Παράξενη έως και ύποπτη κρίνεται η πολιτική της Κυβέρνησης στον τομέα της Υγείας. Ομοιάζει με πρωτάρη σεφ, που πειραματίζεται, και αναμιγνύει διαφορετικά ζαρζαβατικά και άλλα προϊόντα για να φτιάξει σαλάτα. Όταν, όμως, αναμιγνύεις αλληλοσυγκρουόμενες γεύσεις, πιθανότατα, αντί να σου βγει εύγεστη χωριάτικη ελληνική να σου προκύψει ρώσικη.
Αυτή η επιμονή να συνδέουν τον ΟΑΥ με τον ΟΚΥπΥ, αν δεν προέρχεται από δόση ασχετοσύνης ώστε να αδυνατούν να διαχωρίσουν τη διαφορετικότητα των δύο οργανισμών, τότε μόνο το εγκληματικό τσαλαβούτημα στο ταμείο των Κοινωνικών Ασφαλίσεων θυμίζει.
Χθες, ο υπουργός Οικονομικών Μάκης Κεραυνός προέβη σε μια τέτοια περίεργη δήλωση: «Με βάση τη νομοθεσία, πρέπει τον Μάιο του 2024 να σταματήσει το κράτος να ενισχύει οικονομικά τον ΟΚΥπΥ. Ο ΟΚΥπΥ, είχε ζητήσει παράταση για τρία χρόνια. Εγώ αντιλαμβανόμενος τα προβλήματα και επειδή θέλουμε να στηρίξουμε τα κρατικά νοσοκομεία, αποφασίσαμε ότι θα δώσουμε ένα χρόνο παράταση, νοουμένου ότι θα γίνουν και κάποιες ενέργειες από τον ΟΚΥπΥ τις οποίες έχουμε δει και μαζί τους. Πρέπει και ο ΟΑΥ να ξαναδεί το θέμα και να δει πώς καλύτερα μπορεί να ενισχύσει οικονομικά τον ΟΚΥπΥ, διότι αυτοί οι δύο οργανισμοί είναι περίπου συγκοινωνούντα δοχεία».
Εστιάστε στην κατάληξη. Ο υπουργός Οικονομικών ζητά από τον ΟΑΥ να ενισχύσει οικονομικά τον ΟΚΥπΥ, επειδή ο ίδιος (η Κυβέρνηση δηλαδή) θα σταματήσει να ενισχύει τον ΟΚΥπΥ. Ο τελευταίος, έχει ζητήσει συνέχιση της κρατικής ενίσχυσης για τρία ακόμη χρόνια, αφού η διετία της πανδημίας φρέναρε την δραστηριότητα των δημοσίων νοσηλευτηρίων. Κατ’ επέκταση, δεν επέτρεψε να προωθηθεί στην ορθή της βάση και όπως είχε σχεδιασθεί, η οικονομική αυτονομία του οργανισμού.
Ο μεγαλόψυχος Μάκης, όμως, αντί για τα τρία χρόνια, προσφέρει στον ΟΚΥπΥ μόνο ένα χρόνο. Και ζητά από τον ΟΑΥ να τσοντάρει κι εκείνος για να καλυφθούν τα ελλείμματα τα οποία θα έχει ο ΟΚΥπΥ. Πλην, όμως, ο ΟΑΥ δεν έχει σχέση με τον ΟΚΥπΥ. Ο ΟΑΥ είναι ο οργανισμός ο οποίος διαχειρίζεται το ταμείο του ΓεΣΥ. Τις εισφορές των φορολογουμένων δηλαδή, οι οποίες αποσκοπούν μόνο στην εξασφάλιση ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε όλους τους δικαιούχους του συστήματος. Είναι αυτός ο οποίος πληρώνει και τα δημόσια και τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια για τις υπηρεσίες που προσφέρουν στους δικαιούχους του ΓεΣΥ.
Δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα ώστε να μοιράζει τα χρήματα των φορολογουμένων σε οποιονδήποτε. Για να το κάνουμε πιο λιανά ώστε να είναι απολύτως κατανοητό, η Κυβέρνηση ζητά να διασυνδέσει το ταμείο του ΓεΣΥ με τα οικονομικά του ΟΚΥπΥ. Σαν να ρίχνουμε την μαγιονέζα της ρώσικης σαλάτας στο ελαιόλαδο της χωριάτικης δηλαδή.
Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, δεν μιλάμε για αγγουράκια και ντομάτες αλλά για εκατομμύρια ευρώ. Και η προοπτική, αν ακολουθήσουμε την συλλογιστική του Μάκη, θα είναι εγκληματική. Γιατί; Μα απλούστατα, διότι στην πράξη, θα έρθει η Κυβέρνηση να βάλει χέρι στο ταμείο του ΓεΣΥ. Παράνομα και επικίνδυνα. Όπως κατ’ αναλογία έπραξαν κατ’ εξακολούθηση στο παρελθόν κάποιες κυβερνήσεις με το ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Και άνοιξαν μια τεράστια και επικίνδυνη τρύπα, που έτρεχαν για χρόνια να καλύψουν.
Αυτή τη φορά, όμως, κύριε Μάκη μας (και όποιος άλλος στο κυβερνητικό στρατόπεδο σκέφτεται κάτι ανάλογο) είμαστε υποψιασμένοι. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανένα να βιάσει το ταμείο του ΓεΣΥ, ρισκάροντας τον εν λόγω θεσμό. Το ΓεΣΥ μπορεί να εμφανίζει κενά και αδυναμίες, που ταλαιπωρούν πολύ κόσμο, την ίδια στιγμή, ωστόσο, είναι η ασπίδα της μεσαίας τάξης και των ευπαθών ομάδων.
Το ταμείο του ΓεΣΥ έχει διαπιστωθεί από διεθνείς μελέτες ότι είναι εξασφαλισμένο μέχρι το 2030. Οπότε, αυτό το οποίο επιβάλλεται είναι μια συνετή πολιτική τα επόμενα χρόνια ώστε να επεκταθεί η διασφάλισή του για πολλές δεκαετίες ακόμη. Αν κάποιος βάλει χέρι στο ταμείο του, απλώς, θα ανοίξει μια επικίνδυνη τρύπα.
Παράλληλα, ο κάθε Μάκης (η αλήθεια είναι πως ανάλογε πονηρές σκέψεις γίνονταν και από την προηγούμενη κυβέρνηση) οφείλουν να αντιληφθούν πως είναι ευθύνη τους να στηρίξουν τον ΟΚΥπΥ. Είναι ευθύνη του κράτους να αποζημιώνει τον ΟΚΥπΥ για όλες τις υπηρεσίες τις οποίες προσφέρει εκτός ΓεΣΥ.
Πριν και πάνω απ’ όλα, οφείλει να συνειδητοποιήσει πως είναι αποκλειστικά δική του ευθύνη να στηρίζει τα δημόσια νοσηλευτήρια τα οποία βρίσκονται ακόμη, για διάφορους λόγους, στα πρώτα τους βήματα στα πλαίσια της αυτονόμησης. Και αν αφεθούν να τρεκλίζουν ανεξέλεγκτα, απλώς, θα φάνε τα μούτρα τους. Χρυσή ευκαιρία αυτό για όσους εποφθαλμιούν τα δημόσια νοσηλευτήρια. Μόνο πάνω από το πτώμα μας όμως!
