Κανείς δεν γνωρίζει που θα καταλήξει η νέα διαδικασία για τα αίτια του θανάτου του Θανάση Νικολάου. Αυτό που μπορούμε όμως σίγουρα να δούμε είναι η μάχη του πολίτη με ένα ολόκληρο σύστημα. Η απόγνωση στην οποία μπορεί να οδηγηθεί, το αδιέξοδο στο οποίο μπορεί να βρεθεί.
Ενώ τα πράγματα είναι ήδη σκοτεινά, εξ ου και η αμφισβήτηση, όχι πλέον μόνο από την οικογένεια αλλά από το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας, η γενική εισαγγελία κάνει ότι μπορεί για να συσκοτίσει ακόμα περισσότερο την κατάσταση.
Δεκαεφτά χρόνια, αλλά και τα δύο τελευταία που άνοιξε ξανά η υπόθεση, η Νομική Υπηρεσία είχε όλο τον χρόνο να αναθέσει σε όποιον έκρινε ως τον καλύτερο ιατροδικαστή στον κόσμο να μελετήσει την υπόθεση. Και δεν το έκανε παρά λίγες μόνο μέρες πριν την έναρξη της νέας θανατικής ανάκρισης. Όπως παραδέχτηκε η εκπρόσωπος της Υπηρεσίας, η γνωμάτευση του ιατροδικαστή – παθολογοανατόμου, δρ. Ανδρέα Μαρνερίδη, η οποία ζητείται να κατατεθεί στο δικαστήριο, του ανατέθηκε πριν λίγες μέρες.
Η συνδρομή του εν λόγω επιστήμονα με έδρα την Αγγλία –όπως εξήγησε η εκπρόσωπος της Νομικής Υπηρεσίας- ζητήθηκε λόγω του ότι στο μαρτυρικό υλικό που υπάρχει, οι θέσεις των ιατροδικαστών που κατά καιρούς ασχολήθηκαν με την υπόθεση, είναι αντικρουόμενες. Αυτό είναι γεγονός, αλλά δεν αποτελεί διαπίστωση που προέκυψε πριν λίγες μέρες, όταν ζητήθηκε η συνδρομή του δρ. Μαρνερίδη. Αν έκρινε η γενική εισαγγελία πως χρειαζόταν η μελέτη των μέχρι τώρα στοιχείων από ένα τρίτο ή και δέκατο ειδικό, γιατί δεν το έκανε ευθύς εξαρχής, όταν θα θεωρείτο από όλους λογικό και θα ήταν αποδεκτό;
Στάληκαν, πριν λίγες μέρες, στον δρ. Μαρνερίδη, όλα τα μέχρι τώρα ευρήματα, τα μελέτησε και συνέταξε μία έκθεση 55 σελίδων την οποία παρέδωσε στην αναθέτουσα αρχή το βράδυ της Κυριακής. Και την Τετάρτη, η εισαγγελία ζήτησε να καταθέσει ως μαρτυρία την έκθεση, ενώ ταυτόχρονα να δοθεί άδεια στον δρ. Μαρνερίδη να εξετάσει τα πλακίδια των οστών του Θανάση Νικολάου, που φυλάσσονται στην Αστυνομική Διεύθυνση Λεμεσού.
Με άλλα λόγια, να ξεκινήσει η διαδικασία από την αρχή. Λες και 17 χρόνια δεν ήταν αρκετά να γίνουν όλες οι εξετάσεις και έρευνες που έπρεπε να γίνουν. Κι αν το πόρισμα Μαρνερίδη συγκρούεται με όλα τα άλλα, τότε να κληθεί κι άλλος ιατροδικαστής: από την Αμερική, από την Κίνα, από οπουδήποτε. Κι έπειτα κι άλλος κι άλλος με τα χρόνια να κυλούν και την υπόθεση να συσκοτίζεται όλο και πιο πολύ.
Η όποια εμπιστοσύνη μπορεί να υπήρχε εκ μέρους της οικογένειας προς τις αρχές, διαλύεται με τους χειρισμούς της εισαγγελίας. Ποιο είναι το ζητούμενο τελικά; Η απόδοση δικαιοσύνης ή ποιος θα νικήσει;