Δημοσκόπηση δείχνει τον πρόεδρο Χριστοδουλίδη να μην απολαμβάνει πια την θετική ψήφο της πλειοψηφίας των πολιτών. Σε ποσοστό, μάλιστα, που αν γίνονταν εκλογές σήμερα, όχι μόνο δεν θα εκλεγόταν, αλλά δεν θα περνούσε καν στο δεύτερο γύρο.
Δεν θα γίνουν όμως εκλογές ούτε σήμερα, ούτε αύριο, αλλά σε τέσσερα χρόνια. Οπόταν ο Νίκος Χριστοδουλίδης είναι και θα παραμείνει πρόεδρος μέχρι το ΄28, ότι κι αν δείχνουν οι δημοσκοπήσεις. Τις οποίες ο ίδιος, αν και τις χρησιμοποίησε στο μέγιστο βαθμό διαμορφώνοντας το κλίμα του νικητή από πολύ νωρίς, σήμερα μπορεί να τις αμφισβητεί.
Ασφαλώς και δεν αποτελούν θέσφατο, είναι όμως ένα εργαλείο που κάποιος –ειδικά πολιτικός- μπορεί να τις παρακολουθεί για να έχει κάποια επαφή με την πραγματικότητα, από την οποία μοιραία αποξενώνεται όταν φθάσει ψηλά, συναναστρεφόμενος μόνο με ανθρώπους που τον χειροκροτούν.
Το πρόβλημα με τον Νίκο Χριστοδουλίδη είναι ότι έχει αποφασίσει πως δέχεται πόλεμο και πως όσοι επικρίνουν πράξεις, αποφάσεις και παραλείψεις του, είναι κακοπροαίρετοι. «Κλείστε τα αυτιά σας στην κακόπιστη κριτική, όπως κάνω και εγώ» είχε καλέσει τους υπουργούς του να κάνουν. Και προφανώς τα έκλεισε. Οπόταν πως θα αναγνώσει τώρα τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης; Θα πιστέψει πως οι απαντήσεις προέρχονται από τυχαίο δείγμα πολιτών που κλήθηκαν να τοποθετηθούν επί συγκεκριμένων θεμάτων για τη διακυβέρνηση του ή θα θεωρήσει τη δημοσκόπηση φαπρικαρισμένη; Θα δεχτεί πως οι απαντήσεις προήλθαν αβίαστα ή θα πει στον εαυτό του πως εκμαιεύτηκαν από τις ερωτήσεις;
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να διαβάσει κάποιος ένα αποτέλεσμα. Κι ο Νίκος Χριστοδουλίδης έχει δείξει πως έχει το δικό του τρόπο να ερμηνεύει τα μηνύματα. Ότι κι αν λέχθηκε στον πρώτο καταρτισμό του υπουργικού συμβουλίου και στους διορισμούς των διαφόρων συμβούλων είναι σαν να πέρασε εντελώς απαρατήρητο, οπόταν επαναλήφθηκε ακόμα και στους διορισμούς Διοικητικών Συμβουλίων με άλλοθι το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο. Με τον ίδιο τρόπο μπορεί να συνεχίσει να κάνει χαριτωμενιές με τα παιδιά των σχολείων ενώ αυτά θα σφάζονται μεταξύ τους όπως κι οι ενήλικες στα γήπεδα. Μπορεί να καταργεί τον ΦΠΑ στη ζάχαρη και να αυξάνει τις τιμές του ηλεκτρισμού. Μπορεί να επαναφέρει την Αμάλθεια στη δημόσια σφαίρα συζήτησης αν και ο ρόλος της έληξε με τον απόπλουν ενός πλοίου φορτωμένου με 80 τόνους βοήθειας αποδεικνύοντας στην πράξη τη σημασία του ώδινεν όρος και έτεκεν μυν. Μπορεί να τα ρίχνει στους δημοσιογράφους όσα ακούγονται για συνεργάτες του και την επόμενη μέρα να τους καρατομεί. Μπορεί να εναποθέτει τις ελπίδες του για λύση του κυπριακού στην Αγία Ζώνη και να συνεχίσει να εγκαινιάζει έργα ήσσονος σημασίας κόβοντας κορδέλες. Και τα τέσσερα χρόνια θα περάσουν.
