Θα είμαι κάθετος και ελπίζω πως οι επόμενες μερικές γραμμές δεν θα εκληφθούν ως στήριξη του τέως (και νυν) Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Νίκου Αναστασιάδη με τον οποίο το μόνο κοινό που έχουμε είναι ότι δεν έχουμε κανένα κοινό.
Δεν νοείται επειδή έχουμε εμπάθεια ή δεν μας αρέσει το γεγονός ότι κατάφερε να επικρατήσει δύο φορές των ανθυποψηφίων του (Σταύρου Μαλά και Αντρέα Μαυγογιάννη, οι οποίοι κατηγορήθηκαν για τιμιότητα) και να εκλεγεί Πρόεδρος, να αναζητούμε από την πέτρα αφορμή (ή έστω από τα χρυσά διαβατήρια) για να τον κακολογήσουμε.
Τι σημαίνει, πως το δικηγορικό γραφείο του πολιτογράφησε Ρώσους ολιγάρχες; Τι σημαίνει αν την άλλη φορά του ξέφυγε και είπε ότι έβγαλε τόσα πολλά που ούτε λίγο ούτε πολύ μπορεί να ζήσουν γενεές δεκατέσσερις (μετά από αυτόν) χωρίς να εργαστούν; Και πρώτα-πρώτα, δεν είναι «δικηγορικό του γραφείο» αλλά «πρώην δικηγορικό γραφείο». Και παρακαλώ κάποιους να μην παρακάμπτουν αυτή τη λεπτομέρεια (ουσίας) για να βρουν ευκαιρία να χύσουν όξος και χολή εναντίον του. Εναντίον ενός γλυκύτατου ανθρώπου (τι γράφω ο άθλιος;) ο οποίος τον καιρό της πανδημίας μας διάβαζε παιδικά παραμύθια και πριν και μετά την πανδημία μας παραμύθιαζε κανονικά και μας δούλευε σκληρά ή έστω «μας δούλευε αγρίως». Επαναλαμβάνω, θα είμαι κάθετος: «Ο Νίκος Αναστασιάδης, όπως και ο κάθε (Κύπριος) άνδρας, δεν φέρει ευθύνη για το πρώην δικηγορικό του γραφείο και για την πρώην γκόμενα του». Νόμος! Άστε που μία γκόμενα ουδέποτε διέθετε.
Ο Νίκος Αναστασιάδης, ως Πρόεδρος, απλώς επικεντρώθηκε στην προσπάθεια να μην λυθεί το κυπριακό και άφησε τα υπόλοιπα θέματα κάπως χαλαρά και μη ελεγχόμενα να εκκρεμούν χωρίς έλεγχο (νομίζω «φλου» λέγεται στα ελληνικά). Γενικώς, τα άφησε να αιωρούνται, να δρα ο καθένας κατά βούληση ή κατά πώς τον συνέφερε, αλλά αν εκμεταλλεύθηκε κάποιος ή έστω κάποιοι, αυτή την κατάσταση, ευθύνεται ο Πρόεδρος; Έτσι λειτουργούσαμε ανέκαθεν ως τόπος και ως άνθρωποι. This is Cyprus, κατά την Πιττάκιο φιλοσοφία, η οποία αποτελεί το πλέον σύγχρονο φιλοσοφικό ρεύμα στη νήσο των Αγίων;
Και τώρα βγαίνουν διάφοροι να αφήσουν να νοηθεί ή να ισχυριστούν, ότι ο Νίκος Αναστασιάδης του οποίου το δικηγορικό γραφείο (ακόμη κι εγώ παρασύρομαι και δεν διευκρινίζω ότι πρόκειται για το «ΠΡΩΗΝ δικηγορικό») εξέδωσε καμιά εξηνταριά διαβατήρια για να σώσει τον τόπο. Και όντως έσωσε τον τόπο (και τους ολιγάρχες) για να πληρωθεί η ρήση «για το χατίρι της βασιλιτζιάς πίνει η γλάστρα το νερό)» και επικρίνεται γι’ αυτό το οποίο θα έκανε οποιοσδήποτε φιλόπατρης ή φιλοχρήματος πολιτικός. Σπεύδω ασθμαίνων να διευκρινίσω πως ο Νίκος Αναστασιάδης ανήκε στους πρώτους. Απόδειξη τούτου, είναι ότι δεν μας κούρεψε (αμέσως) όταν του έβαλαν το πιστόλι στον κρόταφο.
