Οι πέντε Βρετανίδες της φωτογραφίας (από αριστερά Irene Dixon, Lorna Cockayne, Shirley Wheeldon, Joanna Chorley και Margaret Mortimer) έχουν κάθε λόγο να είναι περήφανες και να ποζάρουν χαμογελαστές μπροστά από τον Colossus, ένα από τους πρώτους ηλεκτρονικούς υπολογιστές στον κόσμο, που στεγάζεται στις εγκαταστάσεις του Εθνικού Μουσείου Υπολογιστικών Συστημάτων στο ιστορικό Bletchley Park, σύμπλεγμα βικτωριανών κτιρίων σε απόσταση 72 χιλιομέτρων από το Λονδίνο.
Όταν ήταν νεαρές, στη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, εργάστηκαν μαζί με χιλιάδες άλλες γυναίκες και άνδρες σε αυτό τον χώρο, που τότε ήταν το μυστικό κέντρο πληροφοριών του βρετανικού κράτους, όπου αποκρυπτογραφούσαν τα κωδικοποιημένα μηνύματα του αντίπαλου γερμανικού στρατού.
Με την σκληρή δουλειά και τις πρωτοποριακές γνώσεις τους στον νεογέννητο τότε τομέα της κυβερνοασφάλειας, βοήθησαν τον Βρετανικό στρατό να έχει πρόσβαση σε κρίσιμες πληροφορίες και να αιφνιδιάσει τους Ναζί σε σημαντικές μάχες, συμβάλλοντας αποφασιστικά στη νίκη των συμμάχων και στον συντομότερο τερματισμό του πολέμου. Στην άγνωστη δράση και προσφορά των γυναικών αυτών, αναφέρθηκε η Επίτροπος Ισότητας Τζόζη Χριστοδούλου μιλώντας στο συνέδριο με θέμα «Γυναίκες στην κυβερνοασφάλεια» που πραγματοποιήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2023 στο Εκπαιδευτικό Κέντρο της Αρχής Ψηφιακής Ασφάλειας στη Λευκωσία.
«Πόσοι/ες από εμάς – είπε – γνωρίζουν ότι κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου οι γυναίκες εργάζονταν ως ανθρώπινος υπολογιστής, υπολογίζοντας βαλλιστικά με το χέρι, ώστε ο στρατός να μπορεί να καθορίσει τις γωνίες βολής; Ή ότι την ίδια περίοδο, η επιχείρηση διάρρηξης κωδικών Bletchley Park αποτελείτο από σχεδόν 10 χιλιάδες άτομα, με το 75% να ήταν γυναίκες; Ωστόσο αυτές οι γυναίκες δεν αναγνωρίστηκαν ποτέ, επίσημα, ως αναλύτριες, όπως οι άντρες συνάδελφοί τους. Τούς είχε μάλιστα ζητηθεί να περιγράψουν τη δουλειά τους ως…γραμματείς!». Επιπρόσθετα στις παρατηρήσεις της κυρίας Χριστοδούλου, θα έλεγα ότι είναι τραγικά ειρωνικό για τις γυναίκες, να έχουν καταφέρει τότε, έστω και ως…γραμματείς, να σπάσουν τους πολύπλοκους κωδικούς της πιο κλειστοφοβικής, σκοτεινής, δολοφονικής μηχανής που ήταν ο ναζισμός κι όμως να μην τους επιτρέπεται, ακόμα και σήμερα, ως προσοντούχες αναλύτριες, να έχουν πρόσβαση στους απλούς και εύκολους κωδικούς της ισότιμης συμμετοχής στη σύγχρονη, ανοικτή δημοκρατία της ενωμένης Ευρώπης.
