Στο αχανές διαδίκτυο κανείς δεν μπορεί να βάλει φραγμό. Ωστόσο, αν το δεχτούμε αυτό, υψώνοντας τα χέρια κι αφήνοντας να καλλιεργείται ελεύθερα το μίσος, θα έρθει μια ώρα –σύντομα- που θα αντιμετωπίσουμε το αποτέλεσμα. Και το τίμημα δεν θα το πληρώσει μόνο ο ένας που βρέθηκε στο στόχαστρο, αλλά ολόκληρη η κοινωνία. Κι ας μην πούμε πως δεν γνωρίζαμε.

Όταν ένας βουλευτής μπορεί να απειλεί συνάδελφο του προάγοντας ταυτόχρονα μισογυνισμό και ρατσισμό και τόσο η νομική υπηρεσία του κράτους όσο και η ίδια η Βουλή να νίπτουν τας χείρας, τη συνέχεια είναι πολύ εύκολο να την φανταστεί ο οποιοσδήποτε δεν φοράει παρωπίδες.

Πριν λίγους μήνες η Αλεξάνδρα Ατταλίδου κατάγγειλε τον Ανδρέα Θεμιστοκλέους για ανάρτηση του με την οποία την απειλούσε να τις στείλει τρεις μαύρους. Κι ενώ όλοι μπορούσαν να αντιληφθούν τι σημαίνει αυτό (οι μαύροι δεν ήταν, φυσικά, για να καθαρίσουν τον κήπο, αλλά ακόμα και για αυτό τον σκοπό να προορίζονταν ο ρατσισμός ήταν ολοφάνερος). Δεν ήταν όμως μόνο ρατσισμός. Ήταν και είναι και μισογυνισμός και φασισμός. Κάθε γυναίκα που τολμά να υψώσει τη φωνή της, που έχει άποψη, εκθέτει τον εαυτό της προς κακοποίηση και είναι άξια της μοίρας της. Για αυτό, καλά κάνει να σωπάσει και να περιοριστεί στην κουζίνα για να μην προκαλεί. Αντίληψη η οποία καλά κρατεί και αναζωπυρώνεται εξ ου και οι γυναικοκτονίες και οι δολοφονίες γυναικών αυξάνονται σε όλο τον κόσμο. Κι ας μην πάμε πολύ μακριά, ας κοιτάξουμε μόνο προς την Ελλάδα, όπου τύποι σαν τον δικό μας βουλευτή, όπλισαν ένα σωρό αρρωστημένους που με τη μεγαλύτερη ευκολία σκοτώνουν γυναίκες, συντρόφους, συζύγους, κόρες, γνωστές και άγνωστες.

Για τη Νομική Υπηρεσία, λοιπόν, η φράση «μάλλον οι τρεις μαύροι δεν έφθασαν ποτέ» δεν αποτελούσε αδίκημα ρητορικής μίσους. Ήταν απλά εφτά λέξεις βαλμένες στη σειρά. Για τη Βουλή δε, παρόλο που ήταν αντιληπτό ότι η φράση «εμπεριέχει υβριστικό, σεξιστικό, ρατσιστικό και προσβλητικό χαρακτήρα» ήταν  κάτι που «σημειώθηκε εκτός Βουλής» οπόταν επίσης το άφησε να περάσει. Δεν πέρασε όμως. Ο σπόρος έπεσε, βλάστησε και πολλαπλασιάστηκε. Απελευθέρωσε τον όποιο εν δυνάμει βιαστή, μισογύνη, φασίστα, να επιτίθεται με τον ίδιο τρόπο κατά της ίδιας γυναίκας ή όποιας άλλης βάλει στο στόχαστρο: «Νομίζω ότι πρέπει να σε βιάσουν κάνα δυο μουσουλμάνοι να συνέλθεις. Τι; Ζεις σε προστατευμένη περιοχή και δεν φτάνουν μέχρι εκεί; Σε λίγο καιρό δεν θα ξέρετε πού να κρυφτείτε και σε ποια τρύπα να μπείτε». Η Νομική Υπηρεσία πως ερμηνεύει άραγε την φράση; Οι αρχές θα συνεχίσουν να σφυρίζουν αδιάφορα επικαλούμενες την ελευθερία του λόγου και το χάος του διαδικτύου;