Παιδιά με πληγές στο σώμα και στο πρόσωπο. Παιδιά ματωμένα. Παιδιά που βλέπουν την οικογένεια τους να τα χάνει όλα από τη μια στιγμή στην άλλη. Παιδιά που μένουν ορφανά.
Παιδιά με ζωγραφισμένο τον φόβο, την αγωνία και την απελπισία στο πρόσωπό τους. Παιδιά με δάκρυα στα μάτια. Παιδιά πληγωμένα στο νοσοκομείο. Παιδιά που ζουν με τους ήχους των βομβαρδισμών και των σειρήνων στα αυτιά τους. Παιδιά που γνωρίζουν και ζουν σε ένα κόσμο γεμάτο φρίκη, μίσος και απανθρωπιά.
Παιδιά που ιδανικά θα έπρεπε να είναι στις τάξεις, στην αυλή ενός σχολείου, στα πάρκα να παίζουν να γελούν. Παιδιά των οποίων τα γέλια, η καλοσύνη, η αγνότητα, ο σεβασμός θα έπρεπε να σκορπίζεται σε όλο τον κόσμο. Παιδιά αυτού του κόσμου είναι όλα, ανεξαιρέτως θρησκείας, φυλής και χρώματος.
Παιδιά που μερικοί τα ξεχωρίζουν, κάποια τα αγαπούν και άλλα όχι, ανάλογα με το από που προέρχονται. Πόσο τραγικό, πόσο απάνθρωπο, πόσο παράλογο. Παιδιά που θα έπρεπε, που οφείλουμε να τα προστατεύουμε, να τα ποτίζουμε με το νερό της αγάπης, του σεβασμού και όχι του μίσους. Αθώα παιδιά που δεν φταίνε σε τίποτα και όμως την πληρώνουν.
«Έτσι είναι ο κόσμος», άκουσα να λένε μερικοί. Όχι δεν είναι έτσι, τέτοιον τον κάναμε οι άνθρωποι. Έχω κουραστεί να ακούω τη φράση, «αν ήταν το παιδί σου;» Όχι, δεν πρέπει κάποιος να έχει παιδί για να μην είναι απάνθρωπος, για να σκέφτεται τους γύρω του, για να κατανοεί τον πόνο των άλλων, για να μην μένει απαθής.
Οι φωτογραφίες που κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με τα παιδιά τραυματισμένα εξαιτίας του πολέμου που έχει ξεσπάσει στη Μέση Ανατολή στις 7 Οκτωβρίου, αλλά και η κάθε φωτογραφία από όλα τα παιδιά σε κάθε γωνιά του κόσμου που αναγκάζονται να ζήσουν κάτω από συνθήκες πολέμου, συγκλονίζουν.
Αν λοιπόν έστω και μια από αυτές τις γεμάτες πόνο φωτογραφίες, στις οποίες απεικονίζεται όλη η βαναυσότητα του πολέμου, αφήνουν κάποιον ασυγκίνητο ή αδιάφορο, τότε έχουμε χάσει κάθε ίχνος ανθρωπιάς. Αν επίσης κάποιος ταρακουνιέται και συγκινείται ανάλογα με το ποια πλευρά αφορούν αυτές οι εικόνες, τότε έχουμε πιάσει πάτο.
Παιδιά του πολέμου. Παιδιά τραυματισμένα στο σώμα και στη ψυχή. Παιδιά νεκρά…
Εξοργίζει ο βομβαρδισμός σε νοσοκομείο της Γάζας
Ένα συγκλονιστικό βίντεο από το νοσοκομείο Αλ Άχλι στη Γάζα μια ημέρα περίπου πριν το αιματηρό χτύπημα με τους εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες δημοσίευσε το πρακτορείο Anadolu.
Στο βίντεο φαίνονται μικρά παιδιά να παίζουν και να τραγουδάνε χωρίς να γνωρίζουν πως έπειτα από λίγες ώρες το συγκεκριμένο νοσοκομείο θα γίνει στόχος.
«Υπάρχουν σπασμένα τζάμια παντού. Υπάρχουν άνθρωποι που ψάχνουν να βρουν καταφύγιο. Κάποια σημεία του νοσοκομείου καίγονται. Δεν ξέρω αν είναι μόνο η αίθουσα των επειγόντων. Σίγουρα έχει φωτιά στα χειρουργεία. Ένα μέρος της οροφής έχει καταρρεύσει».
Αυτά ήταν τα λόγια, του χειρουργού Γκασάν Αμπού Σιτά περιγράφοντας στο BBC την κατάσταση που επικράτησε στο νοσοκομείο στη Γάζα, λίγο μετά την έκρηξη, η οποία, είχε αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους εκατοντάδες άνθρωποι. «Δεν υπάρχει μέρος να κρυφτείς από τις βόμβες».
