Κωνσταντίνος Χριστοφίδης, 65, Πρόεδρος του Ινστιτούτου Ερευνών Καρκίνου Κύπρου, Καθηγητής Φυσικής, πρώην Πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου, ιδρυτής και Πρόεδρος του πολιτικού κόμματος «Νέο Κύμα». Σε μία από τις πιο πρόσφατες αναρτήσεις του στο Χ-Twitter, σημείωσε το εξής:
«Καίγονται τα πάντα… Μέση Ανατολή, Ουκρανία, Κουρδιστάν. Το παγκόσμιο εμπόριο κλονίζεται. Η Τουρκία μεταφέρει βαρύ οπλισμό στην Αμμόχωστο. Η νεκρή ζώνη χάνεται. Το ελληνικό σύστημα ασχολείται με τον γάμο των ομοφυλόφιλων. Η ιστορία θυμίζει τη διαμάχη για το φύλο των αγγέλων.».
Του απάντησα: «Επιτρέψτε μου, κ. Καθηγητά: Θεωρώ άστοχο και ατυχή τον συσχετισμό. Το ελληνικό σύστημα δεν ασχολείται ΜΟΝΟ με αυτό, αλλά ΚΑΙ με αυτό. Έρχεται πάντα από την Κύπρο ένα παράπονο, μια αποδοκιμασία για το τι ΔΕΝ κάνει η Ελλάδα. Είστε σίγουρος ότι το «κυπριακό σύστημα» ασχολείται πχ με τον βαρύ εξοπλισμό της Αμμοχώστου μας;»
Ανταποκρίθηκε αμέσως ο κ. Χριστοφίδης: «Αγαπητέ Χρήστο, εδώ ζούμε μια ατέλειωτη κωμωδία που ελπίζω να μην καταλήξει σε τραγωδία. Έχουμε χάσει πλέον κάθε ελπίδα. Όλα θα θυμίζουν Γ.Σεφέρη: «Ευνουχισμένοι διανοούμενοι, μικροί και ανίκανοι τυφλοί κυβερνήτες». (φωτό)
Για να επεκτείνω λίγο και την συζήτηση, που άρχισε με την επισήμανση του κ. Χριστοφίδη ότι ασχολούμαστε στην Ελλάδα με τούς γάμους των ομοφυλοφίλων, νομίζω ότι και αυτό θα πάρει τον δρόμο του καθώς, πέρα από τι θα ψηφίσει η ελληνική Βουλή, θα έρθει σε λίγο οριστική ρύθμιση από τις Βρυξέλλες. Όπως επισημαίνει ο συνάδελφός μου Κώστας Γιαννακίδης στο Protagon:
«Οι αντιδράσεις για τον γάμο ομοφύλων είναι εντυπωσιακές, τόσο για τη σιωπή όσο και για την έντασή τους. Αλλά η κουβέντα είναι πρακτικά μάταιη. Το Ευρωπαϊκό Πιστοποιητικό Γονεϊκότητας, που έρχεται σύντομα, θα άρει, ουσιαστικά, την απαγόρευση της παρένθετης μητρότητας στην Ελλάδα (σ.σ: που είναι και η πιο επίμαχη διάταξη στην Ελλάδα), καθώς ένα ομόφυλο ζευγάρι θα μπορεί να αποκτήσει παιδί σε άλλη χώρα της Ένωσης και αυτομάτως θα αναγνωρίζονται και εδώ ως γονείς».
Κάτι που, προφανώς, θα ισχύει και για την Κύπρο. Το θετικό είναι ότι αρχίσαμε να συζητάμε μεταξύ μας. Όσες διαφορές και αν έχουμε.
Τώρα, όσο για το αν και κατά πόσο το «σύστημα στην Κύπρο», ασχολείται στα σοβαρά με το Κυπριακό, και μόνο περιστασιακά, δηλαδή όποτε θεωρούμε ότι «ωρίμασε ο καιρός» (πάντα με απόσταση από εκλογές, γιατί αυτές «καίνε»), έστω «πάνω-πάνω» να δείξουμε ότι εμείς θέλουμε, αλλά δεν θέλουν οι άλλοι…
Εάν ζούσε ο Γκάντι, θα έδινε την αποστομωτική του απάντηση, που κατ’ ουσία είναι απολύτως μέσα στο πνεύμα του περίφημου στίχου του Ανδρέα Κάλβου, ότι «θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία». (Όποιον και αν έχεις απέναντι σου. Αδιάλλακτο ή όχι.) Δυσκολεύομαι να πω ότι τα διαθέτουμε.
Στίγμα Ημέρας: Πλησιάζουμε τον Φεβρουάριο τα 2 χρόνια από τον πόλεμο που κήρυξε ο Πούτιν κατά της Ουκρανίας. Σήμερα μετράμε 691 μέρες από την εισβολή, που έγινε με το αστείο πρόσχημα της αποναζιστικοποίησης σε περιοχές τις οποίες κατέλαβε τελικά, και προσάρτησε στην Ρωσία μετά από κίβδηλα δημοψηφίσματα.
