Όχι, καθόλου δεν μ’ ενοχλούν εκείνοι που έχουν πολλά λεφτά. Κατά καιρούς, εισπράττω κάποια βλακώδη σχόλια του τύπου «είσαι κομπλεξικός και μισάς (μισείς, ηλίθιε, μάθε γράμματα!) εκείνους που είναι πλούσιοι».
Με ενοχλούν όμως εκείνοι που το «δηλώνουν» σε κάθε ευκαιρία. Και μάλιστα με τρόπο «χωριάτικο».
Να με συμπαθούν οι πραγματικοί, γνήσιοι και καθαροί χωριάτες που, αν με ρωτάτε, αυτούς θεωρώ Άρχοντες. Με κεφαλαίο «Α». Όχι τους δήθεν.
Ακόμα κι αν, όπως έλεγε και ο καταπληκτικός Μίμης Φωτόπουλος στο αριστούργημα «Της Κακομοίρας», με τον μπακαλόγατο Κώστα Χατζηχρήστο, όταν ο εύπορος πατέρας της κοπέλας που ήθελε να κάνει γυναίκα του τον ρώτησε «πως θα τα βγάλετε πέρα;».
— Με αγάπη, απάντησε.
— Δεν φτάνει αυτό. Από λεφτά πώς πάτε; Ρώτησε ο επίδοξος πεθερός.
–Δόξα τω Θεώ. Μας λείπουν 99 δραχμές για να συμπληρώσουμε 100ρικο! Αλλά θα τα βγάλουμε πέρα…
Η διαφορά, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται στις σύγχρονες κοινωνίες μας, είναι ότι ο εύπορος που δεν κουράστηκε να αποκτήσει περιουσία ή και να την αυξήσει κιόλας (γιατί όχι;), αυτοαποκαλύπτεται ή και εκτίθεται. Με τρόπο, μάλιστα, απαράδεκτο. Για να μην πω και χυδαίο.
Στην The Wall Street Journal της περασμένης Κυριακής, διάβασα αυτό, και έπεσα από τα σύννεφα – αν και δεν θάπρεπε. Ο τίτλος ήταν «Ο Πλούτος του Ιράν είναι Παρκαρισμένος στην Οδό των Δισεκατομμυριούχων», όπως λέγεται, ενώ η πραγματική ονομασία του δρόμου είναι The Bishop’s Avenue». Η Λεωφόρος του Επισκόπου!
Με διασκεδάζουν πολύ αυτές οι επίσημες και πομπώδεις ονομασίες των Βρετανών.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, ο Ιρανός τραπεζίτης Αλι Ανσαρί αγόρασε όλες τις ιδιοκτησίες σε εκείνον τον δρόμο, όπως και σε άλλους εξίσου ελκυστικούς, το 2018 για περίπου 90 εκατ. λίρες, σχεδόν $120 εκατ.
Η συναλλαγή πραγματοποιήθηκε στο εξωτερικό, μέσω μιας εταιρείας (οντότητας, ορθότερα!) εγγεγραμμένης στη Νήσο του Μαν, Isle of Man, φορολογικός παράδεισος.
Πως μπόρεσε όμως το Ιράν να μεταφέρει χρήματα στο εξωτερικό, διεθνώς, για πολλά χρόνια, παρά το εμπάργκο της Δύσης κατά του θεοκρατικού, εκεί, καθεστώτος, με απώτερο στόχο και την οικονομική αποδυνάμωσή του.
«Ονομάστε μου μια οντότητα με την οποία άνθρωποι έχουν κερδίσει πολλά χρήματα, με τρόπους που αμφισβητούνται και ελέγχονται για την διαφάνεια τους, και θα διαπιστώσετε ότι αυτή καταλήγει στην αγορά ακινήτων στο Λονδίνο», λέει στην WSJ ο Στιβ Γκούντριτς, που ηγείται των ερευνών στην Διεθνή Διαφάνεια (Transparency International UK).
Όμως, δεν καταλήγει μόνο στη Βρετανία το λεγόμενο «βρώμικο χρήμα». Μαθαίνουμε ότι εντοπίστηκαν πέρυσι και στην Αμερική καταθέσεις περίπου $9 δισ. από ιρανικό χρήμα που ξεπλύθηκε μέσω λογαριασμούς σε αμερικανικές τράπεζες.
Επίσης, αναλυτές που παρακολουθούν σταθερά και προσεκτικά την λεγόμενη «ροή βρώμικου ή/και αδήλωτου χρήματος», βρήκαν αδιάσειστα στοιχεία που, όπως είπε και ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Σκοτ Μπεσέντ μιλώντας, μεταφέρουν ηλεκτρονικά τεράστιες ποσότητες χρημάτων από το Ιράν «σαν τρελοί»!
