ΤΟ θέμα με τις πολλαπλές συντάξεις δεν είναι τωρινό, αλλά είναι ένα ζήτημα, που απασχολεί εδώ και χρόνια. Ένα ζήτημα, που κατά καιρούς απασχολεί τη δημόσια σφαίρα. Πέραν τούτου, όμως, στην πράξη τίποτε δεν γίνεται. Το γεγονός ότι παραμένει ανοικτό οφείλεται πρωτίστως επειδή δεν θέλουν οι αρμόδιοι να το «αγγίξουν». Να το συζητήσουν και να βρεθεί λύση. Αυτό προσκρούει σε ένα εν πολλοίς μεγάλο εμπόδιο: Επηρεάζονται συμφέροντα. Για την ακρίβεια επηρεάζονται τα προσωπικά συμφέροντα όσων θα κληθούν να αποφασίσουν.
ΣΤΟ θέμα αυτό παρενέβη- και πολύ σωστά έκανε- εδώ και καιρό ο Γενικός Ελεγκτής. Ετοίμασε και απέστειλε πρόσφατα στη Βουλή τροποποιήσεις. Όπως συναφώς αναφέρθηκε και στο ρεπορτάζ του «Φ» το πάρτι των πολλαπλών συντάξεων, αν υιοθετηθεί η σχετική πρόταση του Γενικού Ελεγκτή προς τη Βουλή, τελειώνει (νοουμένου ότι οι εισηγήσεις δεν …αρχειοθετηθούν) την 1η Μαρτίου 2024. Όσον αφορά υπουργούς, υφυπουργούς, βουλευτές και δημάρχους, αντί στα 60 θα παίρνουν σύνταξη στα 65.
Ο ΓΕΝΙΚΟΣ Ελεγκτής, σημειώνει ότι η μόνη ασφαλής επιλογή είναι όπως οι στρεβλώσεις ρυθμιστούν κατά απόλυτο τρόπο για τη σύνταξη που θα κερδίζεται μετά την ημερομηνία έναρξης της νέας νομοθεσίας, ωστόσο θα πρέπει να τύχει απόλυτου σεβασμού και να μην υπάρξει η παραμικρή παρέμβαση για κάθε σύνταξη που θα έχει θεμελιωθεί κατά την ημερομηνία αυτή. Επισημαίνεται ότι ανάλογη προσέγγιση είχε ακολουθηθεί και το 2012 όταν ρυθμίστηκαν θέματα συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων και τέθηκε ως ημερομηνία σταθμός (cut-off date) η 31.12.2012. Ένδεκα χρόνια πριν!
ΕΙΝΑΙ προφανές πως η παρέμβαση της Ελεγκτικής Υπηρεσίας έγινε επειδή το θέμα δεν προχωρούσε και είναι προφανείς οι λόγοι. Αυτοί που αποφασίζουν δεν θέλουν να δώσουν τη λύση. Δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς να ενεργοποιηθούν όλοι οι εμπλεκόμενοι θεσμοί του κράτους.
ΥΠΑΡΧΕΙ, κατά την άποψη μας, μια οδός για την αντιμετώπισης αυτού του πολυσυζητημένου θέματος. Η Κυβέρνηση και η Βουλή να προχωρήσουν τάχιστα στην προώθηση των νομοθετικών ρυθμίσεων ώστε να τελειώνει το πάρτι με τις πολλαπλές συντάξεις και να υπάρξει αποκατάσταση μιας δίκαιης ίσης αντιμετώπισης όλων των πολιτών σε ένα δικαίωμα, που θεωρείται και είναι κοινωνική κατάκτηση.
ΟΣΟ αυτό το θέμα μένει ανοικτό προφανώς και απασχολεί την κοινωνία, τόσο θα διευρύνεται και το χάσμα μεταξύ πολιτών και πολιτικών. Η απαξίωση θα μεγαλώνει συνεχώς. Και δικαίως!
