Με τις εικόνες από τις καταστροφικές πλημμύρες στην Ισπανία νωπές ακόμα στο μυαλό, οι προειδοποιήσεις της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας ήταν αρκετές για να τρομάξουμε. Είτε τρομάξουμε όμως είτε όχι, τι μπορούμε να κάνουμε για να προφυλαχθούμε και να προστατεύσουμε τις περιουσίες μας από τις πλημμύρες; Ναι μεν υπάρχει η ατομική ευθύνη, αλλά με τον τρόπο που έχουν δομηθεί οι πόλεις τι μπορεί να κάνει ο πολίτης όταν υπάρχει κίτρινη, πορτοκαλί ή κόκκινη ή παρδαλή προειδοποίηση για καιρικά φαινόμενα;

Μία από τις συμβουλές που δίνει κάθε φορά η Πολιτική Άμυνα και άλλοι ιθύνοντες είναι: «Αν κατοικείτε σε οικόπεδο με αυλή, αφήστε -όπου είναι δυνατόν- ελεύθερο χώμα για να απορροφά η γη νερό». Με άλλα λόγια μην τσιμεντώνετε τα πάντα. Οι πόλεις όμως έχουν ήδη τσιμεντωθεί απ΄άκρη σ’ άκρη από τις ίδιες τις εκάστοτε αρχές που τώρα καλούν τους πολίτες να αφήνουν το έδαφος στη φυσική του κατάσταση ώστε να μπορεί να απορροφά έστω και κάποιες ποσότητες του όγκου του νερού. Ακόμα και η Πολιτική Άμυνα, που μας έδινε συμβουλές προστασίας, δεν μπόρεσε να αποφύγει την πλημμύρα στο καταφύγιο της στο Παραλίμνι.

Το περασμένο Σάββατο ήταν η Λεμεσός, η Λάρνακα και η Πάφος. Προχθές Κυριακή ήταν κυρίως το Παραλίμνι η περιοχή που πλήγηκε πιο πολύ. Άλλες φορές ήταν η Λευκωσία και γενικά η κάθε πόλη παίρνει τη σειρά της. Οι αρχές καταγράφουν ζημιές, μια στο νοσοκομείο της Πάφου, μια στις καλλιέργειες, άλλη σε επιχειρήσεις –καταστήματα, εστιατόρια και λοιπά- άλλη σε σπίτια. Αξιωματούχοι σπεύδουν να ανακοινώσουν μέτρα βοήθειας και κάθε φορά παρηγοριόμαστε πως «αν μη τι άλλο, ευτυχώς δεν υπήρξαν θύματα και τα υπόλοιπα φτιάχνονται». Είναι όντως παρηγοριά, αλλά πόσες φορές ο άλλος μπορεί να στήσει την επιχείρηση του από την αρχή όταν ο δρόμος μετατρέπεται σε ποτάμι και παρασύρει τα πάντα; Πόσες φορές έχει κάποιος το κουράγιο να βλέπει τα υπάρχοντα του βουτηγμένα στη λάσπη; Οι αρχές πρέπει να το πάρουν απόφαση πως η κλιματική αλλαγή είναι μια πραγματικότητα. Τα ακραία καιρικά φαινόμενα δεν είναι κάτι προσωρινό κι οι πόλεις μας κάθε άλλο παρά είναι φτιαγμένες για να μπορούν να ανταπεξέλθουν. Κάποιοι δήμαρχοι θέτουν θέμα εκπόνησης μελέτης για ενιαίο σχέδιο αντιμετώπιση των πλημμυρών. Αίτημα που είναι σωστό αλλά από την στιγμή που γίνεται η συζήτηση μπορεί και να περάσουν δέκα χρόνια να γίνει πράξη (εάν γίνει). Παράδειγμα η περιοχή Καμάρες στη Λάρνακα που πλημμύρισε το 2015 και μόλις τώρα υπογράφεται συμβόλαιο για έργα, τα οποία θα ολοκληρωθούν σε δύο χρόνια (εάν τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα). Αν πάμε με τις ίδιες ταχύτητες, έχουμε ακόμα να ζήσουμε πολλές πλημμύρες (αν επιβιώσουμε).