Ήταν κάποτε ένας μουσικός θίασος – Μια λαϊκή κομπανία, που τραγουδούσε μπαλάντες του βουνού, και τα λαϊκά δημοτικά τραγούδια του τόπου μας
Ήταν ικανοί μουσικοί, ο κόσμος πίστευε πως θα πήγαιναν μακριά.
Αλλά η πολιτική τους ανικανότητα τους οδήγησε στη πτώση.
Λοιπόν, μες το αυτοκίνητο ή φορτηγάκι (δεν έχει σημασία αυτό!) ο ένας στα δεξιά ήταν αριστερός, ο άλλος στη μέση ήταν δεξιός, και ο τύπος στο πίσω κάθισμα ήταν μεθοδιστής! (Δηλαδή του προτεσταντικού κινήματος του Χριστιανισμού).
Αυτή η μουσική παρέα περιόδευσε σ’ όλο το έθνος, τραγουδώντας μπαλάντες παραδοσιακές, και τα δημοτικά τραγούδια του τόπου μας.
Έπαιζαν με μεγάλη δεξιοτεχνία, αλλά σύντομα τα τραγούδια τους έβγαλαν οργή, και πολιτική έχθρα επικράτησε στη σκηνή…
Λοιπόν, αυτός στα δεξιά ήταν στα αριστερά
Και αυτός στη μέση ήταν στα δεξιά
Και αυτός στα αριστερά ήταν στη μέση
Και ο τύπος στο πίσω μέρος έκαψε την άδεια οδήγησής του.
Λοιπόν, ανέβηκε η αυλαία, σιωπή απλώθηκε στο πλήθος, χιλιάδες ήταν συγκεντρωμένοι εκεί, να ακούσουν τα δημοτικά τραγούδια του τόπου μας. Αλλά πήραν πολύ στα σοβαρά την πολιτική τους
Και εκείνο το βράδυ στη συναυλία, καθώς το κοινό ήταν σε παραλήρημα, οι οργανωτές έδιναν υποσχέσεις και δώρα αβέρτα, σε όλους! Πάρτε κόσμε…
Λοιπόν, αυτός στα δεξιά ήταν στο κάτω μέρος
Και αυτός στη μέση ήταν στην κορυφή
Εκείνος στα αριστερά έσπασε το χέρι του
Και ο τύπος από πίσω είπε, «Ω παναγιά μου».
Τώρα αυτό που πρέπει να είναι ένα μάθημα, αν σκοπεύετε να ξεκινήσετε μια λαϊκή μπάντα, είναι:
Μην ανακατεύεις ποτέ την πολιτική με τα δημοτικά τραγούδια του τόπου μας. Απλώς δούλεψε την αρμονία και φτιάξε τον στίχο. Παίξε καλά το μπάντζο σου.
Κι αν έχεις πολιτικές πεποιθήσεις, κράτα τες για τον εαυτό σου.
Τώρα πια, εκείνος στ’ αριστερά δουλεύει σε τράπεζα.
Ο άλλος στην μέση είναι φορτηγατζής. Εκείνος στα δεξιά κάνει τον DJ τη νύχτα. Και ο τύπος στο πίσω κάθισμα, μόλις επιστρατεύτηκε! Να σώσει την κατάσταση…
Αυτά είναι τα λόγια του τραγουδιού The One on the Right Is on the Left, δηλαδή, εκείνος στα δεξιά είναι τώρα στην αριστερά, με το οποίο ανοίξαμε την εκπομπή σήμερα, και ο ένας λόγος που το παίξαμε είναι επειδή το έγραψε και το τραγούδησε ο μεγάλος Τζόνι Κας, … Και μη μου πείτε ότι δεν πήγε το μυαλό σας και αλλού…
Εκείνο που συζητείται πολύ στον πολιτικο-δημοσιογραφικό κόσμο στην Αθήνα (που μην φαντασθείτε δα ότι είναι και τόσο μεγάλος σε αριθμό – σίγουρα ΕΙΝΑΙ όμως σε επιρροή – είναι η απόφαση του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Στέφανου Κασσελάκη, να κλείσει το καθημερινό φύλλο της ιστορικής εφημερίδας της Αριστεράς, Αυγή. Η εφημερίδα χρηματοδοτείται από το κόμμα, και ο νέος ηγέτης του αποφάσισε ότι δεν είναι συνετό να επιδοτεί μια επιχείρηση που κάθε μήνα χάνει πολλά χρήματα.
Φυσικά υπάρχουν αντιδράσεις. Ο καθένας μπορεί να έχει τις απόψεις του. Μια τέτοια εξέφρασε με το πιο πάνω τραγούδι του ο μέγας τραγουδιστής της κάντρι μουσικής στην Αμερική, Τζόνι Κας. 1932-2003.
Πρόσωπο της Ημέρας. Αυτό το απεχθές πρόσωπο της εποχής της παρακμής που βιώνουμε ως κοινωνία, και που εκδηλώνεται με τόση βία που λες «από πού βγαίνει, διάολε, όλο αυτό το πράγμα;». Ακόμα και στο προσωρινό μου δημοσιογραφικό σπίτι στην ΕΡΤ, υπήρξε καταγγελία εργαζόμενης που δέχτηκε επίθεση κακοποίησης από τον επίσης εργαζόμενο στην κρατική ραδιοτηλεόραση, σύντροφό της, που χθες οδηγήθηκε στον Εισαγγελέα.
Η ΕΡΤ ανακοίνωσε ότι αμέσως μόλις ενημερώθηκε για αυτό το περιστατικό ενδοοικογενειακής βίας έθεσε σε παύση τη σύμβαση του φερόμενου ως δράστη έως ότου διαλευκανθεί η υπόθεση και αποφανθεί η δικαιοσύνη.
Αυτή, πάντως, η εικόνα βίας, όσο ανοίγει πιο πολύ, σχεδόν κάθε μέρα πια, αποκαλύπτει ένα τοπίο φρικτό. Που, πραγματικά, αδυνατώ να περιγράψω και να χωνέψω…
