Σε κάθε δύσκολη στιγμή ο χριστιανός φωνάζει «Παναγία μου βοήθα» επικαλούμενος τη βοήθεια της Μεγαλόχαρης. Για τον απανταχού Ελληνισμό η μητέρα του Χριστού μας, η Θεοτόκος, υπήρξε το στήριγμά του, γιατί οι έννοιες του Ελληνισμού και της ορθοδοξίας είναι συνυφασμένες. Ο επισκέπτης σε Κύπρο και Ελλάδα διαπιστώνει το πλήθος των εκκλησιών και μοναστηριών χτισμένα τις περισσότερες φορές στις ωραιότερες τοποθεσίες.
Η Κοίμηση της Θεοτόκου αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες γιορτές της Χριστιανοσύνης και εορτάζεται κάθε καλοκαίρι στις 15 Αυγούστου, το Πάσχα του καλοκαιριού, το άγιο, άμωμο, ζωοποιό για το ανθρώπινο γένος, επειδή «νενίκηνται της φύσεως οι όροι». Ο θάνατος της Μητέρας του Κυρίου υπερβαίνει την έννοια του θανάτου, για αυτό δεν ονομάζεται θάνατος, αλλά «κοίμησις» και «θεία μετάστασις». Οι απανταχού Χριστιανοί γιορτάζουν με ιδιαίτερη λαμπρότητα τον θάνατο της Θεοτόκου, την ταφή, την ανάσταση και τη μετάστασή Της στους ουρανούς. Όπως διδάσκει η εκκλησία μας πρόκειται για ένδοξη διάβαση «εκ του θανάτου εις την ζωήν».
Ο αρχάγγελος Γαβριήλ τρεις ημέρες πριν από την κοίμησή Της, την επισκέφθηκε όπως και στον Ευαγγελισμό, και της ανάγγειλε τη μετάστασή Της από τον θάνατο στην ζωή. Με θαυματουργό τρόπο το Άγιο Πνεύμα συγκέντρωσε όλους τους αποστόλους (πλην Θωμά) στην Γεθσημανή, στον οίκο της Θεοτόκου, για να παραστούν στην οσία ταφή Της και να πάρουν την ευλογία Της. Ο Απόστολος Θωμάς κατέφθασε καθυστερημένος, μετά από τρεις μέρες, και παρακάλεσε τους αποστόλους να ανοίξουν τον τάφο˙ διαπίστωσαν ότι ήταν άδειος. Τότε είδαν την Θεοτόκο να ανεβαίνει στους ουρανούς και να παραδίδει στον απόστολο Θωμά την Τίμια και Αγία Της Ζώνη. Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός είπε: «Πώς η πηγή της ζωής πηγαίνει προς την ζωή περνώντας από τον θάνατο!».
Στις 15 Αυγούστου γιορτάζει η Παναγία της Τήνου, κορυφαίο προσκύνημα και τόπος εορτασμού της Κοίμησης της Θεοτόκου στην Ελλάδα. Υπολογίζεται ότι περίπου ένα εκατομμύριο πιστοί επισκέπτονται κάθε χρόνο το νησί για να προσκυνήσουν την θαυματουργή εικόνα της. Η Τήνος, ένα νησί των Κυκλάδων, έχει πετρώδες έδαφος. Καθώς πλησιάζεις με το πλοίο το νησί, βλέπεις να σφραγίζει το τοπίο ένας γυμνός απόκρημνος βράχος, το Ξώμπουργο, στα πόδια του οποίου εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι κάτοικοι˙ στην κορυφή του υψώθηκαν κάστρα και γράφτηκε μέρος της μοίρας του νησιού. Το παρελθόν του πάει πίσω ως την Εποχή του Χαλκού, με φάσεις ακμής και παρακμής, μετά αναπτύχθηκε τα βυζαντινά χρόνια, οχυρώθηκε και έγινε διοικητικό κέντρο του νησιού και σφραγίστηκε από την παρουσία των Ενετών.
Το πιο εντυπωσιακό οικοδόμημα στο νησί είναι ο Ναός της Ευαγγελίστριας, μια τρίκλιτη Χριστιανική Βασιλική με τρούλο πάνω από την Αγία Τράπεζα στον οποίο φυλάγεται η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας.
