Επαναλαμβάνοντας τους στίχους των Κώστα Χατζή, Σώτιας Τσώτου εμπεδώσαμε πως για ότι συνέβαινε γύρω μας έφταιγε πάντοτε ο κύριος κανείς. «Ποιος πήρε το ψωμί της ορφανής; Κανείς, κανείς, κανείς. Ποιος φταίει που αλήτεψε η Γη; Κανείς, κανείς, κανείς…». Το πολύ πολύ για τον τραγουδιστή –θέλοντας να μεταφέρει το πνεύμα της εποχής και το ρατσισμό που βίωσε ο ίδιος- να έφταιγαν οι γύφτοι ή Εβραίοι, αν όχι ο Κύριος Κανείς. Σήμερα, οι Εβραίοι είναι υπεράνω υποψίας και τους γύφτους έχουν αντικαταστήσει άλλες φυλετικές ομάδες ενώ ο Κύριος Κανείς έγινε ο Κύριος Ένα. Για να κοπάσει ο κοινωνικός θόρυβος, για να μπει τέλος σε μια υπόθεση, είναι καλύτερα να υπάρξει ένας ένοχος. Μπορεί να μην είναι απόλυτα αθώος, αλλά σίγουρα μπορεί να αποτελέσει το εξιλαστήριο θύμα που θα σηκώσει τις αμαρτίες πολλών.

Το είδαμε να συμβαίνει από το 1974 κι έπειτα αρκετές φορές. Από το πραξικόπημα μέχρι και το Μαρί. Και φτάνουμε στο σήμερα, με ένα τροχαίο δυστύχημα και θύμα ένα 17χρόνο αγόρι και θύτη μία άγνωστη οδηγό. Δώδεκα χρόνια μετά το συμβάν άνοιξε ξανά ο φάκελος της υπόθεσης και με τα όσα έβλεπαν το φως της δημοσιότητας θα νόμιζε κάποιος –μη γνωρίζοντας τις κυπριακές συνήθειες- πως όπου νάσαι θα βρεθεί η ένοχη οδηγός που προκάλεσε το δυστύχημα κάνοντας απερίσκεπτο προσπέρασμα και εγκαταλείποντας τη σκηνή. Εξάλλου υπήρχαν έξι αυτόπτες μάρτυρες. Μπορεί να ήταν συγχυσμένοι και σοκαρισμένοι, αλλά σίγουρα κάτι είδαν. Υπήρχαν επίσης φωτογραφίες από κάμερες της περιοχής. Όχι πολύ καθαρές ομολογουμένως, αλλά κάτι θα μπορούσαν να προσθέσουν. Σε ένα μικρό τόπο, άμα υπάρχουν κάποια στοιχεία δεν είναι ακατόρθωτο να διαλευκανθεί μια υπόθεση. Εκτός εάν δεν πρέπει να διαλευκανθεί. Αυτό πιστεύουν πλέον οι πολίτες και κανείς δεν μπορεί να τους πείσει για το αντίθετο, αφού όλες οι κινήσεις από μέρους των αρχών, επιβεβαιώνουν την πεποίθηση που έχει επικρατήσει.

Μετά από ένα χρόνο συζητήσεων, νέων ερευνών, καταθέσεων και μαρτυριών, η Νομική Υπηρεσία κατέληξε πως θα διωχθεί ποινικά ένας εκ των ανακριτών για εσκεμμένη παραμέληση υπηρεσιακού καθήκοντος. Αυτό το εσκεμμένη δημιουργεί μία ελπίδα. Να καταφέρει κάποιος να αποδείξει γιατί ήταν εσκεμμένη. Στο πόρισμα της η Εισαγγελία υπέδειξε, πως ο συγκεκριμένος ανακριτής, ενώ γνώριζε για την αναγκαιότητα να προβεί σε συγκεκριμένες ουσιώδεις ενέργειες, παρέλειψε συνειδήτα να προβεί σε αυτές. Γιατί άραγε; Γιατί βαριόταν να ασχοληθεί; Γιατί είχε εντολές να μην ασχοληθεί; Δεν ήταν πάντως από ανικανότητα, από ότι διαφαίνεται από το πόρισμα. Υπάρχει περίπτωση να δώσει ο ίδιος την εξήγηση ή θα αναλάβει την ευθύνη μέχρι τέλους; Ο κύριος Κανείς θα γίνει Ένας ή θα επανέλθουμε στον κύριο Κανένα;