Δεν χρειάζεται να υιοθετήσουμε τις κακοδαιμονίες για τα δίσεκτα χρόνια για να πούμε πόσο ανησυχητική είναι φέτος η πορεία των πραγμάτων. Καλές οι ευχές για τη νέα χρονιά, σίγουρο είναι πως δεν αρκούν για να ξεπεραστούν τα τοπικά, περιφερειακά και παγκόσμια προβλήματα. Η κάθε μια από αυτές τις ενότητες θα χρεαζόταν κι ένα εκτενές κείμενο για μια σύντομη καταγραφή. Όλα αυτά δεν είναι άγνωστα σε όσους δεν προσπερνούν μηχανιστικά τις ειδήσεις ή δεν αρκούνται στο «έτσι είναι τα πράγματα» και «τι μπορούμε να κάνουμε εμείς;».
Κλιματική αλλαγή και συζητήσεις στον απόηχο της Διασκέψης COP 28 στο Ντουμπάϊ. Πάλι εκείνες οι αποφάσεις για μέτρα καταπολέμησης του προβλήματος που ούτε είναι αρκετά ούτε ελέγχονται για την εφαρμογή και την αποτελεσματικότητά τους. Την ίδια ώρα, ο χειμωνιάτικος προβληματισμός για τα ενεργειακά εντείνεται ανάμεσα στους καπνούς στα πολεμικά μέτωπα στη Ουκρανία και τα χαλάσματα από τα βομβαρδισμένα κτήρια στην ταλαιπωρημένη Γάζα. Η απεσταλμένη του Γενικού Γραμματέα (σημαντικό αυτό, όχι του Συμβουλίου Ασφαλείας!) μπορεί και να παρακολουθεί ακόμα εντατικά μαθήματα για το Κυπριακό από αμφιλεγόμενους εκπαιδευτές.
Μακάρι να είναι αρκετά επιμελής ώστε, φτάνοντας στην Ανατολική Μεσόγειο, να υιοθετήσει την ορολογία για εισβολή και κατοχή, με τρόπο εναρμονισμένο με τις αναφορές του ίδιου εντολέα της για την Ουκρανία και την Παλαιστίνη. Θα μαδήσουμε πάλι τη μαργαρίτα; Θα ξαναρχίσουν άραγε οι συνομιλίες ή μήπως θα πάει χαμένη κι αυτή η μαργαρίτα; Δυναμική η διεκδίκησή μας: Από εκεί που μείναμε! Μα πού ακριβώς μείναμε; Oύτε οι τότε παρόντες δεν συμφωνούν πού μείναμε! Τουλάχιστον να ξέρουν πού πάμε… Τώρα να δείτε που, όπως πάντα, θα χαλαρώσουμε πριν ξεκινήσουμε γιατί πάλι έρχονται εκλογές. Κι αυτή η άσκηση του συγκεκριμένου εκλογικού δικαιώματος θα βρεθεί πάλι σε αμφισβήτηση, τουλάχιστον μέσα σε συγκεκριμένες γεωγραφικές συντεταγμένες… Aλήθεια, τι θα γίνει αν καταφέρουμε να λυθεί το Κυπριακό όπως ακριβώς το διεκδικούμε; Eίναι, άραγε, η τελευταία εκλογή δημάρχων και δημοτικών συμβουλίων στην Κερύνεια, την Κυθρέα, το Λευκόνοικο, τη «μισή» Αμμόχωστο, το Ριζοκάρπασο, του Μόρφου;
Ξανά λοιπόν η αντίστροφη μέτρηση! Απομένουν έξι ακριβώς μήνες για τις διπλοεκλογές του Ιουνίου που το μόνο κοινό τους η ημερομηνία. Ευρωκοινοβούλιο – Τοπική Αυτοδιοίκηση. Έτσι είναι που προκύπτει η πρώτη απορία: Πώς μπορεί κάποιος/α να είναι την ίδια ώρα κατάλληλος/η για υποψηφιότητα είτε στον ένα είτε στον άλλο ρόλο; Πώς κι ακούσαμε τέτοιες προτάσεις; Είναι υποχρεωτική η διασφάλιση ενός, όποιου περισσέψει, πολιτικού μέλλοντος; Aν το άτομο είναι μέλος του Κοινοβουλίου, η