Στα 1821 η Θεοτόκος φάνηκε στα όνειρα ενός απλού κηπουρού που του ζητούσε να σκάψει σε συγκεκριμένη τοποθεσία. Πράγματι έσκαψαν λίγο αλλά επειδή δεν βρήκαν τίποτε σταμάτησαν. Ακολούθως το 1822 η Μοναχή Πελαγία έβλεπε συνεχώς οράματα για το ίδιο θέμα. Οι επόμενες ανασκαφές άρχισαν το Σεπτέμβρη του 1822 αλλά δεν φαινόταν ίχνος κτιρίου. Οι ανασκαφές διακόπηκαν διότι ξέσπασε πανώλη στο νησί, αλλά άρχισαν πάλι το Νοέμβριο 1822, με προτροπή του Μητροπολίτη. Στα 3,50 μέτρα από την επιφάνεια, φάνηκαν τα ερείπια ναού. Ενώ οι εργάτες άρχισαν την αναδόμηση του ναΐσκου βρέθηκε η εικόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στις 30/1/1823 κομμένη στη μέση από τους σκαφτιάδες, γεμάτη χώματα και σχεδόν απανθρακωμένη στο πίσω μέρος. Ο ναΐσκος είχε κατακαεί, όταν η πόλη κυριεύτηκε από τους Σαρακηνούς, περίπου 850 χρόνια πριν.
Όμως, το νησί δεν είναι σημαντικό μόνο για τους ορθόδοξους πιστούς αλλά και για τους καθολικούς με 23 καθολικές ενορίες. Υπάρχει το σημαντικό προσκύνημα της «Ιεράς Καρδίας» που ακτινοβολεί σε όλο τον καθολικό κόσμο. Στο χωριό Λουτρά υπάρχουν οι Μονές των Ιησουιτών και των Ουρσουλιτών που πρόσφατα μετατράπηκαν σε μουσεία. Το «Παλάτι του Δεσπότη», η έδρα της Καθολικής Αρχιεπισκοπής της Τήνου, βρίσκεται στο χωριό Ξινάρα.
Παντού στο νησί εντυπωσιάζουν τα πραγματικά κομψοτεχνήματα, οι περιστεριώνες που έχουν αναπαλαιωθεί με πρωτοβουλία των οικολόγων της περιοχής.
Η Τήνος έχει αρκετά χωριά. Στη Βωλάξ, υπάρχει το γρανιτένιο απόκοσμο τοπίο με τους στρογγυλούς ογκόλιθους και την παραμυθένια εξωγήινη μυθολογία που τους συνοδεύει. Γεωλογικούς αιώνες πριν, η περιοχή ήταν καλυμμένη από πτυχωμένους γεωλογικούς σχηματισμούς από ιζηματογενή πετρώματα, οφιόλιθους κ.τ.λ.. Διάπυρο, ρευστό μάγμα από το εσωτερικό της Γης διείσδυσε στον εξωτερικό φλοιό και γέμισε τα κενά. Με την πάροδο του χρόνου (εκατομμύρια χρόνια) μειώθηκε η θερμοκρασία και ξεκίνησε η τελική ψύξη των γρανιτών. Η μακρόχρονη διαδικασία απόψυξης και στερεοποίησης του μάγματος έδωσε την ευκαιρία στα συστατικά του γρανίτη να σχηματίσουν ευδιάκριτους κρυστάλλους μέσα. Οι ογκόλιθοι είναι το αποτέλεσμα της αποσάθρωσης του γρανίτη.
Η Παναγία μετά την ανάσταση του Χριστού υπήρξε το στήριγμα των αποστόλων και της νεοϊδρυθείσας Εκκλησίας του Χριστού. Δίδασκε και καθοδηγούσε τους χριστιανούς, και τους παρηγορούσε στις θλίψεις τους. Ο σύγχρονος άνθρωπος θα πρέπει να αξιοποιήσει τη σωστική μεσιτεία της Θεοτόκου. Να μην ξεχνά σε κάθε θλίψη, δυστυχία και πρόβλημά του ότι υπάρχει «η των θλιβομένων βοηθός, η προστάτις, η αντιλήπτωρ, η παραμυθία των ολιγοψυχούντων». Σε Αυτήν μπορεί να προστρέχει για να βρει παρηγοριά στις δυσκολίες της ζωής.
Ευχόμαστε η Θεοτόκος, η οποία «μετέστη προς την Ζωήν», να δίδει πάντοτε την ευλογία Της σε όλους μας.
