Καλημέρα σας και καλή εβδομάδα.
Που σήμερα ανατέλλει σε ένα διαφορετικό πολιτικό τοπίο σε όλη την Ευρώπη. Όπου, αν και η στήλη εκ των πραγμάτων γράφεται νωρίς την Κυριακή, πριν το τελικό αποτέλεσμα, οι τάσεις είναι «δυνατές» και μάλλον αδιαμφισβήτητες: Επικρατούν (και εδώ υπάρχει σαφώς μια μεγάλη αντίφαση), δυνάμεις και πρόσωπα που απομακρύνουν την ΕΕ από τις αξίες και τις κατακτήσεις της.
Τα ακροδεξιά, φιλορωσικά και εθνικιστικά σχήματα δεν έχουν καμία σχέση με την Ευρώπη που οραματίστηκαν εκείνοι που εμπνεύστηκαν την Ένωση των δημοκρατικών –και με ισχυρούς θεσμούς και Ιστορία– χωρών της.
Αυτή η Ευρώπη, ασφαλώς πληρώνει ακριβά τώρα τη νύφη της μεγάλης οικονομικής κρίσης που φούντωσε εξαιτίας των συνεπειών του πολέμου του Πούτιν κατά της Ουκρανίας. Οι δυνάμεις που πήραν υψηλά ποσοστά χθες και συντάχθηκαν με τον ηγεμόνα της Μόσχας, εισέπραξαν τα κέρδη τους από την οργή (κατανοητή και σε κάποιο βαθμό δικαιολογημένη), των πολιτών που για πρώτη φορά σε αυτήν της ευημερούσα Ήπειρο, είδαν τα εισοδήματά τους να συρρικνώνονται, το βιοτικό τους επίπεδο να χειροτερεύει.
Οι ακραίες επιλογές τους στις εκλογές δεν εξασφαλίζουν όμως καμία σιγουριά ότι οι ακραίοι πολιτικοί και τα ακόμα πιο ακραία πολιτικά τους σχήματα, θα φέρουν λεφτά στα πορτοφόλια τους επειδή θα καταργήσουν, ας πούμε, το εμπάργκο κατά του καθεστώτος στο Κρεμλίνο, ή θα μοιράσουν επιδόματα που από κάπου πρέπει να πληρωθούν.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι είναι υπαρκτά και πολύ ανησυχητικά ορισμένα καυτά προβλήματα, που, μάλιστα, χαρακτηρίζονται και ως ταυτοτικά. Δηλαδή, το ποιοι είμαστε. Ο τρόπος ζωής μας. Οι αξίες και τα πιστεύω μας. Το πιο μεγάλο απ’ όλα τα «νέα προβλήματα», είναι το μεταναστευτικό. Η Ευρώπη άνοιξε τα σύνορά της σε όλους και μόνο μερικές χώρες, όπως κυρίως η Ουγγαρία, τα έκλεισαν και μάλιστα με συρματοπλέγματα.
Σήμερα, ακόμα και εκείνες που άνοιξαν και ενσωμάτωσαν πολλές χιλιάδες μετανάστες (κυρίως από τρίτες, μουσουλμανικές χώρες), όπως χαρακτηριστικά η Γερμανία, διαπιστώνουν τώρα ότι ίσως το παράκαναν. Η εκτόξευση και εκεί του ακροδεξιού κόμματος AfD, ηγετικό στέλεχος του οποίου έφτασε μάλιστα στον ξεπεσμό να δηλώσει ότι «δεν ήταν όλα τα μέλη των SS φασίστες!), είναι ενδεικτική της τάσης που ξημερώνει από σήμερα στη νέα Ευρωπαϊκή Ένωση.
Όπως εύστοχα σημειώνει και ο χθεσινός «Φ» και για τα δικά μας:
- Είναι ίσως η πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της Κύπρου που μια εκλογική μάχη συγκεντρώνει τόσο μεγάλο ενδιαφέρον. Και, μάλλον, θα βρεθούμε μπροστά σε έναν νέο πολιτικό χάρτη.
- Η χθεσινή ημέρα μπορεί να αποτελέσει προοίμιο μιας σειράς αλλαγών και στα πολιτικά πράγματα και της Κύπρου.
ΕΝ ΤΩ ΜΕΤΑΞΥ. Η «μεγάλη είδηση» χθες, από την Ελλάδα, πέραν των ευρωεκλογών και των Coldplay, ήταν ότι:
Βρέθηκε νεκρός σε δύσβατη περιοχή της Αγίας Μαρίνας, στο νησί της Σύμης στο νότιο Αιγαίο, ο παρουσιαστής του BBC Μάικλ Μόσλι. Ο 67χρονος δημοσιογράφος αγνοείτο από την περασμένη Τετάρτη, όταν πήγε για πεζοπορία προς την παραλία της Αγίας Μαρίνας, πιθανώς για να επισκεφθεί το εκεί Σπήλαιο Φρίος το οποίο, όπως μας λένε οι ντόπιοι, είναι χαώδες και έχει επικίνδυνη πρόσβαση. Η σορός του βρέθηκε κοντά, σε μια κακοτράχαλη βουνοπλαγιά μέσα στη σπηλιά. Η πληροφορία που συγκράτησα από όσα στοιχεία και όσες λεπτομέρειες έγιναν γνωστές, είναι ότι δεν είχε μαζί του κινητό τηλέφωνο.
Την «Έκτακτη Είδηση», Breaking News, έδωσε το BBC περίπου μία ώρα μετά αφότου την είχαν μεταδώσει τα ελληνικά ΜΜΕ. Δείγμα, ότι θέλουν να επιβεβαιώσουν από τρεις ανεξάρτητες πηγές κάθε είδηση. Σε περίπτωση δε θανάτου, δεν δίνει ποτέ την είδηση εάν πρώτα δεν έχει επιβεβαιωθεί ότι έχουν ενημερωθεί οι δικοί του άνθρωποι από την Αστυνομία ή άλλες επίσημες Αρχές. Γιατί; Γιατί απλώς είναι πολύ βάρβαρο να ακούει και να μαθαίνει κάποιος την απώλεια συγγενικού του προσώπου από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.
