Η Μέση Ανατολή φλέγεται και η Κύπρος βρίσκεται πολύ κοντά.
Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθούμε στην επιτυχία της κυβέρνησης Νίκου Χριστοδουλίδη για την ενεργοποίηση του άρθρου 42 της Ευρωπαϊκής Ένωσης για στρατιωτική κάλυψη και ενίσχυση. Χώρες από όλη την Ευρώπη θωρακίζουν το νησί μας, δημιουργώντας μια ασπίδα. Πρώτη ανταποκρίθηκε η Ελλάδα στέλνοντας την υπερσύγχρονη φρεγάτα «Κίμων» και τη φρεγάτα «Ψαρά» που διαθέτει το ελληνικής παραγωγής αντι-drone σύστημα Κένταυρος. Τέσσερα ελληνικά F-16 Viper βρίσκονται ήδη στην Κύπρο. Ακολούθησε η Γαλλία με τη ναυαρχίδα του γαλλικού πολεμικού ναυτικού το πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο «Σαρλ ντε Γκωλ», συνοδευόμενη από δύο γαλλικές φρεγάτες και ελικοπτεροφόρο. Η Ολλανδία έστειλε την φρεγάτα «Έβερτσεν», η Ισπανία την φρεγάτα «Χριστόφορος Κολόμβος» και η Ιταλία έστειλε την «Φεντερίκο Μαρτινέγκο». Αναμένεται το βρετανικό αντιτορπιλικό «Dragon» με το RFA Lyme Bay σε ετοιμότητα για την εκκένωση πολιτών.
Αν ανατρέξουμε στην ιστορία της ανθρωπότητας θα διαπιστώσουμε ότι πάντα υπήρχαν πόλεμοι.
Στις 30 Ιουλίου 1932, εποχή που ο φασισμός και η βία των Ναζί κυριαρχούσαν, ο Αϊνστάιν (Albert Einstein, 1879-1955) βρισκόμενος ακόμα στη Γερμανία, απευθύνθηκε γεμάτος αγωνία στο Φρόϋντ (Sigmund Freud, 1856-1939), υποβάλλοντας την απλή ερώτηση: «Υπάρχει κάποιος τρόπος να απαλλαγεί η ανθρωπότητα από την απειλή του πολέμου;»
Η ανθρωπότητα είχε ήδη την εμπειρία του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου όταν ο Αϊνστάιν έγραψε την επιστολή. Λίγους μήνες μετά, Δεκέμβριος 1932, ο Γερμανό-Εβραίος Αϊνστάιν έφυγε για την Αμερική.
Συνέχισε την επιστολή του επισημαίνοντας ότι: « …με την πρόοδο της σύγχρονης επιστήμης, το θέμα του πολέμου μπορεί να σημάνει το τέλος του πολιτισμού όπως τον γνωρίζουμε˙ όμως παρόλο το ζήλο που επιδεικνύεται προς αποφυγή πολέμων όλες οι προσπάθειες παρουσιάζουν θλιβερή κατάρρευση.
Πιστεύω ότι όσοι έχουν καθήκον να χειριστούν το θέμα επαγγελματικά και πρακτικά έχουν διαπιστώσει την ανικανότητά τους, γι’ αυτό στρέφονται στους ειδικούς επιστήμονες. Η δική μου επιστημοσύνη δεν μου προσδίνει διορατικότητα σε αυτόν τον τομέα. …Παραμένοντας απρόσβλητος από εθνικιστικές προκαταλήψεις, εισηγούμαι ένα απλό τρόπο επίλυσης του προβλήματος: τη δημιουργία ενός διεθνούς οργανισμού για διευθέτηση συγκρούσεων μεταξύ εθνών. Κάθε συμμετέχουσα χώρα να δεσμευτεί να τηρεί και υπακούει στις αποφάσεις αυτού του σώματος. …Πρέπει να λάβουμε υπόψη μας, ο νόμος και η δύναμη προχωρούν μαζί και είναι πιθανό ο δυνατός να επιβάλει το δίκαιο του…. Πώς μπορούν να παρακαμφθούν οι εθνικιστές κάθε χώρας, οι άνθρωποι που υπάρχουν σε όλες τις χώρες που δεν έχουν κοινωνικές έννοιες και περιορισμούς, η μεγάλη δίψα για εξουσία των διαφόρων ηγετών που βλέπουν την παραγωγή και πώληση πυρομαχικών και όπλων ως ευκαιρία διεύρυνσης της προσωπικής εξουσίας τους. …Υπάρχει τρόπος να απαλλαγεί ο άνθρωπος από το αίσθημα του μίσους και της καταστροφής, ακόμα και σε εμφύλιους πολέμους;…»
