Φοιτητικά χρόνια στο νησί! ΤΟ ΝΗΣΙ! Τη Μυτιλήνη μας, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 2000. Στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Μια περίοδος που ψάχναμε ν’ ανακαλύψουμε τον κόσμο, μακριά απ’ τα μεγάλα αστικά κέντρα, κάπου στην ελληνική παραμεθόριο. Μια που φτάνεις στο νησί και κλαίς γιατί νομίζεις ότι έφτασες στην άκρη του χάρτη, μια που δεν θέλεις να φύγεις… Έτσι μας έλεγαν τότε! Κι ήταν αλήθεια.
Τι να δεις και τι να ζήσεις στην παραμεθόριο; Ποιες ευκαιρίες μπορείς να έχεις και τι εμπειρίες να βιώσεις; Ποιους ανθρώπους να συναντήσεις και τι να μάθεις απ’ αυτούς. Κι όμως όσοι ζήσαμε τη Μυτιλήνη εκείνων των χρόνων μάθαμε πολλά και συναντήσαμε ανθρώπους που κρατήσαμε ως παράδειγμα. Ή όπως αρέσκονται να λένε ορισμένοι… υγιές πρότυπο.
Ένας τέτοιος άνθρωπος που συναντήσαμε στο δρόμο μας ήταν κι ο Χρήστος Βαλασέλλης, ένας άνθρωπος που κατάφερε να καινοτομήσει σε μια γωνιά της Ελλάδας πολύ πριν η καινοτομία γίνει trend της εποχής μας και να συνδέσει το όνομά του με την ψηφιακή ανάπτυξη του ραδιοφώνου σε Ελλάδα, Κύπρο και εξωτερικό με τον Jazler του. Ένα πρόγραμμα που έφερε τα πάνω – κάτω στα ερτζιανά και αυτοματοποίησε όλες τις ραδιοφωνικές διαδικασίες. Κι όλα αυτά τα χρόνια το εξέλισσε συνεχώς. Κι όπως είπε σε παλαιότερη συνέντευξή του «είναι πολύ ωραίο να βρίσκεσαι στο νησί σου, σε ένα χωριό ουσιαστικά του πλανήτη και να ξέρεις ότι εξυπηρετείς ραδιόφωνα στην άλλη πλευρά της γης»! Θα μπορούσε να εγκαταλείψει το νησί και να φύγει εκτός Ελλάδος. Ενδεχομένως οι ευκαιρίες που θα είχε μπροστά του να ήταν καλύτερες. Επέμενε πεισματικά να μένει στον τόπο του και να δημιουργεί. Και τα κατάφερε.
Η αγάπη του για το ραδιόφωνο, τεράστια. Όσο και η αγάπη του για την τεχνολογία. Πρώτα έκανε τους ντόπιους ν’ αγαπήσουν και να εκτιμήσουν τους τοπικούς σταθμούς, φέρνοντας τις νέες μουσικές τάσεις. Κι έπειτα πίσω απ’ το μικρόφωνο, έφτιαξε τον Jazler του.
Στα χρόνια που τον γνωρίσαμε, ο Βαλασέλλης ήταν μια αεικίνητη προσωπικότητα γεμάτη ενέργεια και φαντασία. Όλο κάτι δημιουργούσε. Όλο κάπου ήταν αναμεμειγμένος που είχε να κάνει με την ανάπτυξη των τοπικών ΜΜΕ. Τα τελευταία χρόνια διεύθυνε τον AEOLOS TV, το μοναδικό τηλεοπτικό κανάλι του νησιού. Απ’ το «χωριό» συνέχισε να φτιάχνει ραδιόφωνα στην άκρη του κόσμου. Και θα γνωρίζουν τ’ όνομά του ραδιοφωνικοί παραγωγοί σε όλο τον κόσμο. Κι όλοι εμείς που περάσαμε απ’ το νησί του βλέπαμε τη δράση του από μακριά. Οι φίλοι μας που έμειναν πίσω στο νησί και συνεργάστηκαν μέχρι και την τελευταία στιγμή μαζί του, σήμερα συντετριμμένοι, πενθούν που έχασαν έναν άνθρωπο δικό τους. Ένα γνήσιο παιδί των ΜΜΕ που δεν εφησύχασε ποτέ.
Ο Χρήστος Βαλασέλλης έφυγε το βράδυ της 4ης Δεκεμβρίου στα 49 του χρόνια. Ανακοπή λένε οι ειδήσεις. Τα ΜΜΕ της Λέσβου είναι πια φτωχότερα. Και δεν είναι κλισέ. Θα λείψει εκείνη η αεικίνητη δημιουργικότητα. Θα λείψει ένας άνθρωπος που δεν υποτίμησε την τοπική κοινωνία. Θα λείψει ο «start-upper» της Λέσβου, πριν καν εμφανιστούν οι start –ups.
Το ευρύ κοινό της Κύπρου δεν γνωρίζει ποιος είναι ο Χρίστος Βαλασέλλης. Ο Jazler του όμως είναι εδώ. Σχεδόν σε όλα τα ραδιόφωνα της χώρας. Εδώ και αρκετά χρόνια η μουσική που ακούμε περνά μέσα απ’ το λογισμικό που έφτιαξε κάποτε ο Μυτιληνιός…
