Έλαβα ένα πολύ ενδιαφέρον e-mail πριν λίγες μέρες από την αναγνώστρια ΜΠ, από την Λεμεσό. Αφορά ένα πρόβλημα για το οποίο γράφω εδώ και πολλά χρόνια στον «Φ» – αυτό του απίστευτου, εκκωφαντικού θορύβου, που πλέον απλώνεται σε όλη την πόλη, τόσο στην παραλιακή (από την μία άκρα της μέχρι και την άλλη), όσο και στο ιστορικό της κέντρο.
Εκεί μένει η αναγνώστρια, που είχε την καλοσύνη να μου γράψει αυτά, που μακάρι να φτάσουν εκεί που πρέπει (σ.σ.: δεν είμαι αισιόδοξος, μεταξύ μας, αφού οι Αρχές της πόλης, αστυνομία και αυτοδιοίκηση (που πάλι θα ζητήσουν τις ψήφους σας), δεν έχουν κάνει ποτέ τίποτα – όποιος δε σας πει το αντίθετο, μην τον πιστέψετε!):
«Έχω υπ όψιν μου κάποιες αναφορές σας στον Φιλελεύθερο αναφορικά με την ηχορύπανση στη Λεμεσό. Ήθελα να σας ενημερώσω ότι, το πρόβλημα είναι τόσο τεράστιο, που οι κάτοικοι ιστορικού κέντρου, έχουν οργανωθεί και δημιουργήσει ένα πολύ δραστήριο σύνδεσμο, με στόχο πρωτίστως τη πάταξη της μάστιγας της ηχορύπανσης, πριν Δέκα χρόνια!!!!
Έχει περιέλθει σε γνώση μας ότι αυτή τη περίοδο τροχοδρομείται σχετικό νομοσχέδιο στη βουλή προς διαβούλευση, το περιεχόμενο του οποίου δεν γνωρίζουμε, κι ‘ούτε κανείς ζήτησε τις θέσεις των κατοίκων.»
Προφανώς κα ΜΠ μου! Ποτέ δεν έλαβαν υπ όψη «τις θέσεις των κατοίκων». Εγώ, όποτε έρχομαι στην Κύπρο, συγκεκριμένα στη Λεμεσό, μένω στον παραλιακό δρόμο. Παλιότερα προς τον Αγ. Τύχωνα, τώρα πιο προς τη Λεμεσό, μετά τον Ιστιοπλοϊκό. Εκεί, εκτός από τα τρομακτικά μαρσαρίσματα μοτοσικλετών και αυτοκινήτων με «πειραγμένες» μηχανές. Έχουμε και τα επίσης τρομακτικά μεγάφωνα από παρακείμενα μπαρ και εστιατόρια, που προφανώς για να ενισχύσουν την κατανάλωση αλκοόλ, κυρίως, ανεβάζουν τα ντεσιμπέλ τους.
Όσες φορές πήραμε τηλέφωνο την Αστυνομία Λεμεσού, μας έλεγαν «θα στείλουμε περιπολικό». Κάποτε έστελναν πράγματι, κάποτε όχι. Η ουσία είναι ότι η παράβαση «ζει και βασιλεύει» κάθε μέρα, κάθε βράδυ. Όταν ανέφερα δε στον αρμόδιο υπηρεσίας τα περί εκκωφαντικής μουσικής, με ρώτησε εάν αυτή είναι ξένη ή ελληνική! Έχει σημασία, τον ρώτησα; Πώς δεν έχει, απάντησε το αστροπελέκι. Η ξένη μουσική, «μπάτα-μπούτα», είναι πιο δυνατή.
Σήκωσα τα χέρια ψηλά!
Ευτυχώς, όμως, οι κάτοικοι των περιοχών που πλήττονται από την ηχορρύπανση, κάτι που όπως μου γράφει η ΠΜ «ταλανίζει κι ενδιαφέρει όλες τις επαρχίες», να ξέρουν οι αρμόδιοι ότι έχουν φωνή. Και βεβαίως ψήφο!
Θα συνεχίσω να φωνάζω, και προφανώς θα υποστηρίξω κάθε ανιδιοτελή πρωτοβουλία που θέτει την υγεία (ψυχική και σωματική), αλλά και την αισθητική των πολιτών πάνω από εμπορικά και άλλα συμφέροντα!…
ΥΓ, για να ελαφρύνουμε και λίγο το πράγμα. Και, μιας και μιλάμε για μουσική, το post της ημέρας έρχεται από τον φίλο Παναγιώτη Κ. στο Facebook, ο οποίος γράφει: Ήμουν χθες στο χειρουργείο, για επέμβαση στις φλέβες μου. Ζήτησα από τον αναισθησιολόγο να βάλει μουσική. Και έβαλε Σωκράτη Μάλαμα. Τεκμηριώθηκε λοιπόν, ότι με τον Μάλαμα κόβεις φλέβες. Εν αναμονή εξιτηρίου. Τις καλημέρες μου.
> Καλημέρα Παναγιώτη, περαστικά, και άλλη φορά να είσαι πιο συγκεκριμένος όταν ζητάς από αναισθησιολόγο μουσική. Είμαι σίγουρος δε ότι θα με πάρει τηλέφωνο η αγαπημένη μου γιατρός Σοφία Χ., που λατρεύει τον Μάλαμα, θα μου σύρει τα εξ αμάξης, και την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να μου πάρει αίμα για εξετάσεις, …, ωχ-ωχ-ωχ, θα με τσακίσει!
(*) Και αδιάκοπα, μέχρι να σταματήσει το κακό, και να γίνουμε επιτέλους σοβαροί. Αγαπημένοι μας δημοτικοί και άλλοι πολιτικοί άρχοντες, που πάντα γυρεύετε τις ψήφους των πολιτών, που τους έχετε κουφάνει!