Αλλά επειδή έκανα αναφορά σε γλάστρα (ότι πίνει η γλάστρα το νερό) δεν ήταν λίγοι (αυτό τουλάχιστον διαισθάνομαι) αυτοί που σκέφτηκαν τον Νίκο Χριστοδουλίδη. Ότι δηλαδή ενώ τα διαβατήρια πήγαιναν και έρχονταν στο προεδρικό (όντας κυβερνητικός εκπρόσωπος ή υπουργός) έκανε απλώς τον τροχονόμο. Σπεύδω να τους διαψεύσω επιστρατεύοντας το ατράνταχτο επιχείρημα: Κύριοι, για να κάνεις τον τροχονόμο, απαιτούνται κάποιες, κάποιες δεξιότητες για να διαχειρίζεται κανείς τις διαβάσεις πεζών και τους ίδιους τους πεζούς. Όταν είσαι αχάπαρος, οι χρήστες το οδικού δικτύου θα έχουν την τύχη που έχουν πολλές γάτες τις οποίες πατάνε τα οχήματα στην προσπάθεια τους να διασταυρώσουν.
Αλλά βρήκαμε όλοι την ευκαιρία τώρα που επιχειρεί διακαώς να πείσει τον γενικό γραμματέα να διορίσει απεσταλμένο του Συμβουλίου Ασφαλείας ή προσωπικό απεσταλμένο του ιδίου του γενικού γραμματέα για το κυπριακό, να ξιφουλκήσετε εναντίον του. Οποία κατάντια! Το ερώτημα είναι άλλο: Γιατί γίνεται τόσο κακό για διορισμό αντιπροσώπου, αφού στο τέλος θα τον βαφτίσουμε πράκτορα των Τούρκων;
Αντί να τον στηρίξουμε όλοι τώρα που επιχειρεί παράλληλα να ανοίξει ασφαλή θαλάσσιο διάδρομο για αποστολή βοήθειας στη Γάζα (την οποίαν θα έχουν εγκαταλείψει όλοι οι κάτοικοί της μέχρι «να μας βάλουν φτιν» οι ξένοι) τον υποσκάπτουμε; Δεν είδατε που όταν έδρασε η τρομοκρατική Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου έσπευσε ωσάν να ήταν Πρόεδρος του Ισραήλ, αντί της Κύπρου, να στηρίξει τον πρωθυπουργό της χώρας Βενιαμίν Νετανιάχου; Αλλά επειδή είχε αποτέλεσμα η επίσκεψη του Προέδρου (η οποία επίσκεψη οδήγησε τον στρατό του Ισραήλ να περιορίσει τις δολοφονίες μόνο στις περίπου 12.000 ανθρώπους (εκ των οποίων μόνο 4.000-5.000 βρέφη και γενικά παιδιά) δεν το χωνεύουν; Οι Ισραηλινοί ενήργησαν πρακτικά και ας μην μας κακοφαίνεται. Δολοφόνησαν και δολοφονούν παιδιά στις θερμοκοιτίδες σώζοντας την οικουμένη από μελλοντικούς τρομοκράτες.
Και δεν σέβονται κάποιοι το γεγονός πως ο Πρόεδρος έχει να αντιμετωπίσει όχι μόνο το έγκλημα που διαπράττει ο Ισραήλ (με δική μας στήριξη) και η Χαμάς, αλλά και το «εγχώριο» έγκλημα; Είναι, ας πούμε, όσο εγχώριο είναι το χαλούμι το οποίο παράγουμε εισάγοντας σκόνη από το εξωτερικό.Αλλά… θα μας φάνε τα προσωπικά συμφέροντα και η ξενομανία. Ο Θεός να με βγάλει ψεύτη, αλλά με τον κατήφορο που πήραμε, ως κοινωνία, μέχρι και εκτελεστές από το εξωτερικό θα εισάγουμε τη στιγμή που έχουμε τόσα παιδιά δικά μας, ικανά να φέρουν εις πέρας κάθε αποστολή.
Ειδικά για την αντιμετώπιση του εγκλήματος βρήκα τη λύση, η οποία πρέπει να κινηθεί στο ίδιο πλαίσιο που κινήθηκε ο Αρχηγός Αστυνομίας και η υπουργός Δικαιοσύνης στην περίπτωση της Χλώρακας, όπου να υπενθυμίσω, πραγματοποιήθηκε σύσκεψη με καταζητούμενο Σύρο και ύστερα μας είπαν πως ήταν άλλος ο σκοπός της.
Λέω λοιπόν, να καλέσει ο Πρόεδρος τις φατρίες το υποκόσμου στο προεδρικό (μεταξύ μας πέρασαν και χειρότεροι από εκεί) και να χωρίσουν την Κύπρο σε ζώνες επιρροής (κόκα, χόρτο, χημικές ουσίες κλπ) αλλά να δεσμευθούν όλοι ότι δεν θα επιχειρούν να σπάσουν τη συμφωνία. Αυτό έκαναν και οι οικογένειες της ιταλικής μαφίας στις ταινίες που παρακολουθούσαμε όταν ήμασταν παιδιά. Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
