Σχεδόν πέταξε. Και στα 5.90 μέτρα που βρέθηκε είδε από ψηλά εκείνο τον προπονητή που του έλεγε, στα 13 του και για αρκετά χρόνια μετά, «οι μαύροι δεν κάνουν επί κοντώ, να πας στη χώρα σου εσύ κι η μάνα σου». Στα κλάσματα του δευτερολέπτου που κράτησε το πέταγμα του, είδε τους συμμαθητές του που περιθωριοποιούσαν αυτόν και τη δίδυμη αδελφή του για το χρώμα τους αποκαλώντας τους «τα μαυράκια». Και μόλις προσγειώθηκε τα έβαλε όλα στην άκρη, φόρεσε το πιο πλατύ χαμόγελο και την ελληνική σημαία, ξεκαθαρίζοντας μια και καλή πως τον Έλληνα δεν τον κάνει το χρώμα του δέρματος του.
Ο Εμμανουήλ Καραλής, με πατέρα από την Ελλάδα και μητέρα από την Ουγκάντα, η οποία κι αυτή έζησε όλη της τη ζωή στην Ελλάδα και ασχολήθηκε με τον αθλητισμό, βίωσε το ρατσισμό πολλές φορές. Δεν τα έβαλε όμως κάτω. Τον ρατσιστή προπονητή τον έστειλε στο δικαστήριο. «Έκανε μια πρώτη καταγγελία η μητέρα μου, όταν ήμουν ανήλικος, και στα 18 μου έκανα μόνος μου την καταγγελία, γιατί παρατράβηξε. Από τα 13 μέχρι τα 21 μου ήταν μία διαρκής ενόχληση. Ήταν προπονητής άλλου αθλητή και πολύ καλού. Φτάσαμε στα δικαστήρια, κατηγορήθηκε στην Ομοσπονδία. Η Επιτροπή Φιλάθλου τον έβγαλε από τα στάδια για κάποιον καιρό και μας πήγε στα ανώτατα αθλητικά δικαστήρια, όπου τον καταδίκασαν και εκεί. Κρίθηκε ρατσιστής, είναι ρατσιστής» είχε πει πριν δύο χρόνια ο Εμμανουήλ Καραλής.
Ωστόσο όταν πιέζεσαι από παντού, όταν σου αμφισβητούν το δικαίωμα να νοιώθεις μια χώρα πατρίδα σου, την πατρίδα του πατέρα σου, την χώρα όπου γεννήθηκες και να πρέπει διαρκώς να αποδεικνύεις ποιος είσαι και να χρειάζεται να εξηγήσεις πως «είμαι Έλληνας αλλά μαύρος», η ψυχή καταρρέει. «Είμαι κουρασμένος και νιώθω πλήρως εξαντλημένος», ανακοίνωσε πριν δύο χρόνια ο Καραλής. «Σταματάω εδώ τη σεζόν. Χρειάζομαι ξεκούραση για να επικεντρωθώ στην ψυχική μου υγεία. Πρέπει να κάνω ένα βήμα πίσω και ένα διάλειμμα για να επανακτήσω το χαμόγελό μου».
Ακόμα κι αυτή η δήλωση, η δημόσια παραδοχή ότι είχε κρίσεις πανικού και κατάθλιψη, χρειαζόταν σθένος για να ειπωθεί δημόσια. Κι αφού έκανε το διάλειμμα του επέστρεψε δυνατός για να κατακτήσει ένα μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες. «Τώρα που ηρέμησα, σκέφτομαι ό,τι έχω περάσει ως αθλητής, ως άνθρωπος. Τις δυσκολίες, την κατάθλιψη, τον ρατσισμό, τους τραυματισμούς. Μπορώ να πω ότι όλα αυτά με έκαναν τον άνθρωπο που είμαι τώρα. Δυνατό, με αυτοπεποίθηση, ένας τρίτος ολυμπιονίκης», δήλωσε μετά τη νίκη του στέλνοντας ταυτόχρονα ένα πολύτιμο μήνυμα: «Αυτό που θέλω να πω στα νέα παιδιά είναι να πιστεύουν στα όνειρά τους. Είναι πολύ δύσκολος αυτός ο κόσμος, αλλά με επιμονή και υπομονή, με πίστη στον εαυτό σου, θα κάνεις πράγματα».