Ακολουθεί μέρος της μακροσκελούς απάντησης του πατέρα της ψυχανάλυσης, Φρόϋντ: «Ακόμα και οι συγκρούσεις μεταξύ απλών ανθρώπων επιλύονται με προσφυγή στη βία. Το ίδιο ισχύει και στο ζωϊκό βασίλειο. …Η επιβολή με τη δύναμη της βίας είναι χαρακτηριστικό των ανθρώπινων σχέσεων από πολύ παλιά. Η υπόταξη του εχθρού είχε και έχει δυο πλεονεκτήματα˙ πρώτο δεν μπορεί να επαναλάβει τις εχθροπραξίες και δεύτερο η τύχη του αποτρέπει άλλους να ακολουθήσουν το παράδειγμα του. Ο εχθρός είτε θα σφαγεί είτε θα υποταγεί. …Στην πορεία της εξέλιξης έγινε προσπάθεια για μετεξέλιξη από τη βία στο νόμο. Πολλοί μικροί συνασπίστηκαν σε ομάδες εναντίον της υπεροχής ενός μεγάλου.
Στην ιστορία της ανθρωπότητας υπάρχουν αναρίθμητα παραδείγματα συγκρούσεων κάτι που συμβαίνει και σήμερα. …Ο άνθρωπος έχει έμφυτα ένστικτα μίσους και καταστροφής εφόσον προκληθεί αλλά και φόβο θανάτου…. Η καλύτερη περίπτωση θα ήταν να πρυτανεύσει η λογική για το καλό όλων, αλλά αυτό θα ήταν ουτοπία. …Θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε τον πόλεμο ως ένα απεχθές μέρος της ζωής μας.…»
Μετά το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου, 50 κυβερνήσεις συναντήθηκαν (25/4/1945) και συνέταξαν το Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Σήμερα ο ΟΗΕ αριθμεί 193 κράτη μέλη, δηλαδή σχεδόν όλα τα διεθνώς αναγνωρισμένα ανεξάρτητα έθνη. Σκοπός του ΟΗΕ είναι η διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας, η ανάπτυξη φιλικών σχέσεων μεταξύ των εθνών, η επίτευξη διεθνούς συνεργασίας.
Παρά την ύπαρξη του ΟΗΕ, ο πλανητάρχης Donald Trump πρότεινε (2026) τη δημιουργία του Συμβουλίου Ειρήνης, ενός διεθνούς οργανισμού με σκοπό την επίβλεψη ειρηνευτικών διεργασιών σε πολεμικές συγκρούσεις το οποίο θα προεδρεύεται ισοβίως από τον ίδιο! Αυτό δεν τον εμπόδισε να πρωτοστατεί με το Νετανιάχου στην κήρυξη πολέμου στο Ιράν.
Θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι οι σύγχρονοι πόλεμοι διεξάγονται πολύ διαφορετικά από παλιά. Σήμερα, την εποχή της πληροφορίας και της τεχνογνωσίας, ο πόλεμος διεξάγεται με πυραύλους και μη επανδρωμένα ιπτάμενα μέσα.
Ο αντίκτυπος του πολέμου και της βίας παραμένει πολύ μετά τη λήξη των εχθροπραξιών, οπότε τα κράτη, οι κοινωνίες και οι στρατοί τους αντιμετωπίζουν τις συνέπειές τους, που γίνονται αντιληπτές διαφορετικά μεταξύ των διαφόρων κοινωνιών που εμπλέκονται στη σύγκρουση. Οι ειδικοί επιστήμονες οφείλουν να διερευνήσουν και εντοπίσουν τις διαδικασίες συμφιλίωσης και τον ρόλο της μνήμης και του τραύματος, καθώς και τη διαχρονική κληρονομιά των πολιτισμικών θεμελίων της βίας.
Επιβάλλεται η κατανόηση των επιπτώσεων όπως τα ψυχολογικά τραύματα στους επιζώντες και τις κοινωνικοοικονομικές αναταραχές που παραμένουν. Για το μέλλον, για την ενίσχυση της ενσυναίσθησης και για την προσπάθεια πρόληψης της επανάληψης των συγκρούσεων.
