Δεν αρκεί μόνο το Δικαστήριο του Θεού, που συχνά επικαλείται, αλλά αποκλειστικό λόγο έχει μόνο το Δικαστήριο των Ανθρώπων, δηλαδή της Πολιτείας. Ας κάνει ο «πάτερ» όσες μετάνοιες και εξομολογήσεις θέλει, η πληγή στις ψυχές των θυμάτων του, ιδίως εάν μιλάμε για μικρά παιδιά, δεν επουλώνεται μόνο με το «έσφαλα».

> Αυτά τα λίγα, με αφορμή την είδηση ότι ο πατέρας (!) Αντώνιος, κρίθηκε ομόφωνα ένοχος από Δικαστήριο για ηθική αυτουργία σε κακοποιητικές συμπεριφορές σε βάρος φιλοξενουμένων –για παιδιά μιλάμε εδώ– σε δομές της λεγόμενης Κιβωτού του Κόσμου, στη Χίο και στον Βόλο.

> Η ποινή για τα αδικήματα για τα οποία κρίθηκε ένοχος, είναι εξαγοράσιμη. Ο ίδιος δηλώνει ότι ήταν και παραμένει αθώος. «Ανεβαίνω τον Γολγοθά μου, μέχρι την τελική δικαίωση». Βρίσκω τουλάχιστον άκομψο να αναφέρεται σε Γολγοθά. Ένα μαρτύριο άμεσα συνυφασμένο με τον Ιησού Χριστό.

>Στην Πάτρα, ένας 49χρονος ξυλοκόπησε άγρια την σύντροφό του. Τόσο άγρια, που την άφησε κλινικά νεκρή. Οι δικοί της άνθρωποι αποφάσισαν να δωρίσουν μερικά όργανά της. Ήδη, η καρδιά της κτυπά στο στήθος μιας άλλης γυναίκας. Μακάρι να ζήσει καλά τον υπόλοιπο βίο της. Και να μην μάθει ποτέ ο δράστης ποια είναι. Γιατί με την αρρώστια που κουβαλά μέσα του, αν βγει ποτέ από τη φυλακή αμετανόητος και αγιάτρευτος, άξιος είναι να επαναλάβει την πράξη του.

> Ένας Ρώσος σεφ με έδρα το Λονδίνο, ο οποίος ασκούσε έντονη κριτική κατά της Μόσχας για τον πόλεμο στην Ουκρανία, βρέθηκε νεκρός κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στην πρωτεύουσα της Σερβίας, σύμφωνα με διάφορες πηγές την Τετάρτη. Το πτώμα του Αλεξέι Ζιμίν βρέθηκε αργά την Τρίτη σε ένα διαμέρισμα που νοίκιαζε κατά την επίσκεψή του στο Βελιγράδι, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων. Οι εισαγγελείς είπαν στο BBC ότι το διαμέρισμα ήταν κλειδωμένο από μέσα, ότι ο θάνατος δεν φαινόταν ύποπτος, αλλά σε κάθε περίπτωση θα γίνει νεκροψία. Ο Ζιμίν είχε πολλά εστιατόρια στη Μόσχα, αλλά τα έκλεισε και έφυγε όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία.

> Ανάρτηση της Ημέρας. Ένα σχόλιο του Στέλιου Τακετζή, που εργάζεται σε ναυτιλιακό γραφείο στη Νέα Υόρκη και είναι παραγωγός στο ελληνόφωνο ραδιόφωνο «Κόσμος», για μια συζήτηση που έχει ανοίξει στο Facebook εάν καλώς ή κακώς ο Τραμπ έδωσε Υπουργείο στον Ίλον Μάσκ. Διίστανται οι απόψεις. Ο Στέλιος, που μας δίνει και ανταποκρίσεις από τη Νέα Υόρκη, είναι ανάμεσα σε εκείνους που δεν συμφωνούν. Γράφει:

> «Το γεγονός ότι ο εν λόγω επιχειρηματίας ελέγχει ένα σωρό εταιρείες που βασίζονται σε κρατικά συμβόλαια, και άλλες που βασίζονται σε κρατικές επιχορηγήσεις και κρατικούς κανόνες, δημιουργεί μια τεράστια σύγκρουση συμφερόντων. Θα ενέκρινα την ιδέα αν πουλούσε όλες τις μετοχές του στις εν λόγω εταιρείες και αποσυρόταν από τη διαχείρισή τους».

Εις το όνομα της ευγένειας. Το υστερόγραφό μου σήμερα. Για κάτι που δεν θέλω να πω ότι έχει εκλείψει, αλλά που σίγουρα, όταν υπάρχει και είναι ειλικρινής και αυθόρμητη, δίνει στη ζωή προστιθέμενη αξία. Η ευγένεια είναι άμεσα συνυφασμένη με τους καλούς τρόπους. Να χρησιμοποιείς το «παρακαλώ» και το «ευχαριστώ». Ο άνδρας να ανοίγει την πόρτα στη γυναίκα, που προτιμώ να την λέω «κυρία», και να αφήσουμε κατά μέρος την … κουλτούρα της απλοποίησης που στέκεται απέναντι, τάχα, στο ωραίο τυπικό.

Ταξιδεύοντας κάθε μέρα στον κόσμο των σόσιαλ μίντια, διαπιστώνω όλο και πιο πολύ την έλλειψη ευγένειας. Απόψεις, εκφράζονται με θυμό και απρέπεια. Εικόνες της καθημερινότητας αποτυπώνονται με έπαρση, χαμόγελα ψεύτικα, με χείλη ρουφηγμένα, και βλέμματα στο πουθενά.

Ως εδώ! Κλείνω. Θα αφιερώσω ολόκληρη στήλη, τώρα που πλησιάζουν οι γιορτές, στην ελεγεία της ευγένειας!…