Εντάξει, δεν είναι ανάγκη να τα παίρνουν όλα στα σοβαρά και να τρέχουν τα κόμματα να σχολιάζουν και να απαντούν. Έχουμε προεκλογική με 753 υποψήφιους και δεν είναι όλοι σοβαροί και αξιόλογοι. Σεβαστοί μεν, νούμερα δε. Ορισμένοι.
Όταν ένας υποψήφιος (του ΕΛΑΜ) δηλώνει ότι μόλις εκλεγεί θα προτείνει τον «περί Προστασίας του Συντάγματος και της Εθνικής Κυριαρχίας Νόμο του 2026», για να τίθενται εκτός νόμου κόμματα που θα αποτελούν «επιβεβαιωμένη απειλή» για την επιβίωση του ελληνισμού της Κύπρου, δεν χρειάζεται να τον πάρουν στα σοβαρά οι υπόλοιποι. Ειδικά όταν αναφέρει ότι ο νόμος του θα πιάσει συγκεκριμένα κόμματα όπως «το ΑΚΕΛ, το Βολτ, ο Φειδίας και οι δυνάμεις του». Πώς αποφάσισε, δηλαδή, ότι «επιβεβαιωμένη απειλή» είναι αυτοί και όχι ο ΔΗΣΥ, το ΑΛΜΑ και το ΔΗΚΟ; Μάλλον, ετοίμασε νόμο ειδικά για τους τρεις, που ο ίδιος θεωρεί απειλή. Είναι ονομαστική νομοθεσία.
Ε, είναι για τα χάζια η ιστορία. Γιατί να ασχοληθούν μαζί του; Αυτός με τέτοια παρέμβαση ήθελε να κάνει σούσουρο για να τον μάθουν οι ψηφοφόροι και το σούσουρο αυξάνεται όταν τρέχουν οι άλλοι να του απαντήσουν, αντί να τον αγνοήσουν, οπότε πετυχαίνει το σκοπό του. Επίσης, όσοι περισσότεροι μάθουν την πρόταση του τόσο περισσότερους ψήφους θα πάρει διότι πολλά νούμερα δεν έχουμε μόνο ανάμεσα στους υποψήφιους, έχουμε και ανάμεσα στους ψηφοφόρους.
Όσο πιο μεγάλη χοντράδα ξεστομίσει ένας υποψήφιος τόσο πιο μεγάλο θόρυβο κάνει. Πώς αλλιώς να ξεχωρίσει; Άλλωστε αυτά που μας απασχόλησαν στην παρούσα προεκλογική περίοδο δεν ήταν οι θέσεις των κομμάτων και των υποψηφίων, οι προτάσεις τους, οι πολιτικές τους. Ήταν οι ανωμαλίες τους. Οι πολιτικές εννοώ. Και τα αλαλάζοντα κύμβαλα.
Γι΄ αυτό και απασχόλησαν πολλές περιπτώσεις ειδικών προσόντων. Μία υποψήφια που είχε συλληφθεί με ναρκωτικά στα κατεχόμενα (και κακώς αποσύρθηκε). Ένας υποψήφιος που διαγράφηκε επειδή αναφέρθηκε το όνομά του στα μηνύματα της υπόθεσης Σάντη (και κακώς διαγράφηκε). Ένας άλλος που διαγράφηκε επειδή στράφηκε εναντίον της Ιεράς Συνόδου υποστηρίζοντας τον Τυχικό (καλώς ή κακώς διαγράφηκε δεν ξέρω). Ένας που θέλει να μπει στη βουλή με το ψευδώνυμο Λουκάνικος και το τελευταίο του βίντεο, που είδα, ήταν να τον κουρεύουν για να κάμνουν χάζιν. Μια άλλη που θέλει να μπει στη βουλή διότι «όλες οι ακριτικές περιοχές της Κύπρου πρέπει να φέρουν και να ανεμίζουν την κυπριακή σημαία, όχι την ελληνική, όχι την ελληνοκυπριακή».
Πόσοι από αυτούς θα μπουν στη βουλή είναι ένα μεγάλο ερώτημα. Κάποιοι θα μπουν σίγουρα. Παρακάτω τι θα γίνει είναι άγνωστο. Αλλά, «στο τέλος της ημέρας», όπως έλεγε χτες η Αννίτα Δημητρίου, «η βουλή δεν είναι χώρος για συνθήματα και likes στα apps και στα social media. Είναι ο χώρος όπου πρέπει να λαμβάνονται κρίσιμες αποφάσεις για τον τόπο».
Καλά τα λέει, αλλά αν θα γίνει τέτοιος χώρος για συνθήματα και likes η βουλή, ας μην τα ρίχνουν όλα στους πολίτες. Έχουν μεγάλη ευθύνη οι πολιτικοί, που βλέπουν την πολιτική με σοβαρότητα, για αυτή την εξέλιξη. Είναι η δική τους δράση ή αδράνεια όλα τα προηγούμενα χρόνια που οδήγησε σε αυτά τα φαινόμενα. Αν ήταν αυτοί σωστοί δεν θα άφηναν χώρο να φυτρώνουν κοκορόμυαλοι. Ας κάνουν και λίγη αυτοκριτική.
Θα έπρεπε να τους απασχολούν και οι αριθμοί, οι πολίτες ορθότερα, και όχι μόνο ποιος θα είναι πρώτος την Κυριακή και ποιος δεύτερος και τρίτος, ανεξάρτητα από τις απώλειες. Στις βουλευτικές εκλογές του 2021, για παράδειγμα, ήταν πολύ σοβαρά τα μηνύματα αμφισβήτησης για να τα αγνοούν. 114.980 πολίτες, που προηγουμένους ψήφιζαν τα τρία μεγάλα κόμματα αποχώρησαν αναζητώντας άλλους χώρους να στηρίξουν. Και η αποχή, που δείχνει απογοήτευση ή ζαμανφουτισμό, κατέγραψε 191.228 ψηφοφόρους. Δηλαδή, σύνολο 308.278 ψηφοφόροι (μαζί με τους 2.027 του λευκού) από 557.836 εγγεγραμμένους, έψαχναν κάτι άλλο να ψηφίσουν. Το βρήκαν δεν τον βρήκαν, θα μάθουμε.
Τώρα πια, απ΄ όλα έχει το πανέρι.
