Στην Οικονομία και στο Κυπριακό ο πρόεδρος δεν διαφέρει από τους προκατόχους του.
Ας διευκρινίσω καταρχήν (παραλίγο να… ξεκαθαρίσω κι εγώ) ότι ο κόσμος δεν έχει απαραιτήτως δίκιο όταν λέει τη γνώμη του σε μια δημοσκόπηση, όπως αυτή για την αξιολόγηση του έργου της κυβέρνησης Χριστοδουλίδη ένα χρόνο μετά την εκλογή του. Ο πρόεδρος άλλωστε, στον απολογισμό του την περασμένη Τρίτη, απέδωσε εντέχνως την αρνητική εικόνα του κυρίως στο ότι είναι «πολιτικά ορφανός», όπως είπε, και εν μέρει έχει δίκιο. Όμως αυτός ήταν ο λόγος που τον προτίμησαν οι ψηφοφόροι, απογοητευμένοι από τα κόμματα τα οποία, όσο περνά ο χρόνος, μοιάζουν όλο και περισσότερο μεταξύ τους. Στην ουσία, ωστόσο, ο πρόεδρος δεν διαφέρει ιδιαίτερα από αυτά στην πολιτική συμπεριφορά του, όπως άρχισαν να συνειδητοποιούν όλοι. Είναι σαν ένα… μονοπρόσωπο κόμμα ο ίδιος, το «Μια από τα ίδια», όπως συνάγεται από τη στάση του στα μεγάλα θέματα: Το Κυπριακό και την Οικονομία.
Όλη του η προσπάθεια, όσον αφορά το πρώτο, επικεντρώθηκε στο πώς να ξαναρχίσουν οι συνομιλίες και η διαπραγμάτευση με την τουρκοκυπριακή πλευρά, κυρίως με τον διορισμό της απεσταλμένης του Γ.Γ. του ΟΗΕ, δευτερευόντως με την εμπλοκή προσωπικότητας από την Ε.Ε. Είπε πως ανησυχεί για το αδιέξοδο και τη δημιουργία καθημερινά νέων τετελεσμένων, τα οποία όμως δεν είναι καθόλου νέα: Είναι τα ίδια από τότε του ο Ντενκτάς ανακήρυξε παράνομα αυτόνομο κράτος. Ο Τατάρ έχει συμφέρον να παριστάνει ότι πρόκειται για «νέες πραγματικότητες», οι οποίες θέλει να αναγνωριστούν για να καταδεχτεί να προσέλθει στις συνομιλίες. Μόνο που αν νομιμοποιηθεί ξεχωριστό τουρκοκυπριακό κράτος ΠΡΙΝ τις συνομιλίες, τι νόημα θα έχουν αυτές;
Ο πρόεδρος βεβαίως το απέκλεισε: «Το πιο σημαντικό που έχουμε είναι η Κυπριακή Δημοκρατία. Κάθε άλλη μορφή λύσης, καταργεί αυτό που έχουμε. […] Δεν είναι επιλογή συζήτησης τα δύο κράτη», είπε. Μόνο που στην πραγματικότητα δεν συνομιλεί με τον Τατάρ αλλά με την Τουρκία, η οποία τον ελέγχει και τον κατευθύνει. Αυτό δεν είναι μια απλή «δυσκολία» από αυτές που αναγνωρίζει, είναι η ουσία του προβλήματος. Πότε θα τη διατυπώσει και θα την αναδείξει –στον Γ.Γ., στην απεσταλμένη του, στους Ευρωπαίους και σε όποιον άλλο– ώστε να αντιληφθούν όλοι ότι είναι ανόητη η προσπάθεια να «μας τα φτιάξουν» με τους Τουρκοκύπριους οι διάφοροι μεσολαβητές, λες και είμαστε ζευγάρι σε διάσταση λόγω παρεξήγησης. Όσον αφορά το Κυπριακό, επομένως, δεν προτείνει κάτι νέο ο πρόεδρος Χριστοδουλίδης.
Όσον αφορά την Οικονομία, δεν αντέχω να ακούω άλλο για δημοσιονομική πειθαρχία η οποία είναι εκ των ων ουκ άνευ, ή για τη θετική αξιολόγηση των διεθνών επενδυτικών οίκων. Αυτό το τελευταίο σημαίνει απλώς ότι η χώρα είναι αξιόχρεη όταν ζητήσει δάνειο, δεν αναφέρεται στο πώς διαβιούν οικονομικά οι πολίτες. Όσο για τα δημοσιονομικά, τους οικονομικούς δείκτες και άλλα τέτοια, έχουν να κάνουν με τις προτεραιότητες μιας κυβέρνησης – εν ολίγοις με ποιον είναι, πού και πώς επιλέγει να αξιοποιήσει τους πόρους της: Να φτιάχνει αχρείαστους αυτοκινητόδρομους μέσα σε κατοικημένες περιοχές, λόγου χάρη, και να αναβαθμίζει οδικές αρτηρίες χωρίς ιδιαίτερο λόγο, αντί να βοηθά αποτελεσματικότερα τους αναξιοπαθούντες και τους συνταξιούχους. Να ξοδεύει εκατομμύρια στο ΓεΣΥ, π.χ. υπέρ των μεγαλογιατρών του δημοσίου που έχουν αποσπαστεί στον ΟΚΥπΥ, την ώρα που απαξιώνονται τα δημόσια νοσοκομεία…
Ο πρόεδρος δεσμεύτηκε πως δεν θα επιτρέψει να καταρρεύσει το Σύστημα Υγείας, ότι η κυβέρνησή του θα λύσει τα προβλήματα στις Πρώτες Βοήθειες και θα αντιμετωπίσει την υποστελέχωση των δημόσιων νοσοκομείων σε γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό. Όμως, τα προβλήματα φαίνεται πως είναι εγγενή, από τον στρεβλό τρόπο που δημιουργήθηκε το Σύστημα. Τα νοσοκομεία του δημοσίου, τα οποία ακόμα περιμένουμε να αυτονομηθούν, πάσχουν από σοβαρά διοικητικά προβλήματα. Επίσης, υπάρχουν εργαζόμενοι τριών «ταχυτήτων» όσον αφορά το καθεστώς εργοδότησης και τις αμοιβές, με τεράστιο χάσμα μεταξύ τους. Είναι λες και οδηγούνται σκοπίμως σε κατάρρευση, κάτι που θα παρασύρει ολόκληρο το σύστημα. Περιμένουμε να δούμε τι θα κάνει η κυβέρνηση – και σύντομα.
Με δυο λόγια: Ο πρόεδρος Χριστοδουλίδης έχει την τάση να μιλά πολύ με κάθε ευκαιρία. Ας το κάνει μόνο όταν έχει να πει κάτι ουσιαστικό, δεν βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο πλέον. Στην Οικονομία, ας αποδείξει με ποιον είναι η κυβέρνησή του – δεν μπορείς να τους έχεις όλους ευχαριστημένους, αν προτιμά τον εργαζόμενο, όπως λέει, ας το δείξει έμπρακτα. Η διαφθορά, που αγγίζει και κορυφαίους θεσμούς, είναι τεράστιο πρόβλημα. Αν καταφέρει να το αντιμετωπίσει, θα είναι ίσως το πιο σπουδαίο επίτευγμά του. Και στο Κυπριακό, ας δει επιτέλους την ουσία. Θα τολμήσει να το κάνει;
Ελεύθερα, 10.03.2024
