ΕΙΝΑΙ με ενδιαφέρον που παρακολουθούμε τα όσα λέγονται, μεταδίδονται από τα κατεχόμενα. Ειδικά από τον ηγέτη του κατοχικού καθεστώτος. Περισσότερο ενδιαφέρον έχουν, βέβαια, οι τοποθετήσεις της Άγκυρας και οι ενέργειες της σε σχέση με την Κύπρο και ασφαλώς και την Ελλάδα.
ΣΤΙΣ πρόσφατες δηλώσεις του, στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου για τη συμπλήρωση εκατό ημερών από την ανάληψη της εξουσίας του κατοχικού καθεστώτος, ο Τουφάν Έρχιουρμαν είπε πολλά και ενδιαφέροντα. Ενδιαφέροντα ήταν και τα όσα δεν είπε, όπως για παράδειγμα, το γεγονός ότι απουσίαζε η όποια αναφορά στο μοντέλο λύσης.
ΕΙΠΕ, ωστόσο, ο κ. Έρχιουρμαν και κάτι άλλο: Δήλωσε ότι πρέπει να προκύψει λύση με την οποία θα συμφωνούν και οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις, κυρίως όμως η Τουρκία! Δηλαδή, θα πρέπει να ικανοποιηθούν οι τρεις λεγόμενες εγγυήτριες χώρες, να εκφράζει η συμφωνία τα συμφέροντα τους για να υπάρξει λύση. Αυτό αναφέρει. Τονίζει ιδιαίτερα την Τουρκία. Και την αναφέρει καθώς θέλει συνεχώς να δίνει διαπιστευτήρια στην Άγκυρα. Από την άλλη, όμως, η αναφορά του στην Τουρκία και στην ανάγκη να πει «ναι» σε μια συμφωνία, μπορεί να θεωρηθεί ως αναγνώριση του γεγονότος ότι είναι η χώρα αυτή που προκαλεί το πρόβλημα. Η δύναμη που κατέχει εδάφη εδώ σχεδόν πενήντα δυο χρόνια. Αν και ελπίζουμε να υπάρχει αναγνώριση του προφανέστατου ρόλου της Τουρκίας, για να είμαστε ειλικρινείς δεν το πιστεύουμε. Ελπίζουμε, ωστόσο, να κάνουμε λάθος.
ΕΙΝΑΙ σαφές πως μια συμφωνία στο Κυπριακό εξαρτάται αποκλειστικά από την κατοχική δύναμη, την Τουρκία. Αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Όπως το θέτει η τουρκική πλευρά η συναίνεση της Άγκυρας σε μια συμφωνία συνδέεται με τη θέση της ότι το περιεχόμενο θα πρέπει να ικανοποιεί τα τουρκικά συμφέροντα.
ΕΧΕΙ προφανώς σημασία ποιος είναι ο ηγέτης του κατοχικού καθεστώτος. Θα επαναλάβουμε πως ο Τουφάν Έρχιουρμαν δεν είναι Ερσίν Τατάρ. Όμως δεν μπορούμε, και δεν πρέπει να τρέφουμε ψευδαισθήσεις για το τι μπορούν να πράξουν στο Κυπριακό οι εκάστοτε ηγέτες του κατοχικού καθεστώτος. Είναι προφανές πως έχουν περιορισμούς και σε καμία περίπτωση δεν λειτουργούν αυτόνομα.
ΠΡΟΦΑΝΩΣ και μπορούν να διαχειριστούν ζητήματα χαμηλής πολιτικής, πλην όμως και σε αυτές τις περιπτώσεις έχουν καθορισμένο πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούνται. Και το γνωρίζουν πολύ καλά.
ΔΕΝ μπορούμε να ζούμε με ψευδαισθήσεις. Ειδικά όταν και οι ίδιοι οι Τουρκοκύπριοι συμπατριώτες βιώνουν την κατοχή, δεν μπορούμε εμείς να αντιμετωπίζουμε τα δεδομένα και τις συνθήκες από μια λανθασμένη οπτική γωνία.
