Ανέφερα στο χρονογράφημα της Κυριακής ότι οι σεξουαλικοί παραβάτες με ψυχολογικά ή ψυχιατρικά προβλήματα που καταλήγουν στη φυλακή, δεν τυγχάνουν κατάλληλης θεραπευτικής παρέμβασης στη διάρκεια της φυλάκισης τους ή μετά την αποφυλάκιση. Αφορμή ήταν η επισήμανση της επιστημονικής διευθύντριας του Συνδέσμου για την Πρόληψη και την Αντιμετώπιση της Βίας στην Οικογένεια (ΣΠΑΒΟ), δρος Άντρης Ανδρονίκου, ότι «δεν υπάρχουν στην Κύπρο εξειδικευμένα, δομημένα θεραπευτικά προγράμματα για σεξουαλικούς δράστες όταν εκτίουν ποινή φυλάκισης». Η δρ Ανδρονίκου μιλούσε στις 18 Απριλίου 2026 σε ημερίδα της Γυναικείας Κίνησης Οικολόγων. Διευκρίνισε, πάντως, ότι σε διεθνές επίπεδο, άτομα με ψυχικές διαταραχές εμπλέκονται μόνο σε ένα μικρό ποσοστό βίαιων εγκλημάτων που δεν ξεπερνά το 5,3%.
Βέβαια, υπάρχει και η…ανάποδη ανάγνωση αυτής της αναφοράς, αφού διεθνείς έρευνες καταδεικνύουν ότι η ίδια η φυλάκιση μπορεί να προκαλέσει σοβαρές διαταραχές στην ψυχική υγεία των κρατουμένων. Η δρ Όλγα Θεμελή, αναπληρώτρια καθηγήτρια Εγκληματολογικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, χαρακτήρισε τη φυλακή «έναν παθογόνο χώρο για οποιονδήποτε περάσει μέρος της ζωής του σε αυτή». Η δρ Θεμελή που είναι διεθνούς κύρους εμπειρογνώμονας σε ζητήματα Σωφρονιστικής Ψυχολογίας, μιλούσε σε διάλεξή της με θέμα «Τα δεινά του εγκλεισμού και οι επιπτώσεις τους στη ψυχική υγεία των κρατουμένων» που έγινε στο πλαίσιο συνεδρίου Δικανικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο UCLan Κύπρου στην Πύλα.
Χαρακτηριστικά, αναφέρθηκε στον πίνακα του μεγάλου Ολλανδού ζωγράφου, Βίνσεντ βαν Γκογκ (1853-1890),με τίτλο «Ο γύρος των φυλακισμένων» που απεικονίζει τον ίδιο τον καλλιτέχνη ανάμεσα σε μια ομάδα φυλακισμένων στο προαύλιο μιας περίκλειστης φυλακής. Τον ζωγράφισε το 1889-1890 σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής του όταν ήταν σε κατάθλιψη, κλεισμένος για έναν χρόνο σε ψυχιατρείο στη Νότια Γαλλία, ενώ είναι γνωστό ότι δεν υπήρξε ποτέ κρατούμενος σε φυλακή. Όπως είπε η δρ Θεμελή, «η φυλακή θεωρείται το πιο ολοπαγές ίδρυμα, ολοκληρωτικού και περίκλειστου χαρακτήρα, έχει μια περίκλειστη δομή και σε αυτόν τον πίνακα βλέπετε τον προ-αυλισμό των κρατουμένων. Τι συμβαίνει σε μια φυλακή; Το βασικό στοιχείο είναι ότι υπάρχουν μια σειρά από φραγμοί που αποκλείουν την επικοινωνία με τον έξω κόσμο. Ο άνθρωπος τείνει κατά τη διάρκεια της ελεύθερης ζωής του να κοιμάται, να εργάζεται, να διασκεδάζει σε διαφορετικούς χώρους. Αυτό καταλύεται στη φυλακή. Τα δεινά του εγκλεισμού τελούν σε αιτιώδη σχέση με τη στέρηση της ελευθερίας, υλικών αγαθών, του σεξ, της αυτονομίας και της ασφάλειας. Αυτές οι στερήσεις πλήττουν τη ψυχική υγεία του κρατούμενου με την είσοδο στη φυλακή και βιώνονται με μεγαλύτερη ένταση σε περιπτώσεις έκτισης μακροχρόνιων ποινών».