πιθανή επιτυχία του για το Ευρωκοινοβούλιο, μοιάζει (σε όρους δημόσιας υπηρεσίας) με μια προαγωγή – που συχνά δεν είναι τεκμηριωμένη. Ανάλογα ισχύουν κι όταν η προϋπηρεσία είναι υπουργική. Όπως και να ΄χει, το Ευρωκοινοβούλιο και οι εξ αυτού ευθύνες δεν πρέπει να ανησυχούν παρά μόνο όσους θέλουν να κάνουν σωστά και τιμητικά για την Κύπρο τη δουλειά τους. Οι άλλοι μπορούν να κρυφτούν μέσα στην ευρωκομματική ανωνυμία…
Στην υπό μεταρρύθμιση (άραγε, θα προλάβει;) τοπική αυτοδιοίκηση, τα πράγματα θα είναι πιο δύσκολα. Οι νέες προκλήσεις, οι νέοι ρόλοι, η πιθανή απουσία γνώσης και εμπειρίας, ακόμα και προηγούμενου ενδιαφέροντος μπορεί να κρύβουν εκπλήξεις. Oι μερικές εκατοντάδες υποψηφίων δημοτικών συμβούλων, μαζί με τις δεκάδες υποψηφίων περιφερειαρχών, δημάρχων, αντιδημάρχων, αναβαθμισμένων κοινοταρχών, σχολικών εφόρων δέχονται από τώρα ευχές για πολιτικό βίο ανθόσπαρτο ενόψει του δισεκλογικού Ιούνη. Πολύ λιγότεροι αλλά κι αυτοί αισιόδοξοι όσοι προετοιμάζονται για την Ευρωβουλή κι ας μην έχουν, οι περισσότεροι, εξαγγείλει την υποψηφιότητά τους. Θα ήταν χρήσιμο να παρακαθήσουν σε ένα «τεστ» γνώσεων: Τι προβλέπουν οι ιδρυτικές αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Κεκτημένο για τις παραμέτρους ενός φυσιολογικού κράτους και πώς θα προσπαθήσουν να στηρίξουν μια τέτοια προοπτική για την Κυπριακή Δημοκρατία!
Τι να περιμένουμε οι δημότες; Mήπως είμαστε πάλι μπερδεμένοι; Ακόμα κι όσοι είναι έτοιμοι από καιρό για το τι θέλουν να ψηφίσουν, μπορεί να μην τα καταφέρουν! Πλείστα κόμματα μπέρδεψαν ακόμα περισσότερο όσους τα εμπιστεύονται αφού οι συμμαχίες είναι αντιφατικές από δήμο σε δήμο και ουδόλως πειστικές και τεκμηριωμένες. Ας είναι… Πολλαπλές οι εκλογές για τους διάφορους ρόλους σε μια ιδιότυπη υπεραγορά ψηφοδελτίων. Οι πολίτες θα πρέπει να πάνε με …γραπτές οδηγίες εκτός κι αν επιλέξουν απλώς ό,τι φαίνεται υποσχόμενο. Μόνο που και οι υποσχέσεις είναι ασαφείς. Να κάνουμε καλύτερη την πόλη μας ή την κοινότητά μας, ως προς τι όμως και με ποιο κριτήριο; Θέλετε κτήρια ψηλά – ταβάνι τους ο ουρανός για να αγναντεύετε το βάθος του ορίζοντα, δρόμους μεγάλους για να τρέχετε ακόμα πιο γρήγορα με ακόμα περισσότερα ιδιωτικά αυτοκίνητα! Ποιος είπε για μελέτες επιπτώσεων στο περιβάλλον; Ενώ οι πόλεις διαφημίζονται πως αλλάζουν, δεν καταφέρνουν να έχουν λειτουργικές συγκοινωνίες! Σε κάποιες περιπτώσεις, ακόμα και οι πύργοι χωρίς περιορισμό στο ύψος, «δεν χρειάζονται» μελέτες επιπτώσεων στο περιβάλλον, παραβιάζοντας το γράμμα και το πνεύμα της ευρωπαϊκής νομοθεσίας! Ένα «τεστ» γνώσεων είναι και για τους υποψήφιους τοπικούς άρχοντες απαραίτητο…
