Ναι, στη διάρκεια της πανδημίας και του περιορισμού των πολιτών στο σπίτι τους, υπήρξε αύξηση αναφορών βίας κατά των γυναικών και αυξημένη ζήτηση υπηρεσιών στήριξης από θύματα στην Κύπρο και σε πλείστες ευρωπαϊκές χώρες, αναφέρθηκε στην εκδήλωση με τίτλο «Στρατηγικές ανθεκτικότητας των υπηρεσιών στήριξης θυμάτων βίας κατά των γυναικών», που συνδιοργάνωσαν στις 20 Ιουνίου 2024 στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, το Μεσογειακό Ινστιτούτο Μελετών Κοινωνικού Φύλου (MIGS) και ο Σύνδεσμος για την Πρόληψη και Αντιμετώπιση της Βίας στην Οικογένεια (ΣΠΑΒΟ).
«Οι γυναίκες και τα παιδιά βρέθηκαν σε εγκλεισμό εκτεταμένου χρόνου με τον κακοποιητικό σύζυγο και πατέρα, σε εκείνες τις περιπτώσεις που υπάρχει σχέση εξουσίας, κακοποίησης και παρενοχλητικού ελέγχου», μου είπε η ανώτερη ερευνήτρια και συντονίστρια προγραμμάτων του MIGS Χριστίνα Καϊλή, όταν συζητήσαμε για λίγο κάποιες πτυχές του θέματος, μετά την εκδήλωση.
«Σε συνθήκες ενδοοικογενειακής βίας – πρόσθεσε – οι γυναίκες και τα παιδιά «κανονίζουν» να λείπουν από το σπίτι, για να μειώνονται οι πιθανότητες της σύγκρουσης – λείπουν στο σχολείο, στη δουλειά, σε άλλες δραστηριότητες – αλλά την περίοδο του COVID 19, ήταν αναπόφευκτα, συνεχώς μαζί του». Τη ρώτησα κατά πόσο ο εγκλεισμός, μπορεί να λειτούργησε καταλυτικά, ώστε κάποιες γυναίκες να αποφάσισαν να φύγουν επιτέλους από τη σχέση; Μου είπε ότι δεν υπάρχουν στατιστικά για το συγκεκριμένο ζήτημα, παρατήρησε όμως ότι λογικά, κάποιες θα το έκαναν αυτό, δεδομένου ότι αυξήθηκαν οι αναφορές για αιτήματα για φιλοξενία σε καταφύγια θυμάτων. Μπήκε στη συζήτηση και η Νικολέττα Ρένκω, διοικητική λειτουργός της Συμβουλευτικής Επιτροπής για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της Βίας στην Οικογένεια (ΣΕΠΚΒΟ).
«Ο εγκλεισμός στη διάρκεια της πανδημίας – ανέφερε – κλιμάκωσε την επικινδυνότητα της έμφυλης βίας και ενδοοικογενειακής βίας, αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία ως προς το τι «έσπρωξε» τις γυναίκες αυτές να φύγουν. Εκείνη την περίοδο ζητήσαμε από την Αστυνομία, να εξαιρέσει τα θύματα βίας στο θέμα της μετακίνησης, ώστε να μπορούν να κυκλοφορήσουν χωρίς περιορισμούς και να πάνε να καταγγείλουν τη βία. Είναι γεγονός ότι ο εγκλεισμός της πανδημίας κλιμάκωσε την κατάσταση, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι τα θύματα βίας είχαν παράλληλα και ευκαιρίες να κάνουν την έξοδο από την κακοποιητική σχέση». Οι συνομιλήτριες μου, επανέλαβαν πάντως ότι δεν υπάρχουν τεκμηριωμένες πληροφορίες, αν τα θύματα βίας, έκαναν το βήμα εξόδου αυτή τη χρονική στιγμή που βρέθηκαν όσο ποτέ άλλοτε, τόσο…κοντά με τους κακοποιητές τους – όταν ένιωσαν προφανώς, όσο ποτέ άλλοτε, πόσο…μακριά τους θέλουν να βρεθούν!
