Οι εκλογές τέλειωσαν, αλλά ένας στους τρεις πολίτες γύρισε πλάτη στην κάλπη
Αν κι έχουν περάσει μόλις λίγες ώρες από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των δέκατων τρίτων βουλευτικών εκλογών στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας, η επόμενη ημέρα αφορά στη διαχείριση των αποτελεσμάτων και ποσοστών εντός Βουλής, αλλά και στον προβληματισμό για το πού οδεύει συνολικά το πολιτικό μας σύστημα. Χθες, κατά τις ομιλίες των πολιτικών ορισμένων αρχηγών, είτε επρόκειτο για πανηγυρισμούς για τα ποσοστά είτε για αποτίμηση της μη εισόδου του κόμματός τους στη Βουλή, κανένας μα κανένας δεν μίλησε για την αποχή. Η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, «αναδείχθηκε» πρώτη δύναμη για τρίτη συνεχόμενη φορά σε διαδικασία βουλευτικών εκλογών. Από τους συνολικά 569.182 εγγεγραμμένους στους εκλογικούς καταλόγους, οι 188.088 (ποσοστό 33,09%) αποφάσισαν να μην προσέλθουν στις κάλπες για να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα. Δηλαδή, ένας στους τρεις πολίτες γύρισε την πλάτη στο πολιτικό σύστημα.
Το μείζον θέμα της αποχής, μεταφράζεται (όπως μας λένε εδώ και δεκαετίες οι εκλογολόγοι και οι ειδικοί) ως απαξίωση των πολιτικών από τους πολίτες. Σε προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις θυμόμαστε τους πολιτικούς αρχηγούς που με δηλώσεις τους διατράνωναν πως έλαβαν τα μηνύματα. Ωστόσο, παρά τις εκφράσεις λύπης και προβληματισμού, τα μηνύματα από τα συνεχόμενα υψηλά ποσοστά αποχής δεν φαίνεται ότι απασχόλησαν σοβαρά τα κόμματα, καθώς εδώ και χρόνια τίποτε δεν έχει γίνει για ανατροπή του κλίματος αυτού. Τούτο φαίνεται σαφέστατα και από το χθεσινό αποτέλεσμα. Και χθες, οι πολιτικοί μας ταγοί δεν είπαν μια κουβέντα για το ζήτημα αυτό, λες κι έχει καταντήσει πια… παράδοση.
Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η αποχή που αφορά κυρίως τους νέους δεν έχει ούτε κομματική προέλευση, ούτε ιδεολογία. Κι ένα μεγάλο ποσοστό από αυτούς που απέχουν, λένε, γράφουν, δηλώνουν και υποστηρίζουν ότι έχουν σιχαθεί τους πολιτικούς. Και ίσως, λέω ίσως, γι’ αυτό και τα κόμματα δεν ασχολήθηκαν με την αποχή. Μήπως τα βολεύει αυτή η αποστασιοποίηση των εκλογέων από τα πολιτικά πράγματα;
Όμως, κάποια στιγμή πρέπει να ιδωθεί σοβαρά το ζήτημα κι όχι απλά να προβληματίσει. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, το μεγάλο ποσοστό της αποχής είναι μία άκρως επικίνδυνη προοπτική για την πολιτική ζωή του τόπου. Εάν ένας στους τρεις πολίτες απέχει συνειδητά από τη μεγαλύτερη γιορτή της δημοκρατίας, υποστηρίζοντας ότι έχει σιχαθεί τους πολιτικούς, τότε εμείς οι υπόλοιποι (θεσμοί, κόμματα, κοινωνικές ομάδες και ενεργοί πολίτες) κάπου κάνουμε λάθος. Και αν δεν κοιτάξουμε να το διορθώσουμε, εκείνη που θα πληγωθεί είναι συνολικά η Κυπριακή Δημοκρατία.
