Αυτή η υπερδύναμη, οι ΗΠΑ, που φημίζεται ότι όλα τα ξέρει και όλα τα ελέγχει με την τεχνογνωσία που διαθέτει (δορυφόρους, drones κ.λπ.) και όποια πέτρα σηκώσεις τη βρίσκεις από κάτω, πώς κόλλησε με τους Χούθι κι ακόμη να τους εξουδετερώσει; Μια φατρία που ελέγχει την Υεμένη. Μια χούφτα που αλωνίζει στην Ερυθρά Θάλασσα και εκτοξεύει, λέει, πυραύλους από το πουθενά και πλήττει τα εμπορικά πλοία, με αποτέλεσμα να βάλει φωτιά στο παγκόσμιο εμπόριο.
Από τη συγκεκριμένη θαλάσσια οδό, διέρχεται περίπου το 12% του παγκόσμιου εμπορίου.
Οι Χούθι, από την πλευρά τους, ισχυρίζονται πως στο στόχαστρό τους είναι τα πλοία που κατευθύνονται σε λιμάνια της κατεχόμενης Παλαιστίνης, τα οποία θεωρούν ότι συνδέονται με το Ισραήλ. Δηλαδή, μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά; Να υποθέσουμε ότι είναι τόσο βλάκες;
Από την άλλη, ήδη, μεγάλες ναυτιλιακές εταιρείες αποφάσισαν να αναστείλουν μέχρι νεοτέρας τα δρομολόγια των πλοίων τους μέσω Ερυθράς Θάλασσας, εξαιτίας των επιθέσεων με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε οικονομικό κόστος, το οποίο σε βάθος μετακυλίεται στους πολίτες.
Ένα άλλο αξιόλογο στοιχείο στην όλη ιστορία, είναι το γεγονός ότι η οδός αυτή συνδέει την Ανατολή με τη Δύση. Για όσους λοιπόν πιστεύουν στις συμπτώσεις, δυστυχώς, είναι πολλές. Ξεκινώντας από την υγειονομική κρίση, την επισκίασε ο πόλεμος στην Ουκρανία και τώρα καπάκι το Παλαιστινιακό και οι Χούθι. Και όλα έχουν σχέση, μεταξύ των άλλων ραγδαίων αλλαγών, με το παγκόσμιο εμπόριο και δη από την Ανατολή. Ποιος ξέρει τι θα ξεπεταχθεί αύριο; Ίσως κανένα τρίγωνο, όπως αυτό των Βερμούδων με τα διερχόμενα πλοία να βυθίζονται… κι αντιλαμβάνεστε τι έχει να γίνει…
Η εκτίμησή μου είναι πως κάτι βρωμάει, σ’ όλη αυτή την ιστορία και η μπόχα πλέον λαμβάνει επικίνδυνες διαστάσεις.
Κι από τους Χούθι πάμε σε ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο που απασχολεί την πατρίδα μας, το επίμαχο θέμα της εξόρυξης υδρογονανθράκων.
Δώρον άδωρον το φυσικό αέριο;
Δώδεκα περίπου χρόνια από εκείνη την πρώτη ανακάλυψη κοιτάσματος στο οικόπεδο «Αφροδίτη» και στη συνέχεια μια σειρά από ανακαλύψεις και σε άλλα οικόπεδα –με χορούς και πανηγύρια- κι ακόμη δεν έχουν αποδώσει καρπούς, με τη μορφή παραγόμενων ποσοτήτων και οικονομικών εσόδων. Το θέμα που εγείρεται με βάση τις τεχνολογικές εξελίξεις, είναι πως μέχρι να φτάσει η Κύπρος στο σημείο της εκμετάλλευσης φυσικού αερίου, ίσως μετατραπεί σε άνθρακα ο θησαυρός.
Πριν από μερικές μέρες η ολλανδική τράπεζαςING αποφάσισε να σταματήσει τη χρηματοδότηση εξορύξεων και παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου μέχρι το 2040 και να τριπλασιάσει τις νέες πιστώσεις για Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, στο πλαίσιο μιας επικαιροποιημένης στρατηγικής για το κλίμα. Όπως διαφαίνεται, την απόφαση της ING προφανώς θα ακολουθήσουν και άλλοι Οργανισμοί, με αποτέλεσμα τα καύσιμα αυτά να τείνουν να γίνουν ασύμφορα για χρήση στο εγγύς μέλλον. Από τη μία φραγμός στις χρηματοδοτήσεις και από την άλλη ψηλά πρόστιμα από τους ρύπους. Άρα, με τα δεδομένα της εποχής, το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο, που για ένα και πλέον αιώνα αποτελούσαν το Μήλον της Έριδος και κατ’ επέκταση αιτία για πολλές διαμάχες και πολέμους μεταξύ των λαών θα καταστούν άχρηστα ή τουλάχιστον δεν θα είναι περιζήτητα; Ο χρόνος τους εξαντλείται. Η περίοδος «χάριτος» είναι για 20-30 χρόνια ακόμη. Όσο αφορά τη χώρα μας, ό,τι είναι να γίνει θα γίνει τώρα αν θέλουμε να επωφεληθούμε έστω και κάτι από αυτή την κατάσταση σ’ αυτό το χρονικό διάστημα.
