί να προστατεύσει τα μικρά παιδιά της από το ασήκωτο βάρος της στέρησης, υλικό και ψυχικό. Με το ένα χέρι της αντιστέκεται και συγκρατεί όσο μπορεί αυτό το βάρος και με το άλλο αγκαλιάζει τα παιδιά, ενώ εκείνα διαβάζουν αμέριμνα στον καναπέ, θέλοντας να δημιουργήσει γι’ αυτά ένα στοιχειώδες περιβάλλον ηρεμίας και ασφάλειας απαραίτητο για μια κανονική, ξέγνοιαστη παιδικότητα. Διακρίνονται αριστερά και δεξιά κάποιες φιγούρες συγγενών και φίλων που προσπαθούν να βοηθήσουν, με τα προβλήματα βέβαια να παραμένουν άλυτα και τα ζητήματα ανοικτά.
Αυτός ο εμβληματικός πίνακας της Άντρης Γιωρκάτζη παρουσιάστηκε σε εικαστική έκθεση που διοργάνωσε πριν δύο χρόνια στη Λεμεσό ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Μονογονεϊκών Οικογενειών και Φίλων και συνδυάζει βέβαια δύο σημαντικές ευαισθησίες της, την καλλιτεχνική και την κοινωνική. Η κυρία Γιωρκάτζη εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα στη Λεμεσό, είναι και η ίδια μονογονιός, μητέρα ενός 30χρονου σήμερα γιου, που όπως μου είπε τον μεγάλωσε μόνη, χωρίς στήριξη, από τότε που το παιδί ήταν 5 χρόνων.
Μού είπε επίσης ότι η ερασιτεχνική της ενασχόληση με τη ζωγραφική, που οδήγησε και σε συμμετοχή της σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις, ξεκίνησε σε ώριμη ηλικία, στα 46 της χρόνια. Και ευχαρίστησε τον φίλο της που την παρότρυνε να το κάνει. «Με έπεισε ότι… έχω μέσα μου κάτι δυνατό και ότι πρέπει να δώσω στον εαυτό μου την ευκαιρία να το βγάλω προς τα έξω και να το μοιραστώ με τον κόσμο» εκμυστηρεύτηκε η Άντρη Γιωρκάτζη, προσθέτοντας ότι έτσι αποφάσισε τότε να αρχίσει επιμορφωτικά μαθήματα ζωγραφικής και ζωγραφίζοντας να βρει χώρο ν’ αποτυπώσει την έφεσή της για τα ζωντανά, έντονα χρώματα! Και στον πίνακα αυτό χρωματίζει δύο συγκλονιστικές πραγματικότητες του κόσμου, με τη μια, που υψώνει τον άνθρωπο, να αντιμάχεται την άλλη, που τον χαμηλώνει – τη μητρική αγάπη και τη φτώχεια…
